Επισκέψεις


28
Μοναδικοί
Επισκέπτες

Καιρός


28
Unique
Visitors

Δ.Τ. Το «Ημερολόγιο Ταινιών» της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει την ταινία Ουρλιαχτό (Howl) των Ρ. Επστάιν-Τζ. Φρίντμαν

 

Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού

ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

6 Μαρτίου 2013

 

Το «Ημερολόγιο Ταινιών» της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει

την ταινία Ουρλιαχτό (Howl) των Ρ. Επστάιν – Τζ. Φρίντμαν

 

Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.gr σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 12 Μαρτίου την ταινία Ουρλιαχτό (Howl) των Ρ. Επστάιν – Τζ. Φρίντμαν

Θα πραγματοποιηθούν δύο προβολές στις 17:30 και στις 20:00.

Σκοπός των προβολών είναι -πέρα από το να δούμε ή να ξαναθυμηθούμε διαμάντια της έβδομης τέχνης- η συζήτηση και ο προβληματισμός που ξεκινούν από τη θεματική μιας ταινίας. Θεματική που με συναρπαστικό τρόπο θέτει το εύρημα όλης της προβληματικής της με την εντελώς βέβαια προσωπική αισθητική του δημιουργού της, αλλά και η ανάγκη για συνάντηση των ανθρώπων. Μετά την προβολή της ταινίας για όσους το επιθυμούν, ακολουθεί συζήτηση πάνω στη θεματική της

Η προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινόσυντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ. Κυριακόπουλος. Πρώτη προβολή 17:30 και δεύτερη 20:00.

Ημερολόγιο Ταινιών: Φ Ε Β Ρ Ο Υ Α Ρ Ι Ο Σ

ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: (Rob Epstein, Jeffrey Friedman), ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 90΄ έγχρωμο

ΧΩΡΑ: ΗΠΑ 2010, ΜΟΥΣΙΚΗ: Carter Burwell, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Edward Lachman

ΣΕΝΑΡΙΟ: Rob Epstein, Jeffrey Friedman, ΜΟΝΤΑΖ: Jake Pushinsky

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Kurt and Bart, ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Thérèse DePrez

ΣΚΗΝΙΚΑ: Robert Covelman, ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Thomas Fatone

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: Russell Barnes, Eric Drooker, ΕΙΔΙΚΑ ΕΦΕ:The Monk Studio, ΠΑΙΖΟΥΝ: James Franco, David Strathairn, Jon Hamm, Mary-Louise Parker, Jeff Daniels, Alessandro Nivola, Treat Williams, Aaron Tveit, Bob Balaban, Todd Rotondi, Jon Prescott, Andrew Rogers, Cecilia Fossκ.α.

Ο Παναγιώτης Καρώνης, στο site της ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑΣ γράφει σχετικά: Δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση για τη βιογραφία του ποιητή και ηγέτη της γενιάς των μπίτνικς (Beat Generation), Άλλεν Γκίνσμπεργκ (Allen Ginsberg) αλλά ούτε και για το χρονικό γραφής του κορυφαίου αριστουργηματικού του ποιήματος Ουρλιαχτό(Howl).

Ο Άλλεν Γκίνσμπεργκ, θα γράψει το Ουρλιαχτό το 1956. Η εμφάνισή του στα γράμματα τη δεκαετία του πενήντα ξαναφέρνει στο προσκήνιο της αμερικάνικης ποίησης την ελεύθερη και αυθόρμητη παράδοση των Walt Whitman, William CarlosWilliam, Hart Crane, αλλά και του Ezra Pound. Μπορεί κανείς να πει πως η λυρική δύναμη, οι πολλές φορές ακατέργαστοι τόνοι και οι ανοιχτοί ορίζοντες της ποίησής του αποτελούν ιδιαίτερα σημαντικό κεφάλαιο της ποιητικής κληρονομιάς των ΗΠΑ. Ο Άλλεν Γκίνσμπεργκ βασικό μέλος της Μπιτ Γενιάς, μέσα σ’ έναν κόσμο άγονο, οπλισμένος με εγωπάθεια και φιλαρέσκεια στοιχεία που τον εξωθούν να βγει, να ακουστεί, να γράψει και εν τέλει να υπάρξει ‘‘κραυγάζει’’ ακόμα και στους χαμηλόφωνους στίχους του με αγωνία για τον άνθρωπο. Ζώντας μέσα σε ένα σύστημα που τον συνθλίβει με τον τεράστιο όγκο του, τον παραγκωνίζει ως ομοφυλόφιλο, θα βρει τον τρόπο όχι μόνο να απαλλαγεί από την ανυπόφορη πίεση αλλά και να την εκμεταλλευτεί. Ειδικά το Ουρλιαχτό, αν και αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, τον Καρλ Σόλομον, είναι στην ουσία ένας θρήνος για όλη ετούτη τη χαμένη γενιά και ένα από τα σπαραχτικότερα κείμενα του Γκίνσμπεργκ και της γενιάς του. Με μια στεγνή, κυνική και άγρια περιγραφή, σπάνια παρασυρμένος από συναισθηματισμούς, ο Γκίνσμπεργκ μεταδίδει στον αναγνώστη του τέτοιο σοκ, που κανένας θρήνος δε θα κατάφερνε να μεταδώσει. Ακόμα και στο αριστουργηματικό Kaddish, ένα ποίημα τραχύ, τρυφερό, αλλά παθιασμένο και συνάμα σκληρό και ανελέητο, αν και αφιερωμένο στη μητέρα του Ναόμι, συνυπάρχουν όλα τα παραπάνω στοιχεία.

Αλλά ας δούμε πως έχουν τα πράγματα. Το Ουρλιαχτό βρέθηκε στις δικαστικές αίθουσες κατηγορούμενο για χυδαιότητα. Για την ακρίβεια στο εδώλιο κάθισε ο εκδότης του Λόρενς Φερλινγκέτι. Τον Μάρτιο του 1957 υπάλληλοι του τελωνείου του Σαν Φρανσίσκο κατάσχεσαν 520 αντίτυπα του Ουρλιαχτού που είχαν εισαχθεί στης ΗΠΑ από την Αγγλία. Εκδότης και ποιητής δεν πτοούνται και ανατυπώνουν το Μάιο άλλα 2.000 αντίτυπα της ποιητικής συλλογής. Αρχές Ιουνίου μυστικός αστυνομικός εισέρχεται στο βιβλιοπωλείο των εκδόσεων City Lights και εκφράζει την επιθυμία να αγοράσει ένα αντίτυπο του Ουρλιαχτού. Στη συνέχεια, συλλαμβάνει τον πωλητή Σιγκεγιόσι Μουγκάο. Οι αρχές δε θα αρχίσουν βέβαια να συλλάβουν ποιητή και εκδότη. Με την κατηγορία ότι πρόκειται για: χυδαίο, αισχρό βιβλίο, κυρίως λόγω των απροκάλυπτων αναφορών του στο ομοφυλοφιλικό σεξ (με παρεπόμενο και τη χρήση «κακών» λέξεων, ανεπίτρεπτων εκείνη την εποχή για τις σελίδες βιβλίων).

Τον Αύγουστο θα ακολουθήσει η γνωστή δίκη-παρωδία που θα απασχολήσει τα μέσα ενημέρωσης. Οι μάρτυρες είναι ακαδημαϊκοί και κριτικοί της λογοτεχνίας που καλούνται να καταθέσουν την άποψή τους για την αξία του έργου αλλά και κατά πόσο μπορεί να δικαιολογηθεί η ύπαρξη σε αυτό χυδαίων λέξεων. Τον Οκτώβριο τελικά το δικαστήριο θα αποφανθεί, σε μια ιστορική απόφαση, πως το έργο του Άλλεν Γκίνσμπεργκ Ουρλιαχτό και άλλα ποιήματα δε γράφτηκε με «άσεμνους» σκοπούς και θα επιτρέψει την ελεύθερη κυκλοφορία του.

Η δίκη αυτή θα αποτελέσει για το βιβλίο, όπως είναι φυσικό μια τεράστια διαφήμιση, έτσι 5.000 αντίτυπα ρίχτηκαν στην αγορά για να καλύψουν την αυξανόμενη ζήτηση. Όπως προαναφέραμε, το Ουρλιαχτό, θα παραμείνει ένας θρήνος για όλη ετούτη τη χαμένη γενιά και ένα από τα σπαραχτικότερα κείμενα του Γκίνσμπεργκ και της γενιάς του αλλά και ως ένα από τα κατεξοχήν κείμενα της αμερικανικής αντικουλτούρας.

Στην ταινία Howl (2010) οι βραβευμένοι με Όσκαρ Rob Epstein και JeffreyFriedman τολμούν να εικονοποιήσουν τούτο το σπουδαίο ποίημα του Άλλεν Γκίνσμπεργκ. Εγχείρημα δύσκολο από μόνο του μιας και όπως λέει ο Βασίλης Ραφαηλίδης: «[…] Τα σκοτάδια, όμως, δε φωτογραφίζονται. Το σκότος λάμπει μόνο στη (γραπτή) ποίηση, που θα παραμείνει στον αιώνα τον άπαντα ο προνομιακός χώρος της». Παρόλα αυτά, το σκηνοθετικό δίδυμο, με έξυπνο και ευρηματικό τρόπο αποδίνουν τούτο το σκότος. Επιστρατεύουν ένα συναισθητικό animation, που εισδύει κάτω από το δέρμα σου, που σου ψιθυρίζει πράγματα, που σου αποκαλύπτει πτυχές του αλλά και πτυχές σου. Το ποίημα δε, απαγγελμένο, και βιωμένο από τον ίδιο τον Ginsberg, που ζει και αναπνέει στο σώμα του James Franco, σε συγκλονίζει. Οι εικόνες συμπληρώνονται από μια αποκαλυπτική εξομολόγηση του ίδιου του ποιητή, ολοκληρώνοντας έτσι το πορτρέτο τούτου του ποιήματος.

Πληροφορίες για δημοσιογράφους: 2615.002009 Ανδρέας Σπηλιώτης

Comments are closed.