Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού

ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

9 Δεκεμβρίου 2013

 

Πραγματοποιήθηκε η ομιλία-συζήτηση με θέμα: Μελάμπους και Ίφικλος. Οι ρίζες της ψυχανάλυσης στην Ελληνική μυθολογία

στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση με θέμα: Μελάμπους και ‘Ιφικλος. Οι ρίζες της ψυχανάλυσης στην Ελληνική μυθολογία που διοργάνωσε η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.gr την Κυριακή 8 Δεκεμβρίου στον πολυχώρο της με ομιλητή τον Δικηγόρο ε.τ. Γιώργο Αμπατζή.Ακολούθησε συζήτηση την οποία συντόνισε το στέλεχος της Κοινο_Τοπίας Σάκης Κάπαρης. Παρέμβαση ως μελετητής του θέματος έκανε και ο Ιατρός, Νευρολόγος – Ψυχίατρος – Ψυχαναλυτής Παναγιώτης Συκιώτης.

Στην εκδήλωση παρευρέθησαν οι Αντιδήμαρχοι του Δήμου Πατρέων Γιώργος Σιγαλός και Παναγιώτης Βαφέας και η πρώην Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πάτρας Βίβιαν Σαμούρη.

Ο Γιώργος Αμπατζής κατά την ομιλία του αναφέρθηκε στη σχέση του μύθου και της ψυχανάλυσης και στα κοινά στοιχεία που τους συνδέουν. Ειδικότερα ανέφερε ότι ο μύθος κρύβει μέσα του το σπέρμα της πιο βαθιάς αλήθειας της ανθρώπινης ύπαρξης και αυτό γιατί αντλεί τα στοιχεία του από το υποσυνείδητο, αυτή την τεράστια πηγή της ανθρώπινης γνώσης, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την ψυχανάλυση. Και τα δύο στοιχεία τα οποία χρησιμοποιεί η ψυχανάλυση για να επιτύχει το λυτρωτικό έργο της, δηλαδή το όνειρο και ο ελεύθερος συνειρμός πηγάζουν επίσης από το ασυνείδητο.

Η ελληνική μυθολογία μας δείχνει ότι ο ιατρομάντης Μελάμπους εγνώριζε τόσο την ψυχαναλυτική διαδικασία όσο και την ψυχική σύγκρουση, η οποία οδηγεί στη σωματική νόσο. Αυτό καταδεικνύεται στο μύθο της θεραπείας του Ίφικλου όπου ο θεραπευτής Μελάμπους όχι μόνο διαγιγνώσκει την ψυχογενή αιτιολογία της ερωτικής ανικανότητας από την οποία έπασχε ο Ίφικλος, αλλά μέσα από τη διαδικασία της ψυχανάλυσης επιτυγχάνει το λυτρωτικό θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Είναι εντυπωσιακό ότι ο Μελάμπους εγνώριζε έννοιες που εμφανίστηκαν μετέπειτα για πρώτη φορά στις θεωρίες του Φρόιντ και του Γιουνγκ. Πρόκειται συγκεκριμένα για τους αμυντικούς μηχανισμούς της προβολής (εξωτερίκευσης), της καταπίεσης των συναισθημάτων, της καθήλωσης και της παλινδρόμησης. Αυτά που οι θεωρίες των μεγάλων ψυχαναλυτικών σχολών διατύπωσαν στις αρχές του 20 αι. ο ψυχοθεραπευτής Μελάμπους τα εγνώριζε εδώ και 3000 χρόνια.

 

 

Πληροφορίες για δημοσιογράφους 2615.002009 Ανδρέας Σπηλιώτης