Κοινο_Τοπία

Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού

ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr

Δελτίο Τύπου

29 Νοεμβρίου 2012

Το Ημερολόγιο Ταινιών της Κοινο_Τοπίας την Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου παρουσιάζει την ταινία του Jean-Marc ValleeC.R.A.Z.Y.

Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου στις 20:00 την ταινία του Ζαν-Μαρκ Βαλέ (Jean-Marc Vallee)C.R.A.Z.Y.

Σκοπός των προβολών είναι -πέρα από το να δούμε ή να ξαναθυμηθούμε διαμάντια της έβδομης τέχνης- η συζήτηση και ο προβληματισμός που ξεκινούν από τη θεματική μιας ταινίας. Θεματική που με συναρπαστικό τρόπο θέτει το εύρημα όλης της προβληματικής της με την εντελώς βέβαια προσωπική αισθητική του δημιουργού της, αλλά και η ανάγκη για συνάντηση των ανθρώπων.

Η προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινόσυντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ.Κυριακόπουλος. Ώρα προσέλευσης 7.45μμ. Έναρξη προβολής 8.00μμ.

C.R.A.Z.Y.

ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Ζαν-Μαρκ Βαλέ (Jean-Marc Vallee), ΧΩΡΑ: Καναδάς 2005, ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 127΄ΣΕΝΑΡΙΟ: Francois Boulay, Jean-Marc ValleeΜΟΝΤΑΖ: Paul Jutras, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Pierre Mignot ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: GinetteMagny

ΠΑΙΖΟΥΝ: Michel Côté, Marc-Andre Grondin, Danielle Proulx, Émile Vallée, Pierre-Luc Brillant, Maxime Tremblay, Alex Gravel, Natasha Thompson,Johanne Lebrun, Mariloup Wolfe, Francis Ducharme, Hélène Grégoire, Michel Laperrière, Jean-Louis Roux, Mohamed Majd κ.α.

Ως ηθική μπορεί να χαρακτηριστεί εκείνος ο κλάδος της φιλοσοφίας που θα λέγαμε απλοϊκά, ότι ασχολείται με το ποιες ανθρώπινες πράξεις είναι ορθές, δηλαδή αποδεκτές και ποιες το αντίθετο. Τα άλλα τρία τμήματα της φιλοσοφίας είναι η Γνωσιολογία, η Μεταφυσική και τελευταία και καταϊδρωμένη η Αισθητική. Η Ηθική λοιπόν θέτει ως κεντρικό της θέμα τα κριτήρια ορθότητας ή όχι των πράξεών μας και γενικά τις αρχές που πρέπει να διέπουν τον τρόπο ζωής μας.

Έως τώρα ο άνθρωπος έχει βαδίσει με δίπολα: Άσπρο-μαύρο, άντρας-γυναίκα, μέρα-νύχτα, καλό-κακό κλπ. Αυτό το τελευταίο είναι που θα μας απασχολήσει και στο παρόν κείμενο που σε καμιά περίπτωση δεν είναι κριτική της ταινίας, αλλά σκέψεις και ερωτήματα που ξεκινούν από την προβληματική της. Μια προβληματική που πολύ εύστοχα τίθεται από το δημιουργό της, που αν μη τι άλλο καταφέρνει να μας παρακινήσει να συνδιαλλαχτούμε μαζί του και όταν ένας δημιουργός έχει καταφέρει κάτι τέτοιο, το να ψάχνεις με το μικροσκόπιο ανά χείρας για ψεγάδια και ατέλειες είναι παντελώς περιττό.

Το καλό και το κακό και τα μεταξύ τους όρια λοιπόν είναι το δίπολο που θα απασχολήσει το σκηνοθέτη μας και εμάς στη συνέχεια. Το καλό εκπροσωπείται από την ίδια την ομάδα με όλες της εκφάνσεις της, γιορτές, εκκλησιασμούς κλπ. το κακό θα εκπροσωπηθεί από το μικρό Ζαν και τη σεξουαλική συμπεριφορά του, που σε καμιά περίπτωση δεν είναι αποδεκτή από την ομάδα, ούτε και πρόκειται να γίνει. Αλλά το κακό εκπροσωπείται και από κάτι άλλο, την εξάρτηση του μεγάλου γιου από ναρκωτικές ουσίες.

Προσέξτε όμως πόσο ανεκτική είναι η ομάδα σε αυτό το πρόβλημα, πρόβλημα σοβαρότατο που θα επιφέρει θλίψη, πόνο και οδυρμό στην ομάδα, αφού ο νεαρός θα οδηγηθεί στο θάνατο. Παρ’ όλα αυτά δε θα δούμε ποτέ τον πατέρα να κάνει κήρυγμα στον μεγάλο του γιο, αντιθέτως θα υπερβάλει ασχολούμενος με την ιδιαιτερότητα του Ζαν που θα λέγαμε του έχει γίνει ο εφιάλτης της ζωής του.

Ουσιαστικά η ταινία θέτει ένα σοβαρό, αιώνιο, και άκρως επίκαιρο ερώτημα: Πόσο έτοιμοι είμαστε να δεχτούνε ένα διαφορετικό από εμάς άνθρωπο; Εν προκειμένω, έναν ομοφυλόφιλο, όχι γενικά έναν ομοφυλόφιλο, αλλά, συγκεκριμένα, τον αδελφό μας, το φίλο μας, το θείο μας, το γείτονά μας, το συμφοιτητή μας, εν τέλει το ίδιο μας το παιδί. Εδώ η ηθική για να επιτύχει το σκοπό της, μιας και ο Ζαν έχει ξεκαθαρίσει τα πράγματα με τη θρησκεία, θα συνδεθεί με το συμφέρον του ανθρώπου, με τις ανάγκες της φύσης -βλέπε πως ο πατέρας κατακεραυνώνει τον έφηβο Ζαν λέγοντάς του ότι ποτέ δε θα νοιώσει το αίσθημα της πατρότητας-, θα συνδεθεί με το συμφέρον της ομάδας και το συμφέρον αυτής της μικρής ομάδας, που ακούει στο όνομα οικογένεια Beaulieu, είναι να μη στιγματιστεί έχοντας ως μέλος έναν ομοφυλόφιλο. Το φρικτό είναι ότι θα συνδεθεί και με την ευτυχία, αφού, δεν πιστεύουν πως ένας άνθρωπος με αυτό τον τρόπο ζωής μπορεί να είναι ευτυχισμένος, σκέψη με την οποία έχουν διαποτίσει και το μυαλό του μικρού Ζαν που προσεύχεται συνέχεια και παρακαλεί το Θεό να τον κάνει σαν τους άλλους «Χριστέ μου όχι αυτό» τον ακούμε να λέει χαρακτηριστικά. Καθόλου τυχαίο που ο Ζαν θα καταπιέσει τον εαυτό του προσπαθώντας να παίξει το ρόλο του «άντρα», ρόλο που όλοι εναγωνίως περιμένουν απ’ αυτόν.

Ο σκηνοθέτης αργά και σταθερά μας παρουσιάζει την οδυνηρή πορεία του Ζαν προς την αυτογνωσία, προς την ανακάλυψη και κατανόηση του εαυτού του, θα λέγαμε καλύτερα.

Συνεπικουρούμενος από την εξαιρετική μουσική επένδυση τραγουδιών της εποχής όπως: το Crazy της Patsy Cline ή το Space Oddity του David Bowie, τραγούδια που θα ζηλέψουν οι νεότεροι και θα νοσταλγήσουν οι παλιότεροι, καταφέρνει να μας εντάξει στο κλίμα της εποχής σε μια ξεχωριστή ταινία που θέτει επί τάπητος τη διαφορετικότητα και την μη ετοιμότητα μιας σεμνότυφης κοινωνίας να τη αποδεχτεί.

Ο Ζαν Κοκτώ στο Λευκό βιβλίο αναφέρει «… Όμως εγώ δε δέχομαι να με ανέχονται. Δε δέχομαι να μου κάνουν χάρη. Τραυματίζει την αγάπη μου για τον Έρωτα και την Ελευθερία», και ο μικρός Ζαν που πλέον έχει ενηλικιωθεί περνώντας μέσα από συμπληγάδες, έχει κατανοήσει απόλυτα τούτα τα λόγια.

Παναγιώτης Καρώνης, από το site της Κοινο_Τοπίας

Share

Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού

ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr

Δελτίο Τύπου

22 Οκτωβρίου 2012

Με επιτυχία προβλήθηκε στην Κοινο_Τοπία

η ταινία του Φεντερίκο Φελλίνι ARMACORD

Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» παρουσίασε στον πολυχώρο της την ταινία του Φεντερίκο Φελλίνι ARMACORD

Ήταν η πρώτη ταινία του κύκλου προβολών οι οποίες πραγματοποιούνται από τον Οκτώβριο μέχρι και το Μάιο με σκοπό το διάλογο, τα σχόλια, τις απόψεις, τις παρατηρήσεις αλλά και τις προτάσεις που έχουν ως αφετηρία τη θεματική της ταινίας και τη σύνδεσή της με τη ζωή. Υπεύθυνοι των προβολών είναι ο Παναγιώτης Καρώνης και ο Κωνσταντίνος Κυριακόπουλος.

Στη συζήτηση που ακολούθησε μιλήσαμε για τον Φελλίνι, και τον κόσμο του που μας διδάσκει ανεξάρτητα και εξαντλητικά, και που γνωρίζει βαθιά τα μυστικά μας και τα νομιμοποιεί, αλλά και πως κουβεντιάζει μαζί μας ώρες ατελείωτες για μυστικιστικές καταβολές και για μια σύγχρονη ερμηνεία τους, αλλά εκφράσαμε και το θαυμασμό και την αγάπη μας για τούτο τον αποκλειστικό προσωπικό μας μάγο, που κάθε φορά μας αποκαλύπτει και μιαν αθέατη πλευρά του εαυτού μας, που μας συμπληρώνει.

Μιλήσαμε επίσης για το πως ο σκηνοθέτης γυρνάει και θυμάται τα παιδικά του χρόνια, σε τούτη τη φανταστική κωμόπολη της Αδριατικής ακτής, τη δεκαετία του ’30, για το πως τα μυθοποιεί και μας τα παρουσιάζει με τέτοιο τρόπο που μόνο αυτός γνωρίζει. Οι πικρές θύμισές του που αποτελούν την «πρώτη ύλη» τούτης της ταινίας, μερικά σημαντικά (όπως τα πρώτα χρόνια του ιταλικού φασισμού, η καθολική ανατροφή) αλλά και ασήμαντα περιστατικά που συνέβησαν κατά την παιδική του ηλικία και που πολύ εύστοχα τα συλλαμβάνει και τα μετατρέπει σε κινηματογραφική γραφή.

Δεν παραλείψαμε να αναφερθούμε στους σπουδαίους συντελεστές της ταινίας. Στη μουσική του αξέχαστου Νίνο Ρότα που τόσο έχει δεθεί με τον φελλινικό κόσμο και που ένας άλλος αξέχαστος και αυτός συνθέτης, ο Μάνος Χατζιδάκις θαύμαζε και εκτιμούσε. Στον Τονίνο Γκουέρα συχνό συνεργάτη του στο σενάριο αλλά και συχνό συνεργάτη του δικού μας Θόδωρου Αγγελόπουλου. 

Τέλος μιλήσαμε για τα περίφημα στούντιο της Τσινετσιτά όπου ο Φέλλινι σχεδόν μόνιμα χρησιμοποιούσε για τα γυρίσματα των ταινιών του, τους ηθοποιούς του που κάτω από την καθοδήγησή του με μοναδικό τρόπο αποδίδουν τους ρόλου τους. Φυσικά συμφωνήσαμε ότι αγαπάμε το Φελλίνι μιας και γνωρίζει πως να μας εξαφανίζει, κάνοντάς μας μυθικούς έτσι που με άνεση να μπορούμε να κυκλοφορούμε ελεύθερα τόσο στο μέλλον όσο και στο παρελθόν.

Το υπόλοιπο πρόγραμμα του Ημερολογίου Ταινιών:

·     Νοέμβριος (Τετάρτη 14/11ου στις 20:00): THE FALL του Tarsem Singh, 2006

·     Δεκέμβριος (Τετάρτη 5/12ου στις 20:00): C.R.A.Z.Y. του Ζαν-Μαρκ Βαλέ (Jean-Marc Vallee) 2005

·     Ιανουάριος (Τετάρτη 09/1ου στις 20:00): ΧΩΡΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ (Hora Proelefsis-Homeland) του Σύλλα Τζουμέρκα, 2010

·     Φεβρουάριος (Τετάρτη 06/2ου στις 20:00): LANTANA του Ρέι Λόρενς (Ray Lawrence) 2001

·     Μάρτιος (Τετάρτη 6/3ου στις 20:00): SHORTBUS του του Τζον Κάμερον Μίτσελ (John Cameron Mitchell), 2006

·     Απρίλιος (Τετάρτη 10/4ου στις 20:00): AGORA του Αλεχάντρο Αμεναμπάρ (Alejandro Amenábar), 2009

·     Μάιος (Τετάρτη 15/5ου στις 20:00): ΠΙΝΑ ΜΠΑΟΥΣ (PINA) του του Βιμ Βέντερς (Wim Wenders), 2011

Υπεύθυνοι Δράσης: Παναγιώτης Καρώνης, karonispan@gmail.com

                                        Κωνσταντίνος Κυριακόπουλος, malamask@ymail.com

Πληρ. για δημοσιογράφους: Ανδρέας Σπηλιώτης 2615.002009

Share