Επισκέψεις


8
Μοναδικοί
Επισκέπτες

Καιρός


8
Unique
Visitors

Δ.Τ. Κυριακή 26 Ιανουαρίου οι 2 τελευταίες προβολές του αφιερώματος στον Ιρλανδό σκηνοθέτη Νηλ Τζόρνταν που παρουσιάζει η Κοινο_Τοπία

Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού

ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

23 Ιανουαρίου 2014

Κυριακή 26 Ιανουαρίου οι 2 τελευταίες προβολές του αφιερώματος στον Ιρλανδό σκηνοθέτη Νηλ Τζόρνταν που παρουσιάζει η Κοινο_Τοπία

 

Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ, σε μια ευρύτερη συζήτηση για θέματα όπως οι συνέπειες της βίας, η σεξουαλικότητα, η αναζήτησης ταυτότητας όχι μόνο σεξουαλικού αλλά πολιτικού κοινωνιολογικού και φυλετικού περιεχομένου, αλλά και θέματα όπως η σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ευρώπης,παρουσιάζει ένα τριήμερο αφιέρωμα 24, 25 και 26 Ιανουαρίου στον Ιρλανδό σκηνοθέτη, συγγραφέα και σεναριογράφο Νηλ Τζόρνταν (Neil Jordan). Το αφιέρωμα θα πραγματοποιηθεί στον Πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139, 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου). Στο τέλος κάθε προβολής ακολουθεί συζήτηση. Τα κείμενα καθώς και η επιμέλεια του αφιερώματος είναι του Παναγιώτη Καρώνη.

Κυριακή 26/1ου στις 17:00

ΜΑΙΚ ΚΟΛΙΝΣ, Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ (Michael Collins)

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ-ΣΕΝΑΡΙΟ: Νηλ Τζόρνταν

ΧΩΡΑ: Ιρλανδία, Αγγλία, Η.Π.Α. 1996 ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 133΄

ΜΟΥΣΙΚΗ: Elliot Goldenthal ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Chris Menges

ΠΑΙΖΟΥΝ: Liam Neeson, Aidan Quinn, Julia Roberts, Ian Hart, Richard Ingram, Aidan Quinn, John Kenny, Stephen Rea, Ronan McCairbre, Jer O’Leary, Michael Dwyer κ. α.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ:

Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ της Βενετίας το 1996

Υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας 1996

Υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Μουσικού Θέματος 1996

Βραβείο ερμηνείας Α’ Ανδρικού Ρόλου στον Λίαμ Νίσον στο Φεστιβάλ Καννών 1996

Η ταινία του Τζόρνταν μας μεταφέρει στην Ιρλανδία των αρχών του 20ου αιώνα και συγκεκριμένα το 1916. Οι Άγγλοι κατέχουν τούτο το νησί για 700 χρόνια και ο Μάικλ Κόλινς έχει αρχίσει έναν αγώνα με επιθέσεις και ανταρτοπόλεμο, αναγκάζοντάς τους να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και τελικά να αποχωρίσουν από τη χώρα κρατώντας μόνο τη Βόρεια Ιρλανδία. Ο Κόλινς είναι αυτός που θα υπογράψει την τελική συμφωνία -αν και μέσα του πιστεύει ότι θα ακολουθήσει και άλλη με ευνοϊκότερους όρους. Οι άλλοι πολιτικοί θα τον κατηγορήσουν για προδοσία, αφού διαφωνούν με τους όρους της συμφωνίας, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει εμφύλια διένεξη και σε μια ενέδρα που του στήνουν να σκοτωθεί περνώντας έτσι στην αθανασία και το όνομά του στη σφαίρα του μύθου. Τούτη η ταινία που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί έπος, αν και δε μένει πιστή στα γεγονότα, δεν αποτελεί σε καμιά περίπτωση βιογραφία του ήρωα Μάικ Κόλινς.

Ο Τζόρνταν μας δίνει μια τοιχογραφία της εποχής και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα εκείνων των ημερών και πετυχαίνει το στόχο του. Να μας μεταφέρει δηλαδή στο κλίμα των ταραγμένων και αιματοβαμμένων εκείνων ημερών που για χάρη της ανεξαρτησίας βάφονται όλο και πιο κόκκινες. Είναι μια πορεία προς ένα φως που αργεί να φανεί και που ζητάει όλο και περισσότερο αίμα. Είναι η αιματηρή πορεία μιας χώρας προς την ανεξαρτησία που στενάζει και που ζητά βοήθεια. Ο Τζόρνταν μέσα από εντυπωσιακές σκηνές πλήθους και μαχών, δεν κρύβει τη βία, τις πολιτικές ίντριγκες και τα αλισβερίσια των πολιτικών και καταφέρνει να μας καθηλώσει με το ρυθμό και τη ροή των γεγονότων.

Ο Μάικ Κόλινς σκιαγραφείται με την ηπιότητα και την απαραίτητη ανθρωπιά αλλά δε λείπουν και οι στιγμές που παρουσιάζεται ο σκληρός και αδίστακτος χαρακτήρας του. Εξάλλου ο δρόμος που έχει να διανύσει δεν είναι στρωμένος με ρόδα ούτε οι άνθρωποι που συνάντα σε αυτόν άγγελοι. Η ταινία αναπόφευκτα μιλά για τρομοκρατία, για ανελέητο αγώνα εναντίον του καταπιεστή και μπορεί να μοιάζει μονόπλευρη η ματιά του Τζόρνταν δεν παύει όμως ούτε στιγμή να μας καθηλώνει.

Κυριακή 26/1ου στις 20:00

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΒΡΙΚΟΛΑΚΑ (Interview with the Vampire: TheVampire Chronicles)

ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Νηλ Τζόρνταν

ΧΩΡΑ: Η.Π.Α. 1994 ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 123΄

ΣΕΝΑΡΙΟ: Anne Rice, βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα της

ΜΟΥΣΙΚΗ: Elliot Goldenthal ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Fhilippe Rousselot

ΠΑΙΖΟΥΝ: Tom Cruise, Brad Pitt, Christian Slater, Antonio Banderas, Stephen Rea, Kirsten Dunst κ.α.

Η ταινία μας παρασύρει σε μια κοινωνία βρικολάκων χωρίς να υπάρχει ούτε ένας ανθρώπινος χαρακτήρας που να αναλύετε ή απλά να δρα καταλυτικά στην εξέλιξη της δράσης. Ο Louis είναι ένας βρικόλακας που περιπλανιέται τραγικά μέσα στο χρόνο αναζητώντας απελπισμένα αγάπη, επικοινωνία, κατανόηση (όπως και τα θύματά του) αλλά και επαφή με την εκάστοτε εποχή. Η αιώνια πάλη μεταξύ καλού και κακού επανέρχεται μέσα από αυτή την υπέροχα δομημένη ταινία, για να μας θυμίσει ότι, το ένα παίρνει αξία από την παρουσία του άλλου, η απουσία δε του ενός, είναι που κάνει το παιχνίδι ανιαρό. Η έντονη αμφισβήτηση του Θείου, είναι ένα άλλο κεντρικό θέμα αυτής της υπέροχα βρικολακιάρικης ταινίας, καθώς οι ήρωές μας νοιώθουν σαν θεοί, αφού μπορούν να χαρίσουν ανά πάσα στιγμή το θάνατο ή την αθανασία, αδιαφορώντας για οποιαδήποτε άλλη ανώτερη θεϊκή εξουσία. Το φιλμ χρησιμοποιεί όπως και το βιβλίο, τη μέθοδο της ανάδρομης αφήγησης. Όλα αυτά μας γίνονται γνωστά μετά την απόφαση του Louis, να διηγηθεί σ’ έναν δημοσιογράφο ενός τοπικού ραδιοφωνικού σταθμού της Νέας Ορλεάνης, την ιστορία της ζωής των 200 χρόνων του, αλλά και να εξηγήσει ότι μπόρεσε να μάθει για την παράξενη φύση του.

Ποτέ άλλοτε σκηνοθέτης δεν κατάφερε να εμφυσήσει τόσο συναίσθημα, αλλά και να προκαλέσει ρίγη συγκίνησης μέσα από μια ταινία τρόμου. Ο μαέστρος Τζόρνταν για άλλη μια φορά παραδίδει μαθήματα κινηματογράφου, στηριζόμενος σε ένα ακέραιο σενάριο, με ιδιοφυείς διαλόγους, που δούλεψε η ίδια η συγγραφέας, συνεπικουρούμενος από την υποβλητική φωτογραφία του Φίλιπ Ρουσελό που από το τελευταίο ηλιοβασίλεμα στα μάτια του Louis μέχρι το ξημέρωμα της αυγής πάνω από τη γέφυρα Golden Gate μαγεύει. Το εκτυφλωτικό μπαρόκ των κουστουμιών και οι γοτθικοί ρυθμοί συμβάλλουν στο να δοθεί η κατάλληλη ατμόσφαιρα μυστηρίου. Άφησα τελευταία τη μουσική του σπουδαίου Elliot Goldenthal βραβευμένου με Όσκαρ για τη μουσική του στην ταινία Φρίντα. Εδώ ο Goldenthal θρηνεί την χαμένη αθωότητα του Louis, θρηνεί για το μαρτύριο της αθανασίας του, προκαλεί ρίγη συγκίνησης, χρησιμοποιώντας παιδική χορωδία αγοριών, και μπάσα βιόλα ντα γκάμπα. Μουσική μελωδική, άλλοτε επική και μεγαλειώδης όπου τα έγχορδα συνομιλούν με τα πνευστά ακολουθώντας τη σκοτεινή μοίρα του ήρωα. Μια ταινία για το μαρτύριο της αθανασίας, που μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε τέρατα, και ανιχνεύει στα τέρατα την ανθρωπιά.

 

Πληροφορίες για δημοσιογράφους: 2615.002009 Ανδρέας Σπηλιώτης

Comments are closed.