Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
Δελτίο Τύπου
24 Ιανουαρίου 2011
Μέσα σε ατμόσφαιρα μυσταγωγίας
ολοκληρώθηκε το Πανόραμα στον Αντρέι Ταρκόφσκι
Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε χθες βράδυ το Πανόραμα ταινιών του Αντρέι Ταρκόφσκι που διοργάνωσε η Κοινο_Τοπία το τριήμερο 21, 22, 23 Ιανουαρίου 2011 στον πολυχώρο της.
Στο πανόραμα προβλήθηκαν όλες οι ταινίες του μεγάλου Ρώσου δημιουργού της 7ης τέχνης. Οι συμπολίτες μας είχαν την ευκαιρία να δουν ή να ξαναδούν ταινίες σπάνιας αισθητικής έτσι όπως ο μεγάλος εικονοποιός απλόχερα μας χάρισε. Η ανταπόκριση του πατρινού κοινού αλλά και των φοιτητών που βρίσκονται στην πόλη μας ήταν μεγάλη, γεμίζοντας την αίθουσα εκδηλώσεων της Κοινο_Τοπίας πράγμα που αποδεικνύει το πόσο σύγχρονο είναι το έργο του, αφού μετά από τόσα χρόνια το ενδιαφέρον γιαυτό παραμένει αμείωτο.
Μετά το τέλος των προβολών ακολούθησαν συζητήσεις για το κοινωνικό, πολιτικό, φιλοσοφικό και ιστορικό πλαίσιο στο οποίο έζησε και δημιούργησε ο Ταρκόφσκι αλλά και τα θέματα που πραγματεύεται όπως αυτό της σωτηρίας, της θυσίας, της προσφοράς, της αγάπης, της θρησκείας, της γνώσης και των ορίων της. Ακόμα και στα διαλείμματα το ενδιαφέρον για συζήτηση, ανταλλαγή σκέψεων αλλά και πληροφοριών παρέμενε αμείωτο μέσα στα πηγαδάκια και στις φιλικές παρέες.
Με αφορμή το “Σολάρις” έγινε συζήτηση για τους όρους και τα όρια της ανθρώπινης γνώσης το αδιέξοδο που μπορεί να μας φέρει και τις απογοητεύσεις αλλά και την ελπίδα που μας γεννά.
Στο “Αντρέι Ρουμπλιόφ” σε αυτή την υπέροχη τοιχογραφία του Ταρκόφσκι για τη Ρωσία του 14ου-15ου αιώνα, η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το ιστορικό πλαίσιο της εποχής που έζησε ο Αντρέι Ρουμπλιόφ, ένας καλλιτέχνης που δημιούργησε πνευματικούς θησαυρούς διαχρονικής αξίας σε μια δύσκολη περίοδο.
Στα “Παιδικά χρόνια του Ιβάν” ακούστηκαν απόψεις για το πως ο πόλεμος γεννά ήρωες-τέρατα που στη συνέχεια καταβροχθίζει, μιλήσαμε για την ανυπαρξία νικητή και ηττημένου, αφού όποιος κερδίζει έναν πόλεμο, ταυτόχρονα τον χάνει.
Στο “Στάλκερ” αναπτύχθηκαν θέματα γύρω από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το πώς αυτή καθορίζεται, και το πόσο υποφέρει ένας άνθρωπος χωρίς αυτοσεβασμό. Επίσης για την ανθρώπινη αγάπη που αποτελεί, κατά τον Ταρκόφσκι, θαυματουργή απόδειξη κατά της ωμής διαπίστωσης ότι δεν υπάρχει ελπίδα για τον κόσμο ενώ είναι η αδιαφιλονίκητη πολύτιμη περιουσία μας.
Στη “Νοσταλγία” ακούστηκαν απόψεις για τη διαφορετικότητα των λαών και πόσο επηρεάζει τον κάθε άνθρωπο το να βρίσκεται μακριά από την πατρική γη. Παράλληλα έγιναν αναφορές για την απουσία της ελευθερίας και το πόσο τραυματίζεται ο άνθρωπος όταν του βάζουν όρια στην πνευματική του ζωή.
Στη “Θυσία” αναπτύχθηκε το θέμα της προσφοράς και κατά πόσο ο σημερινός άνθρωπος είναι διατεθειμένος να αρνηθεί υλικά αγαθά και ανέσεις. Επίσης αναπτύχθηκε το θέμα της οικολογίας θέμα που ο Ταρκόφσκι ευφυέστατα είχε επισημάνει, μιλώντας για τον άνθρωπο που άρχισε ν’ αμύνεται ενάντια στη φύση που τον είχε δεχθεί στην αγκαλιά της και που αυτός όλο και κάτι της έκλεβε, όλο και την ανάγκαζε να υποχωρήσει, δε σταμάτησε δε να την ντροπιάζει και να την ταπεινώνει, έτσι που στο τέλος κατάφερε να χτίσει έναν πολιτισμό, θεμελιωμένο στη βία, στη δύναμη του ισχυρότερου, στο φόβο και στην καταπίεση. Αυτό δε που ονομάζουμε πρόοδο της τεχνολογίας δεν εξυπηρετεί άλλο σκοπό παρά την εφεύρεση καινούργιων ανέσεων πολυτέλειας και όπλων καταστροφικών. Κάθε επιστημονική ανακάλυψη διαστρέφεται αμέσως σε κάτι κακό.
Το οικολογικό περιεχόμενο της συζήτησης ταίριαζε απόλυτα και με την έκθεση φωτογραφίας του Φορέα Διαχείρισης που φιλοξενείται στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου 2011 και αφορά τους υγροτόπους και ειδικότερα την προστατευόμενη περιοχή Κοτυχίου – Στροφυλιάς την οποία είχαν τη δυνατότητα να δουν παράλληλα όλοι οι συμμετέχοντες στο τριήμερο.
Τέλος μετά την προβολή του “Καθρέφτη” μέσα σε μια ατμόσφαιρα μυσταγωγίας, συζητήσαμε για τον ίδιο το δημιουργό, για τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στη Ρωσία την αναγκαστική εγκατάστασή του στην Ευρώπη, αλλά και τον πρόωρο θάνατό του, αφού η ταινία αυτή έχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία.
Ο σκοπός του πανοράματος πέτυχε απόλυτα αφού οι συζητήσεις πάνω σε κάποιες από τις κορυφαίες στιγμές του κινηματογράφου, στα μεγάλα ερωτήματα που έθεσε ο Ταρκόφσκι με το έργο του, στους ήχους του που ξανακούσαμε, στην αγωνία του για το ανθρώπινο ον που τόσο λάτρεψε και τοποθέτησε στο κέντρο των εικόνων του, στο βλέμμα του που μας διαπέρασε, μας γέννησαν την ελπίδα, μια ελπίδα που την έχουμε ανάγκη σήμερα όσο ποτέ.
Αναπάντεχα μεγάλο ενδιαφέρον είχε η έκθεση βιβλίου που είχε στηθεί στο χώρο με το συγγραφικό έργο του Αντρέι Ταρκόφσκι που έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, καθώς και τα βιβλία που γράφτηκαν και κυκλοφορούν για τον κορυφαίο δημιουργό.
Πληρ. Για δημοσιογράφους Παναγιώτης Καρώνης 6977.378920
