Μια πρόκληση – βοήθεια για διακοπή του καπνίσματος. Η συμβολή της Ομοιοπαθητικής στη διακοπή του καπνίσματος από την Ηλιοστάλακτη Κόντου

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός στον πόλεμο της Ουκρανίας (άρθρο της Αγγελικής Γιαννακοπούλου)

Ημερίδα για την Ψυχοσωματική Ανθεκτικότητα στο Στρες, Υγεία και Ευεξία από ΠΡΟΤΑΣΗ και ΚΑΛΛΙΠΟΛΙΣ

Δ.Τ. Η Κοινο_Τοπία στο χορωδιακό αντάμωμα με θέμα «1922-2022, Πρόσφυγες» στην Ιχθυόσκαλα (Νότιο Πάρκο)

”Μη μου σκοτώνετε της γης το ποίημα” του Νικηφόρου Βρεττάκου, 5 Ιουνίου (Παγκόσμια Μέρα Περιβάλλοντος)

Δυο ταξίδια με την Κοινο_Τοπία, 6μερη γνωριμία με την ανήσυχη Ίο και την αυθεντική Σίκινο, 8μερη γνωριμία με τη Λέσβο, τη διαχρονική κοιτίδα πολιτισμών

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ. Καλοκαιρινά συναπαντήματα της Κοινο_Τοπίας

Δ.Τ. Ναυαγίων ναυάγια σε σκηνοθεσία Μαίρης Σιδηρά. Η Κοινο_Τοπία παρακολούθησε μια έξτρα παράσταση με ανθρωπιστικό πρόσημο

Πρόγραμμα 1ης Πολιτιστικής επίσκεψης στην Αθήνα 2022 με την Κοινο_Τοπία

Μια ερευνητική εργασία για νοσήσαντες από Covid-19. Λάβε και συ μέρος ως συμβολή στην αντιμετώπιση της πανδημίας

Δ.Τ. Ναυαγίων ναυάγια της Μαίρης Σιδηρά. Μια έξτρα παράσταση για ανθρωπιστική δράση της Κοινο_Τοπίας

Δ.Τ. Να σταματήσει η καταστροφή των αστικών δέντρων ! Κοινή ανακοίνωση 30 φορέων και οργανώσεων

Πασχαλινές ευχές. Η γραμματεία της Κοινο_Τοπίας θα παραμείνει κλειστή για Πάσχα

Δ.Τ. Η προσπάθεια για την ανακούφιση των προσφύγων και των εκτοπισμένων της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία από την Κοινο_Τοπία συνεχίζεται

Γνωριμία με την Πάρο και την Αντίπαρο της φύσης, της ιστορίας και του πολιτισμού

Δ.Τ. Ο Νότιος κλάδος του προαστιακού είναι ευκαιρία, αξίζει τη στήριξή μας!

Δ.Τ. Αναγκαία η ευρεία διαβούλευση για τη βιώσιμη κινητικότητα στην Πάτρα

Έγκλημα και τιμωρία !! (άρθρο Μαίρης Μακρή)

Δ.Τ. Αλυσίδα αλληλεγγύης από την Κοινο_Τοπία για την ανακούφιση των προσφύγων και των αμάχων της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία

Δ.Τ. Ουκρανία. Τα ανθρωπιστικά περάσματα για τους αμάχους που διαφεύγουν από τις ρωσικές επιθέσεις πρέπει να παρέχουν ασφάλεια

]

Μέρες και νύχτες με τον εχθρό μου… (της Σοφίας Χριστοπούλου)

Αγαπητοί φίλοι

Η αρχαία ελληνική φράση “Ουδέν κακόν αμιγές καλού” προσεγγίζεται -από τη φίλη της οργάνωσης και πολυγραφότατη εκπαιδευτικό Σοφία Χριστοπούλου- σε ένα ενδιαφέρον κείμενο για την επικαιρότητα το οποίο σας προωθούμε

Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr

Μέρες και νύχτες με τον εχθρό μου…

Από τις σελίδες του ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΜΟΥ.. όχι

της Μπρίτζετ Τζόουνς…

Τώρα που η μεγάλη τρέλα του κορωνοϊού άρχισε να κοπάζει, προσπαθώ να κοιτάξω πίσω μου… να καταλάβω… τι επιπτώσεις είχε, τι προβλήματα έφερε… μήπως είχε και κάτι θετικό… ανθρώπινα θετικό…

Γιατί οι «γερο-Λαδάδες» των οικονομικών στην Ιταλία, την Ισπανία, την Αγγλία, την Αμερική και αλλού μπορεί από κάποια γωνία να τρίβουν τα χέρια τους, γιατί εξοικονόμησαν χρήματα από τις συντάξεις που δε θα δοθούν και αυτό να το θεωρούν θετικό…

Μια λέξη, λοιπόν, ανέτρεψε την καθημερινότητά μας, το πρόγραμμά μας, τα σχέδιά μας. Μπήκε με θράσος στις ζωές μας, στο ήσυχο τοπίο μας, στα συναισθήματά μας, με μια δύναμη πρωτόγνωρη.

Αρχικά, γέννησε το φόβο, το φόβο για το θάνατο!

Στη συνέχεια γέννησε τον σκεπτικισμό… εύλογα… για τις επιχειρήσεις που πλήττονται, για την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων, για την υποτιθέμενη απαξίωση του ρόλου των εκπαιδευτικών, για τα πιθανά πολιτικά κίνητρα της απαγόρευσης των συναθροίσεων, για την εργαλειοποίηση πολιτικά του τρόμου στο σύγχρονο κόσμο.

Μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι δε μπορεί κανείς να σώσει τον εαυτό του, αν δεν φροντίσει να σωθεί ο διπλανός του… Κάτι ήξερε, λοιπόν, ο Ανρί Λεφέβρ που δήλωνε ότι «οι ανάγκες στην καθημερινή ζωή είναι η συνεκτική δύναμη της κοινωνικής ζωής ακόμα και στην αστική κοινωνία, και αυτή, και όχι η πολιτική ζωή είναι ο πραγματικός δεσμός».

Μια λέξη, λοιπόν, μας υποχρέωσε να κάνουμε πράγματα που σε άλλη περίπτωση δε θα τα σκεφτόμασταν.

Το τοπίο των άδειων δρόμων μας τρόμαξε… σε κάποιους θύμισε τα άδεια τοπία του Αγγελόπουλου… όπως στο «Θίασο»…

Η βουή της πόλης ηρέμησε… δεν υπήρχε εναλλαγή παραστάσεων, συναισθημάτων, ανθρώπων…

Με λίγες λέξεις… έλλειπε η ζωή…

Ό,τι θεωρούσαμε δεδομένο… ο συνωστισμός, τα αυτοκίνητα, τα μηχανάκια, η μόλυνση, η ηχορύπανση… όλα όσα αποτελούσαν την καθημερινότητά μας… ξαφνικά… δεν υπήρχαν… Ακόμα και ο ήχος της βροχής, κάποιες φορές, μας ξάφνιασε… Γίναμε πιο ευαίσθητοι στους ήχους; Μήπως πιο ανθρώπινοι;

Μας ώθησε να μιλήσουμε στο γείτονά μας που ούτε καλημέρα δεν του λέγαμε πριν… Μας έκανε να επικοινωνήσουμε με συγγενείς και φίλους για να μάθουμε αν είναι καλά και πώς αντιμετωπίζουν το «πρόβλημα»…

Θυμηθήκαμε ακόμα και φίλους που είχαμε να τους ακούσουμε από παιδιά…

Ελπίζω αυτό που βρήκαμε βαθιά μέσα μας δε θα το χάσουμε και πως η επάνοδος στην …καθημερινότητα δε θα μας κάνει να ξεχάσουμε ό,τι καλό κερδήθηκε…

Ελπίζω, στις μέρες που θα έλθουν, πως δε θα απεμπολήσουμε ούτε το μάζεμα της οικογένειας γύρω από το τραπέζι ούτε το ζεστό καθημερινό μαγείρεμα ούτε την ανθρώπινη επαφή μέσα από ανταλλαγή σκέψεων και συναισθημάτων…

Θέλω να πιστεύω πως από κακό βγήκε κάτι καλό… Από τη νύχτα που διανύαμε, ξημέρωσε μια μέρα πιο φωτεινή…

Σοφία Π. Χριστοπούλου

Εκπαιδευτικός

Share
Share

Comments are closed.