|
|
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
Δελτίο Τύπου
8 Μαρτίου 2012
Με επιτυχία προβλήθηκε από την Κοινο_Τοπία
η ταινία του ταινία του Νιλ Τζόρνταν Ondine
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» παρουσίασε στον πολυχώρο της τηνταινία του Νιλ Τζόρνταν Ondine
Ήταν η έκτη ταινία του κύκλου προβολών οι οποίες πραγματοποιούνται από τον Οκτώβριο μέχρι και το Μάιο με σκοπό το διάλογο, τα σχόλια, τις απόψεις, τις παρατηρήσεις αλλά και τις προτάσεις που έχουν ως αφετηρία τη θεματική της ταινίας και τη σύνδεσή της με τη ζωή. Υπεύθυνοι των προβολών είναι ο Παναγιώτης Καρώνης και ο Κωνσταντίνος Κυριακόπουλος.
Στη συζήτηση που ακολούθησε έγινε ευρεία αναφορά στα παραμύθια και στον παιδευτικό τους ρόλο αφού η Οντίν είναι μυθική θεότητα της Ιρλανδίας. Επισημάνθηκε η εφευρετικότητα του Τζόρνταν και η εξαιρετική σύνδεση του μύθου με το σήμερα.
Μιλήσαμε επίσης για την ευρωπαϊκή παιδεία και ότι δε μπορεί να υπάρχει χωρίς τον ομηρικό, τον ησιόδειο μύθο, χωρίς τους μύθους των Λυρικών και των Τραγικών, κι αυτό όχι μόνο γιατί τον απαντούμε σε κείμενα αξεπέραστης ομορφιάς αλλά και γιατί χάρη σ’ αυτούς τους Έλληνες ποιητές οι νεφελώδεις, τερατώδεις και ασύντακτες υπεράνθρωπες δυνάμεις, το Χάος, η Γη, ο Ουρανός, πήραν μια καθαρή και ανθρωπινότερη μορφή, θεμελίωσαν μια παγκόσμια τάξη, και ενσάρκωσαν τις βασικές δυνάμεις που κυβερνούν τη ζωή του ανθρώπου.
Τέλος σχολιάστηκε η εξαιρετική φωτογράφιση των ακτών της Ιρλανδίας από τον Christopher Doyle μόνιμο συνεργάτη του Γουόν Καρ Γουάι, η υπέροχη μουσική του Kjartan Sveinsson που έντυνε την ταινία, αλλά και οι ερμηνείες των Κόλιν Φάρελ στο ρόλο του μοναχικού ψαρά Σίρακιους, της πανέμορφης Αλίσιας Μπαχλέντα στο ρόλο της γοργόνας Οντίν, του Στίβεν Ρία στο ρόλο του ιερέα, αλλά και της μικρούλας Άλισον Μπάρι στο ρόλο της Άνι. Τέλος επισημάνθηκε η σκηνοθετική ματιά του μαέστρου Νιλ Τζόρνταν.
Το υπόλοιπο πρόγραμμα του Ημερολογίου Ταινιών:
– Απρίλιος (Τετάρτη 4/4ου στις 20:30): «Ίσως, αύριο» (In the better world) της Σουζάνε Μπίερ (Susanne Bier) 2010
– Μάιος (Τετάρτη 9/5ου στις 20:30): «Ο αδελφός μου είναι μοναχοπαίδι» (Mio fratello è figlio unico) του Ντανιέλε Λουκέτι (Daniele Luchetti) 2007
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Ανδρέας Σπηλιώτης 2615.002009
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
Δελτίο Τύπου
29 Φεβρουαρίου 2012
Το Ημερολόγιο Ταινιών της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει
την ταινία του Νιλ Τζόρνταν Ondine
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 7 Μαρτίουστις 20:30 την ταινία Ondine του Νιλ Τζόρνταν (Neil Jordan)
Σκοπός των προβολών είναι -πέρα από το να δούμε ή να ξαναθυμηθούμε διαμάντια της έβδομης τέχνης- η συζήτηση και ο προβληματισμός που ξεκινούν από τη θεματική μιας ταινίας. Θεματική που με συναρπαστικό τρόπο θέτει το εύρημα όλης της προβληματικής της με την εντελώς βέβαια προσωπική αισθητική του δημιουργού της, αλλά και η ανάγκη για συνάντηση των ανθρώπων.
Η προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινόσυντονίζουν οι Π. Καρώνης κ Κ.Κυριακόπουλος. Ώρα προσέλευσης 8.15μμ. Έναρξη προβολής 8.30μμ.
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Νιλ Τζόρνταν (Neil Jordan)
ΧΩΡΑ: Ιρλανδία, Η.Π.Α. 2009, ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 111΄(έγχρωμη)
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Christopher Doyle, ΜΟΥΣΙΚΗ: Kjartan Sveinsson
ΜΟΝΤΑΖ: Tony Lawson, ΣΕΝΑΡΙΟ: Νιλ Τζόρνταν
ΠΑΙΖΟΥΝ: Colin Farrell, Alicja Bachleda, Tony Curran, Stephen Rea, Dervla Kirwan, Tom Archdeacon, Alison Barry, Emil Hostina, Don Wycherley, Vladic’s Henchman Norma Sheahan κ.α.
Ως παραμύθι μπορεί να χαρακτηριστεί μια σύντομη ή λαϊκή ιστορία που ενσωματώνει το μυθολογικό στοιχείο, το οποίο μπορεί να εκφραστεί ρητά στο τέλος του ως αξιωματική αρχή. Τα παραμύθια κινούνται στο χώρο της φαντασίας και της μαγείας, με μια ρομαντική και συγκινησιακή γοητεία, δίνοντας τη δυνατότητα στον αναγνώστη να ταυτιστεί με τον ήρωα και έχουν σχεδόν πάντα ευτυχισμένο τέλος, ελεύθερο από τα όρια του χρόνου. Ένα πνεύμα αισιοδοξίας διακατέχει τα παραμύθια το οποίο προβάλλεται κάνοντας γνωστό από την αρχή ότι το καλό θα νικήσει.
Στον Πλάτωνα οι μύθοι είναι γνήσιοι αλλά και πλαστοί. Οι πλαστοί είναι μύθοι που ο φιλόσοφος δανείστηκε από παλιούς μύθους τους οποίους δεν πιστεύει, αλλά μαζί με τα προσωπικά του επινοήματα του χρειάζονται για να εκφράσει τη σκέψη του. Οι γνήσιοι μύθοι στον Πλάτωνα δεν είναι τίποτα άλλο από την προέκταση του λόγου, στον οποίο πιστεύει. Όπως είναι φυσικό και ο Πλάτωνας μυθολογεί και μάλιστα φτιάχνει γνήσιους μύθους, καθορίζοντας τι πρέπει να φανταστεί για να ολοκληρώσει την κοσμοθεωρία του.
Ο γνήσιος μύθος νοείται σαν μια υπερφυσική πραγματικότητα στην ύπαρξη της οποίας ο μυθολογών πιστεύει, όπως οι θρησκευόμενοι πιστεύουν στα διδάγματα της θρησκείας τους και στα έργα των θεών τους. Ο γνήσιος μύθος αποτελεί μια ιδιότυπη αλήθεια για τη συνείδηση και ας είναι εν μέρει γέννημα της φαντασίας στον οποίο όμως η μυθολογούσα συνείδηση πιστεύει απόλυτα.
Δεν υπάρχει ευρωπαϊκή παιδεία χωρίς τον ομηρικό, τον ησιόδειο μύθο, χωρίς τους μύθους των Λυρικών και των Τραγικών, κι αυτό όχι μόνο γιατί τον απαντούμε σε κείμενα αξεπέραστης ομορφιάς αλλά και γιατί χάρη σ’ αυτούς τους Έλληνες ποιητές οι νεφελώδεις, τερατώδεις και ασύντακτες υπεράνθρωπες δυνάμεις, το Χάος, η Γη, ο Ουρανός, πήραν μια καθαρή και ανθρωπινότερη μορφή, θεμελίωσαν μια παγκόσμια τάξη, και ενσάρκωσαν τις βασικές δυνάμεις που κυβερνούν τη ζωή του ανθρώπου. Πλησιάζοντας τους θεούς στα ανθρώπινα μέτρα, έφτασαν και στο όραμα, μόνοι αυτοί, ενός ιδανικού ελεύθερου ανθρώπου που μπορεί να στέκει εγγύς στους θεούς.
Ο σπουδαίος κινηματογραφιστής Νιλ Τζόρνταν, επιστρέφει στην πατρίδα του, συνθέτει και κινηματογραφεί ένα παραμύθι για μεγάλα παιδιά -και ως τέτοιο πρέπει να θεαθεί. Ένα παραμύθι που μας απασχολεί στο παρόν κείμενο και που στάθηκε η αφορμή για να θυμηθούμε τα παραπάνω. Ο Τζόρνταν αργά αλλά σταθερά μας ξετυλίγει το μύθο του κατά μήκος των υπέροχων ακτών της Ιρλανδίας που φωτογραφισμένες από τον Christopher Doyle μόνιμο συνεργάτη του Wong Kar Wai, φαντάζουν και αυτές παραμυθένιες. Τη μουσική υπογράφει ο Kjartan Sveinsson των Sigur Ros. Ο Κόλιν Φάρελ είναι πειστικότατος στο ρόλο του ψαρά Σίρακιους που θα “ψαρέψει” μια μέρα την πανέμορφη γοργόνα Οντίν (Αλίσια Μπαχλέντα), ενώ όπως πάντα, ο Στίβεν Ρία -τι ηθοποιός!- παραμένει μια σταθερή και καταλυτική παρουσία σε όλες της ταινίες του Τζόρναν. Ο έρωτας του Σίρακιους για την αινιγματική Οντίν θα φέρει στο φως ένα παρελθόν θολό και ύποπτο που θα απειλήσει το παρόν…
Αλλά όπως σε όλα τα παραμύθια το ευτυχισμένο και το σκοτεινό στοιχείο πάνε μαζί.
Παναγιώτης Καρώνης, από το site της Κοινο_Τοπίας
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Σπηλιώτης Ανδρέας 2615.002009
Δήμος Πατρέων – Μ.Κ.Ο. – Α/θμια κ Β/θμια Εκπαίδευση
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
20 Φεβρουαρίου 2012
Πραγματοποιήθηκε η ανακύκλωση ηλεκτρικών
και ηλεκτρονικών συσκευών
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η δράση ανακύκλωσης ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου στο πάρκινγκ «Γ. Καλεντζώτης» και τα παλιά Δημαρχεία των Δημοτικών Ενοτήτων Βραχναιΐκων, Μεσσάτιδας, Παραλίας και Ρίου. Η δράση αυτή έγινε σε συνεργασία τηςΑντιδημαρχίας Καθαριότητας του Δήμου Πατρέων και της Εταιρείας «Ανακύκλωση Α.Ε.» με την υποστήριξη της Αντιδημαρχίας Εθελοντισμού, των Μ.Κ.Ο. ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ, ΟΙ.ΚΙ.ΠΑ., Πολίτες Πάτρας Εν Δράσει και Συλλόγου Προστασίας Υγείας και Περιβάλλοντος Κέντρου Υγείας Χαλανδρίτσας καθώς και των Γραφείων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης των Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας.
Αφορμή για τη δράση του Σαββάτου ήταν η ανάγκη που προέκυψε για ανακύκλωση παλαιών τηλεοράσεων με την έλευση του ψηφιακού σήματος στην περιοχή μας. Οι πολίτες της Πάτρας ανταποκρίθηκαν πολύ θετικά στην πρωτοβουλία αυτή του Δήμου φέρνοντας στα σημεία συλλογής όχι μόνο παλιές τηλεοράσεις αλλά και πλήθος άλλες ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές που ήταν προς απόσυρση. Αποτελεί συνέχεια της επιτυχημένης δράσης που πραγματοποιήθηκε την 10η Δεκεμβρίου 2011. Στόχος του Δήμου είναι να οργανώσει την ανακύκλωση ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών σε μόνιμη βάση σε όλη την έκταση του Καλλικρατικού Δήμου
Ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας κ. Αχιλλέας Γεωργακόπουλος εκφράζει τις ευχαριστίες του σε όλους όσους συνέβαλαν στην επιτυχή υλοποίηση της δράσης και συγκεκριμένα στο προσωπικό του Δήμου και τους Αντιδημάρχους, υπεύθυνους για τις Δημοτικές Ενότητες Βραχναιΐκων, Παραλίας, Μεσσάτιδας, και Ρίου κ. Γιώργο Σιγαλό, κ. Χαράλαμπο Καρκούλια και κ. Κώστα Μπουρδούλη, τους εθελοντές της «Ομάδας Ε» και την Αντιδήμαρχο Εθελοντισμού κ. Μαρία Ανδρικοπούλου, τις Μ.Κ.Ο. ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ, ΟΙ.ΚΙ.ΠΑ., Πολίτες Πάτρας Εν Δράσει, Σύλλογο Προστασίας Υγείας και Περιβάλλοντος Κέντρου Υγείας Χαλανδρίτσας καθώς και τα Γραφεία Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης των Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας. Η σημαντική συνεισφορά τόσων πολλών παραγόντων και η θετικότατη ανταπόκριση των πολιτών αποδεικνύουν πόσο μπορεί να προστατέψουμε αποτελεσματικά το περιβάλλον, ιδιαίτερα σε μια πολύ δύσκολη εποχή από κάθε πλευρά, και ενθαρρύνουν τις προσπάθειες και τον αγώνα του Δήμου για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών.
Σημ.1 Στην ανακύκλωση συμμετείχαν 160 πολίτες και συλλογικότητες.Συγκετρώθηκαν ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές που γέμισαν ασφυκτικά το κοντέινερ και περίσσεψαν κιόλας.
Σημ.2 Από τους Πολίτες Εν Δράσει και την Κοινο_Τοπία βοήθησαν στη συλλογή: Βάσω Μαρτίνη, Φωτεινή Βελλοπούλου, Γιάννης Χαριτάτος, Γωγό Στεφάτου, Βασίλης Νταλούκας, Χρυσάνθη Βανταράκη και Ανδρέας Σπηλιώτης
Σημ.3 Στη Συνέντευξη Τύπου της 17ης Φεβρουαρίου για τη γνωστοποίηση της δράσης συμμετείχαν από ΠΕΔ και Κοινο_Τοπία η Φ. Βελλοπούλου και Γ. Χαριτάτος
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
Δελτίο Τύπου
17 Φεβρουαρίου 2012
Με επιτυχία προβλήθηκε από την Κοινο_Τοπία
η ταινία του Μίκαελ Χάνεκε Η ΛΕΥΚΗ ΚΟΡΔΕΛΑ
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» παρουσίασε στον πολυχώρο της την ταινία του Μίκαελ Χάνεκε (Michael Haneke) Η λευκή κορδέλα (Das Weisse Band) [The White Ribbon]
Ήταν η πέμπτη ταινία του κύκλου προβολών οι οποίες πραγματοποιούνται από τον Οκτώβριο μέχρι και τον Μάιο με σκοπό το διάλογο, τα σχόλια, τις απόψεις, τις παρατηρήσεις αλλά και τις προτάσεις που έχουν ως αφετηρία τη θεματική της ταινίας και τη σύνδεσή της με τη ζωή. Υπεύθυνοι των προβολών είναι ο Παναγιώτης Καρώνης και ο Κωνσταντίνος Κυριακόπουλος.
Μεγάλη εντύπωση στους θεατές έκανε τούτο το υπαινικτικό, βραδυφλεγές αλλά εντέλει αποκαλυπτικό, νέο δημιούργημα του Μίκαελ Χάνεκε. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης που ακολούθησε με συντονιστή τον Παναγιώτη Καρώνη σχολιάστηκε τούτο το ολοκληρωμένο έργο του Αυστριακού δημιουργού· έργο στεγνό και στυγνό, όπως και οι καταβολές του ναζισμού, έτσι όπως ο Χάνεκε μας το δίνει μέσα από την αυστηρή ματιά του δημιουργού σε ένα γερμανικό χωριό, παραμονές του πρώτου μεγάλου πολέμου.
Τονίστηκε πως ένα ολόκληρο χωριό είναι τυλιγμένο ασφυκτικά με μια Λευκή Κορδέλα, για να θυμίζει στους «υποδειγματικούς» κατοίκους του τη φαυλότητα στην οποία είναι βυθισμένοι. Η καταπίεση, η κακοποίηση και η εκδίκηση είναι οι κεντρικοί άξονες που κινούν το νήμα. Ένας φαύλος κύκλος που γεννιέται και γεννά τη βία και καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, ωριμάζουν κι αρχίζουν σιγά-σιγά να αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα γύρω τους, είναι φυσικό να επηρεάζονται και να διαμορφώνονται από αυτό το νοσηρό περιβάλλον. Έτσι ο φόβος, η καχυποψία κι η ενοχή πνίγουν την παιδική αθωότητα και μετατρέπουν αργά αλλά σταθερά αυτή την ομάδα παιδιών σε εκδικητές.
Έγινε αναφορά στο Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ των Καννών, που η ταινία κέρδισε το 2010 αλλά και στον πλήρη αμετάφραστο τίτλο της ταινίας που είναι: «Η Λευκή Κορδέλα: Μια ιστορία για τα παιδιά της Γερμανίας» που μόνο αθώο παιδικό παραμύθι δε μπορεί να είναι αλλά μια αλληγορική αφήγηση για τη γένεση της βίας και του κακού από άτομα που γαλουχήθηκαν με βία και που αργότερα γέννησαν την υπέρτατη μορφή κοινωνικής και πολιτικής βίας, το ναζισμό.
Τέλος σχολιάστηκε η εξαιρετική φωτογραφία του Christian Berger που ντύνει την ταινία στους τόνους του άσπρου του γκρίζου και εν τέλει του μαύρου, αλλά και στο ότι είναι ένα έργο που επιδέχεται πολλαπλών αναγνώσεων και στοιχειώνει τον θεατή για μέρες, τούτο το αριστούργημα του ιδιοφυούς αυστριακού σκηνοθέτη.
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Ανδρέας Σπηλιώτης 2615.002009
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
Δελτίο Τύπου
12 Φεβρουαρίου 2012
Το ημερολόγιο ταινιών της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει
την ταινία του Μίκαελ Χάνεκε Η ΛΕΥΚΗ ΚΟΡΔΕΛΑ
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 15Φεβρουαρίου στις 20:30 το αριστούργημα του Μίκαελ Χάνεκε (Michael Haneke)Η λευκή κορδέλα (Das Weisse Band) [The White Ribbon]
Σκοπός των προβολών είναι -πέρα από το να δούμε ή να ξαναθυμηθούμε διαμάντια της έβδομης τέχνης- η συζήτηση και ο προβληματισμός που ξεκινούν από τη θεματική μιας ταινίας. Θεματική που με συναρπαστικό τρόπο θέτει το εύρημα όλης της προβληματικής της με την εντελώς βέβαια προσωπική αισθητική του δημιουργού της, αλλά και η ανάγκη για συνάντηση των ανθρώπων.
Η προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινόσυντονίζουν οι Π. Καρώνης κ Κ.Κυριακόπουλος. Ώρα προσέλευσης 8.15μμ. Έναρξη προβολής 8.30μμ.
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Μίκαελ Χάνεκε (Michael Haneke)
ΧΩΡΑ: Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία, Ιταλία (ασπρόμαυρη) 2009
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 144΄ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Christian Berger
ΜΟΝΤΑΖ: Monika Willi ΣΕΝΑΡΙΟ: Μίκαελ Χάνεκε
ΠΑΙΖΟΥΝ: Christian Friedel, Ernst Jacobi, Leonie Benesch,Ulrich Tukur, UrsinaLardi, Fion Mutert, Michael Kranz, Burghart Klaußner, Steffi Kühnert, Maria–Victoria Dragus, Leonard Proxauf, Levin Henning, Johanna Busse,Thibault Sérié ,Josef Bierbichler κ.α.
ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΙΑ:
– Χρυσός Φοίνικας Φεστιβάλ Καννών
– Βραβείο FIPRESCI 62ο Φεστιβάλ Καννών
– Οικουμενικό Βραβείο στο, Φεστιβάλ Καννών
– Υποψήφια για Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας το 2010
ΚΑΙ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ: Ο Μίκαελ Χάνεκε μαζεύει τις ψηφίδες του έργου του σε ένα δημιουργικό αποκορύφωμα, σκηνοθετημένο με αυτοπεποίθηση και πλήρη έλεγχο των μέσων που επιλέγει. Αντίθετα με σκηνοθέτες που επαναλαμβάνουν τις ιδέες τους και μόνο, σε έναν αέναο αυτοθαυμασμό και ανθολόγηση της θεματικής τους (σαν ταινία με πολλαπλά φινάλε), ο Αυστριακός σκηνοθέτης καταφέρνει να διατηρεί το ενδιαφέρον με υπόθεση και χαρακτήρες, χωρίς να προδίδει τις αρχές και το στόχο του.
Βρισκόμαστε σ’ ένα μικρό χωριό της βόρειας Γερμανίας, κάπου στα 1913. Ένας αόρατος αφηγητής μας υποδέχεται στο ασπρόμαυρο τοπίο και ξεκινά να μας διηγείται μια ιστορία της νεανικής του ηλικίας, όταν μια σειρά από ανεξήγητα γεγονότα αναστάτωσαν τη γαλήνια καθημερινότητα του χωριού του και σημάδεψαν καθοριστικά κι αμετάκλητα τις ζωές των χωρικών.
Οι κάτοικοι του χωριού, ενήλικοι και παιδιά, ζουν σε μια κοινωνία προτεσταντικής καταπίεσης. Οι μοναδικές αποχρώσεις της ζωής είναι γι’ αυτούς το άσπρο και μαύρο, σαν τα πλάνα του Haneke που ντύνουν το χιονισμένο χωριό. Ηθική ή ανηθικότητα, καλό και κακό -δεν υπάρχουν γκρίζες ζώνες. Η καταπίεση κι η βία είναι αυτές που διαμορφώνουν χαρακτήρες, μαζί με την “Λευκή Κορδέλα” της ηθικής (ο πάστορας, κυρίαρχη φιγούρα στο χωριό, τυλίγει στα χέρια των παιδιών που παρουσιάζουν αποκλίνουσες συμπεριφορές μια λευκή κορδέλα, για να φέρουν επάνω τους ένα στίγμα που θα τους θυμίζει την απομάκρυνσή τους από τις ηθικές αξίες).
Αυστηρή λοιπόν η σκηνοθεσία. Το ίδιο η αρχιτεκτονική. Το ίδιο η ταξική διαχωριστική γραμμή. Το ίδιο και η θρησκεία. Παρέα όλα μαζί. Από κάτω και η ψυχολογία. Οι κυρίαρχες δυνάμεις επωάζουν το αυγό του φιδιού. Ο χριστιανικός δεσποτισμός με τη δικτατορία του πουριτανισμού καταλήγουν στο βασανισμό, τα βίτσια, τη διαστροφή, την αιμομιξία και την άκρα του τάφου σιωπή. Αυτοί οι πυλώνες της κολοσσιαίας τοιχογραφίας. Μια μικρογραφία του επερχόμενου φασισμού.
Παναγιώτης Καρώνης, από το site της Κοινο_Τοπίας
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Σπηλιώτης Ανδρέας 2615.002009
|
|
