Δ.Τ. Πυρκαγιά Γερανείων: ένα μήνα μετά ενημέρωση και εγρήγορση είναι ζητούμενα !

Δ.Τ. Η Κοινο_Τοπία στηρίζει την Νότια επέκταση του Προαστιακού πηγαίνοντας το Σάββατο 26 Ιούνη στην Κάτω Αχαΐα

Γνωριμία με την ξεχωριστή Σαντορίνη (26-30 Αυγούστου) με την Κοινο_Τοπία

Δ.Τ. Ενώνουμε τις φωνές μας για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος

Γνωριμία με την αρχοντική Άνδρο (13-16 Ιουλίου) με την Κοινο_Τοπία

Μερική επανεκκίνηση δραστηριοτήτων της Κοινο_Τοπίας (εκδρομές, χορωδία, βραδιά αντάμωσης, παρουσίαση βιβλίου)

Δ.Τ. Μια απόφαση ελευθερίας

Δ.Τ. Η Κοινο_Τοπία επιδοκιμάζει τη συμφωνία για προστασία και αναβάθμιση του μνημείου της Αγγλικανικής εκκλησίας

Δ.Τ. Θετική η επέκταση δρομολογίων του Προαστιακού προς Κ. Αχαΐα. Τα ημερήσια δρομολόγια είναι πολύ λίγα για την εξυπηρέτηση των πολιτών

Δ.Τ. Η Κοινο_Τοπία στηρίζει τη νομοθετική πρωτοβουλία για την ευζωία των ζώων συντροφιάς – Πρόγραμμα «ΆΡΓΟΣ»

Δ.Τ. Η Κοινο_Τοπία στηρίζει την πρωτοβουλία «ΑγοράΖΟΥΜΕ εδώ» της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας και των τριών Επιμελητηρίων

Δ.Τ. Οι παρεχόμενες υπηρεσίες των αστικών ΚΤΕΛ με αφορμή τη συζήτηση προμήθειας λεωφορείων από τον ΟΣΥ στην Αθήνα

Δ.Τ. Η Κοινο_Τοπία σας περιμένει εφαρμόζοντας αυστηρά τα μέτρα προστασίας

Δ.Τ. 40 χρόνια η Ελλάδα στην Ε.Ε. (1981-2021)

Δ.Τ. Περιβαλλοντικοί Φορείς καλούν το ΥΠΑΑΤ να εφαρμόσει τη νομοθεσία σχετικά με την προστασία των καρχαριών

Η Κοινο_Τοπία εκφράζει τη λύπη της για την απώλεια του Γιώργου Τσακιράκη του ιδεαλιστή συμπολίτη που άφησε το στίγμα του στην πόλη μας

Η Κοινο_Τοπία σας εύχεται Καλό Πάσχα – Λειτουργία γραμματείας

Δ.Τ. Η αλυσίδα αλληλεγγύης της Κοινο_Τοπίας σας καλεί να στηρίξετε Ευάλωτες Κοινωνικές Ομάδες συμπολιτών μας

Σχολιασμός της εικαστικής απόδοσης του έργου Ελεύθεροι Πολιορκημένοι από τον Κ. Δραγγανά (της Αλέκας Ράπτη)

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ. Είναι απαραίτητη η διάχυση της Εκπαίδευσης για την Αειφορία και για την Κλιματική Αλλαγή σε όλα τα υπό αναμόρφωση Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών

Δ.Τ. Η Κοινο_Τοπία τιμώντας τα 60 χρόνια του θεσμού Αρχαίου Δράματος της Επιδαύρου παρακολούθησε την παράσταση Ιππόλυτος του Ευριπίδη

Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού

Κοινο_Τοπία www.koinotopia.gr

Δελτίο Τύπου

28 Αυγούστου 2014

Η Κοινο_Τοπία τιμώντας τα 60 χρόνια του θεσμού Αρχαίου Δράματος της Επιδαύρου παρακολούθησε την παράσταση Ιππόλυτος

 

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η επίσκεψη και η παρακολούθηση της παράστασης του Εθνικού Θεάτρου Ιππόλυτος του Ευριπίδη στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου καθώς και η περιήγηση στις Σπέτσες της Εταιρείας Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr.

Το έργο του Ευριπίδη που πρωτοπαίχθηκε το 428π.Χ. ανέβηκε σε σκηνοθεσία Λυδίας Κονιόρδου 60 ακριβώς χρόνια μετά την πρώτη παράσταση του Ροντήρη η οποία άτυπα εγκαινίασε το θεσμό των Επιδαυρίων. Η παράσταση της Κονιόρδου, η οποία και πρωταγωνίστησε, δεν επικεντρώθηκε στη ματαιότητα των επιλογών των θνητών αλλά στη σχετικότητα της αλήθειας. Ο Ιππόλυτος του Ευριπίδη σαν σύγχρονο παραμύθι, μας προειδοποιεί ότι αν δε διευρύνουμε τη συνείδησής μας, αν δεν αποδεχθούμε ότι η δική μας αλήθεια είναι ένα μόνο κομμάτι του παζλ, θα καταστραφούμε.

Μετά την παράσταση μέλη του συλλόγου συνάντησαν τη σκηνοθέτη και πρωταγωνίστρια, παλιά γνώριμή τους από τη θητεία της ως καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας στο καμαρίνι της, όπου είχαν την ευκαιρία να επιδοκιμάσουν τα σκηνοθετικά ευρήματα και να εκφράσουν την ευαρέσκεια τους για την εξαιρετική παράσταση που απόλαυσαν.

Η Λ. Κονιόρδου εστίασε στο ότι ο Ιππόλυτος μας μαθαίνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να αποδέχονται όσους δεν είναι όμοιοί τους και όσους δεν έχουν την ίδια άποψη με αυτούς. Το ποιητικό θέατρο τέμνεται με τις βασικές δημοκρατικές αξίες. Ανέφερε τέλος τρεις λέξεις συγχώρεση, συμπόνοια και αλληλεγγύη οι οποίες θα καθορίσουν την επόμενη πολιτισμική βαθμίδα την οποία θα ζήσουμε.

Κατόπιν επισκέφθηκαν και συγχάρηκαν στο καμαρίνι του το φίλο του συλλόγουΔημήτρη Γκοτσόπουλο μέλος του χορού των κυνηγών και συνεργάτη του αφιερώματος της Κοινο_Τοπίας σε Έλληνες Ποιητές για την παγκόσμια μέρα ποίησης το Μάρτιο του 2014.

Η αφορμή μπορεί να ήταν η παρακολούθηση της παράστασης στη γεμάτη ενέργεια Αρχαία Επίδαυρο αλλά έτσι δόθηκε η ευκαιρία στα 50 άτομα που συμμετείχαν στο διήμερο να επισκεφθούν και το ιστορικό και πανέμορφο όλες τις εποχές Ναύπλιο, το τουριστικό θέρετρο Πόρτο Χέλι και τέλος το μαγευτικό νησί των Σπετσών.

Εκεί αφού έγινε η γνωριμία με το νησί περιπλέοντάς το με το σκάφος ‘‘Θοδωρής’’ και τους παραδοσιακούς Σπετσιώτες καπεταναίους του ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα ξενάγηση στο αρχοντικό-μουσείο της Μπουμπουλίνας από έναν απόγονό της. Η περιπλάνηση στα στενά της πόλης, η ιστορική αναδρομή που έκανε η φιλόλογος και συγγραφέας Μαίρη Σιδηρά, η γνωριμία με τις γεύσεις και τη ντόπια κουζίνα, τα αρώματα και τα χρώματα που δίνουν μια ιδιαίτερη ταυτότητα στο νησί συμπλήρωσαν την εικόνα για το αρχοντονήσι.

 

Πληροφορίες για δημοσιογράφους: 2615.002009 Ανδρέας Σπηλιώτης

Σχολιασμός παράστασης «Ιππόλυτος» του Εθνικού Θεάτρου 2014

 

του Παναγιώτη Καρώνη

 

Με την τραγωδία του Ευριπίδη Ιππόλυτος σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Ροντήρη, εγκαινιάστηκαν άτυπα το 1954 τα Επιδαύρια, ακριβώς δηλαδή πριν 60 χρόνια. Πρόκειται για ένα σύνθετο έργο με πολλά επίπεδα, αφού, διαθέτει δύο χορούς, έναν αντρικό που τον αποτελούν κυνηγοί, πιστοί φίλοι του Ιππόλυτου που θύουν στην Άρτεμη· και ένα γυναικείο, που τον αποτελούν γυναίκες της Τροιζήνας, χώρος όπου και τοποθετεί ο Ευριπίδης τη δράση του έργου. Τα χορικά, φυσικά είναι ανάλογα. Τα τέσσερα κύρια πρόσωπα του έργου -Ιππόλυτος, Φαίδρα, Τροφός και Θησέας- θα αποδειχτούν εξίσου τραγικά. Ο Ιππόλυτος, παίχτηκε στο θέατρο του Διονύσου κατά τα Μεγάλα Διονύσια του 428 π.Χ. Δεν μας είναι γνωστές οι άλλες δύο τραγωδίες και το σατυρικό δράμα, που μαζί με τον Ιππόλυτο αποτελούσαν την τετραλογία του Ευριπίδη εκείνη τη χρονιά. Ξέρουμε μόνον ότι στο δραματικό αγώνα των Μ. Διονυσίων του 428 π.Χ. ο Ευριπίδης πήρε το πρώτο βραβείο.

Η σκηνοθεσία της Λυδίας Κονιόρδου συνδυάζοντας στοιχεία παγανιστικών τελετών, ελληνικής παράδοσης, αλλά και με έντονες επιρροές από τον Μπομπ Ουίλσον, θα σταθεί στο ύψος του έργου κρατώντας τις ισορροπίες. Ο αντρικός χορός με έντονα τα παγανιστικά στοιχεία, σχεδόν αρχέγονος συμβόλιζε την ίδια τη γενεσιουργό φύση και τη λατρείας της, αλλά και ο χορός των γυναικών δοσμένος αισθησιακά, και με το ανάλογο μέτρο, ξεχείλιζε από λυρισμό. Η απουσία οποιασδήποτε σχέσης και επικοινωνίας μεταξύ των δύο χορών, είναι θα λέγαμε ένα εξαιρετικό στοιχείο που η Κονιόρδου εντάσσει στην παράσταση, υποδηλώνοντας και παραπέμποντας έτσι στις σημερινές ανθρώπινες σχέσεις, αλλά και στις σχέσεις των δύο φύλων. Ο ρόλος που το κάθε φύλο καλείται να παίξει και που ξεκάθαρα του έχει τεθεί από την κοινωνία, είναι ένα βασικό θέμα που η σκηνοθέτης έθιγε. Από την μια ο άντρας-κυνηγός, ο πρωτόγονος εξουσιαστικός αρσενικός, και από την άλλη οι γυναίκες με τη γήινη, κοριτσίστικη ντροπαλοσύνη της εξουσιαζόμενης γυναίκας νοικοκυράς. Οι άντρες τρέχουν σαν θηρία πάνω κάτω στη σκηνή, ενώ οι γυναίκες εγκλωβισμένες μέσα στην ίδια τους την ενδυμασία παίζουν μπάλα…

Το έργο ανοίγει μια εξαιρετική -ως Αφροδίτη- Μάρθα Φριντζήλα, που πολλούς θα ξενίσει μια και η δημιουργημένη εικόνα των μίντια για τη γυναίκα δεν είναι η παρούσα, αλλά εκείνη των ανορεξικών, κατοχικών κορμιών. Η Φριντζήλα ενσαρκώνει μια πραγματικά θεϊκή αλλά συνάμα και ανθρώπινη Αφροδίτη -οι διαφωνούντες ας ξαναδιαβάσουν Όμηρο- που δε διστάζει μπρος σε τίποτα προκειμένου να σύρει τους ανθρώπους στη δίνη των ερωτικών παθών και να τους εκδικηθεί σκληρά αν δεν την υπακούσουν.

Ενδιαφέρουσα η ερμηνεία του Νίκου Κουρή ως Ιππόλυτου, μεστή, χωρίς φιοριτούρες και επιδείξεις. Η Λήδα Πρωτοψάλτη ως Τροφός έκλεβε την παράσταση ξεχειλίζοντας από τρυφερή, άπλετη λαϊκότητα παρά το χαμηλόφωνο της ερμηνείας της. Για την Κονιόρδου τα λόγια είναι περιττά. Παραπέμπουμε στον μονόλογό της -ως Φαίδρα- όπου πραγματικά καθήλωνε.

Η Άρτεμις, επικίνδυνα ανάλαφρη και ευκίνητη -σε στυλ νίτζα και καράτε κιντ- θα μπορούσε να είναι η παράταιρη νότα της παράστασης αν δεν καλύπτονταν από τη σκηνοθεσία. Να μην παραλείψουμε την εξαιρετική ερμηνεία του Μιχάλη Σαράντη ως αγγελιοφόρου που μας συγκλόνισε! Επιπλέον, αναφορά αξίζει το καλαίσθητο και εξαιρετικά τεκμηριωμένο πρόγραμμα της παράστασης, η διακριτικά υπέροχη μουσική του Τάκη Φαραζή ερμηνευμένη ζωντανά, επί σκηνής -από τους Τζιχάν Τούρκογλου, Στέφανο Τορτόπογλου, Σολίς Μπαρκή- αλλά και το λιτά εύχρηστο σκηνικό της παραθαλάσσιας Τροιζήνας του Βασίλη Μαντζούκη.

Η αριστουργηματική αξιοποίηση του πίσω χώρου, οι εικόνες της Κονιόρδου που ανέτειλαν με τη δύση του ηλίου στην κατάμεστη Επίδαυρο χωρίς σε καμιά περίπτωση να παραμερίσουν ή να καλύψουν το Λόγο του μεγάλου τραγικού μας, ο συνδυασμός του τραγικού με το γκροτέσκο -μια και το έργο θεωρείται από πολλούς ιλαροτραγωδία- δημιούργησαν χάρη στη σκηνοθεσία της Κονιόρδου μια ενιαία και συμπαγή δομή· την τόσο απαραίτητη σε τούτη την τραγωδία του Ευριπίδη.

Πληροφορίες για την παράσταση Ιππόλυτος του Εθνικού Θεάτρου 2014

Μετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα
Σκηνοθεσία: Λυδία Κονιόρδου
Σκηνικά: Βασίλης Μαντζούκης
Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Μουσική: Τάκης Φαραζής
Κίνηση: Mαριάννα Καβαλλιεράτου
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Ερμηνεύουν: Λήδα Πρωτοψάλτη, Λυδία Κονιόρδου, Θέμης Πάνου, Νίκος Κουρής, Μάρθα Φριντζήλα, Φαίδων Καστρής, Μιχάλης Σαράντης

Χορός: Γυναικείος: Γυναίκες της Τροιζήνας. Αντρικός: κυνηγοί, πιστοί φίλοι του Ιππόλυτου

Το ιστορικό πλαίσιο

Βρισκόμαστε στην τρίτη χρονιά του πελοποννησιακού πόλεμου και οι επιπτώσεις του είναι ήδη παρούσες, αφού ο λοιμός έχει χτυπήσει την Αθήνα γεμίζοντάς την θύματα και ο Περικλής έχει πεθάνει την προηγούμενη χρονιά. Επιπλέον, οι Αθηναίο προσεγγίζοντας με το στόλο τους έχουν καταστρέψει την Τροιζήνα την οποία είχε προσεταιριστεί η Σπάρτη. Έτσι, τούτη η τραγωδία του Ευριπίδη δεν θα μπορούσε παρά να είναι μια τραγωδία με φιλοσοφικές, θρησκευτικές και υπαρξιακές αναζητήσεις, που συμπληρώνονται από τις κοινωνικές και πολιτικές αγωνίες της εποχής. Ο μεγάλος τραγικός ποιητής μας, στήνει μια αριστοτεχνική θεατρική παγίδα κλιμάκωσης του τραγικού, όπου οι θεοί παίζουν καθοριστικό ρόλο, οδηγώντας τους ανθρώπους σε μια καταστροφική συνωμοσία σιωπής, στο αναπόφευκτο σφάλμα, στην τιμωρία αλλά, κυρίως, στη συγχώρεση.

Κεντρικά πρόσωπα του μύθου είναι η Φαίδρα, δεύτερη σύζυγος του Θησέα, κόρη του Μίνωα και της Πασιφάης, απόγονη του Ήλιου, ένα αρχέγονο πλάσμα που κρατάει από τόπους μακρινούς όπου κυριαρχεί το πάθος και η μαγεία -όπως και η Μήδεια- και ο Ιππόλυτος, γιος του Θησέα και της Αμαζόνας Ιππολύτης, προσκολλημένος εμμονικά σε μια ιερή αγνότητα.

Comments are closed.