Επισκέψεις


14
Μοναδικοί
Επισκέπτες

Καιρός


14
Unique
Visitors

Δ.Τ. Το «Ημερολόγιο Ταινιών» της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει την ταινία ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΟΧΗ του Μίλτσο Μαντσέφσκι (Πάτρα)

Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού

ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

13 Οκτωβρίου 2014

Το «Ημερολόγιο Ταινιών» της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει

την ταινία ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΟΧΗ (Before the Rain) του Μίλτσο Μαντσέφσκι (Milcho Manchevski)

Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.grστη συνέχεια, για 5η χρονιά, του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου την ταινία ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΟΧΗ (Before the Rain) του Μίλτσο Μαντσέφσκι (Milcho Manchevski). Θα πραγματοποιηθούν δύο προβολές στις 17:30 ακριβώς και στις 20:00.

Η προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινόσυντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ. Κυριακόπουλος. Πρώτη προβολή 17:30 ακριβώς και δεύτερη 20:00.

Ημερολόγιο Ταινιών: Ο Κ Τ Ω Β Ρ Ι Ο Σ

ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Μίλτσο Μαντσέφσκι (Milcho Manchevski).

ΧΩΡΑ: Π.Γ.Δ.Μ., Αγγλία, 1994, ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 113′, ΜΟΥΣΙΚΗ: Anastasia,ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Manuel Teran, ΣΕΝΑΡΙΟ: Μίτσο Μαντσέφσκι, ΠΑΙΖΟΥΝ:Katrin Cartlidge, Rade Serbedzija, Grégoire Colin, Labina Mitevska, jay Villiers, Silvija Stojanovska, Phyllida Law κ.ά.

ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ:

Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας 1994

Υποψήφια για Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας 1995

Βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ Βενετίας 1994

Ο Παναγιώτης Καρώνης, στο site της ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑΣ γράφει σχετικά:Γνωστό είναι ότι πριν τη βροχή συνήθως έχει σύννεφα, ενίοτε μπουμπουνητά και αστραπές, αλλά η βροχή μπορεί να έρθει και χωρίς τη θορυβώδη προαναγγελίας της, σαν απλή δροσερή ψιχάλα. Ο τίτλος της ταινίας που μας απασχολεί στο παρόν κείμενο αυτό ακριβώς θέλει να περιγράψει. Τι προηγείται της βροχής και συγκεκριμένα του όλου διαμελισμού του γιουγκοσλαβικού μωσαϊκού, έτσι όπως αυτό, τελικά, έγινε.

Την ταινία αποτελούν τρεις επιμέρους ενότητες. Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης Μιχάλης Μαντσέφσκι μετά από χρόνια δουλειάς στην Αμερική επιστρέφει στη γενέτειρά του για να αφουγκραστεί το τι γίνεται, αλλά και να μας προετοιμάσει για το τι θα ακολουθήσει. Στην πρώτη ενότητα, μεταφερόμαστε στα Σκόπια και συγκεκριμένα σε ένα ορθόδοξο μοναστήρι, για να παρακολουθήσουμε την ιστορία ενός νεαρού ορθόδοξου μοναχού που έχει δώσει όρκο σιωπής, και που θα προσπαθήσει να κρύψει στο μοναστήρι μια νεαρή μουσουλμάνα Aλβανίδα, η οποία ζητά στον οίκο του Θεού καταφύγιο, από το κυνηγητό μιας συμμορίας. Στο δεύτερο μέρος μια νεαρή Αγγλίδα αμφιταλαντεύεται για το αν θα πρέπει να ακολουθήσει τον Σκοπιανό εραστή της ή να παραμείνει με τον από καιρό απόμακρο σύζυγό της. Στο τρίτο μέρος επανερχόμαστε στο αρχικό σκοπιανό τοπίο, όπου μαζί με το φωτογράφο που έχει έρθει στη γενέτειρά του, θα γίνουμε θεατές αιματηρών γεγονότων, συγκρούσεων ανάμεσα σε χριστιανούς και μουσουλμάνους, και θα ζήσουμε, σα θεατές, όλη τη ζοφερή ατμόσφαιρα που προηγείται ενός εξ ίσου αιματηρού πολέμου, για να καταλάβουμε τι οδήγησε τη νεαρή Aλβανίδα να κρυφτεί στο ορθόδοξο μοναστήρι.

Το όλο στόρι δίνει τη δυνατότητα στον Μαντσέφσκι να καταγγείλει τις ακρότητες από όπου και αν αυτές προέρχονται, να μας τονίσει για μια ακόμα φορά αυτό που ο Θουκυδίδης είχε πει: Υπάρχουν πολλοί πόλεμοι που είναι καταστρεπτικοί, ένας είναι ο καταστρεπτικότερος. Ο εμφύλιος. Έτσι και εδώ ο εθνικιστικός-θρησκευτικός φανατισμός θα πολώσει ομάδες που ως τώρα ζούσαν και συνυπήρχαν ειρηνικά και θα τις φέρει αντιμέτωπες με ολέθρια αποτελέσματα. Τα αισθήματα του νεαρού ορθόδοξου νεαρού για τη μουσουλμάνα Αλβανίδα, θα μπορούσαν να είναι μια πρόταση του σκηνοθέτη για την ειρηνική συνύπαρξη τούτου του μωσαϊκού μειονοτήτων, αν δε συνθλίβονταν και αυτά κάτω από τον οδοστρωτήρα της μισαλλοδοξίας και του εθνικισμού. Πέρα από τα ανθρωπιστικά μηνύματα, ο Μαντσέφσκι σα γνήσιος δημιουργός μας προσφέρει μια σειρά ποιητικών εικόνων, ενορχηστρώνοντας μια υποβλητική ατμόσφαιρα, από την οποία ξεχειλίζουν πηγαία και γνήσια αισθήματα, αποφεύγοντας την εύκολη λύση της επίδειξης του φολκλόρ.

Ειδική μνεία αξίζει η φωτογραφία του Manuel Teran, αλλά και η εξαιρετική μουσική της ταινίας που υπογράφει το συγκρότητα Anastasia.

Πληροφορίες για δημοσιογράφους: 2615.002009 Ανδρέας Σπηλιώτης

Comments are closed.