Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
5 Δεκεμβρίου 2014
Το «Ημερολόγιο Ταινιών» της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει
την ταινία Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΠΑΜΠΕΤ του Γκάμπριελ Άξελ
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.grστη συνέχεια, για 5η χρονιά, του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου την ταινία Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΠΑΜΠΕΤ (Babette’s Feast) [Babettes Gæstebud] του Γκάμπριελ Άξελ (Gabriel Axel). Θα πραγματοποιηθούν δύο προβολές στις 17:30 ακριβώς και στις 20:00.
Η προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινό συντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ. Κυριακόπουλος. Πρώτη προβολή 17:30 ακριβώς και δεύτερη 20:00.
Ημερολόγιο Ταινιών: Δ Ε Κ Ε Μ Β Ρ Ι Ο Σ
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Γκάμπριελ Άλεξ (Gabriel Axel), ΧΩΡΑ: Δανία, 1987,ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 102′, ΜΟΥΣΙΚΗ: Per Nørgård, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: HenningKristiansen, ΣΕΝΑΡΙΟ: Γκάμπριελ Άλεξ βασισμένο στο μυθιστόρημα της Κάρεν Μπελίξεν (Karen Blixen), ΠΑΙΖΟΥΝ: Stéphane Audran, Bodil Kjer, BirgitteFederspiel, Jarl Kulle, Jean–Philippe Lafont, Bibi Andersson, Vibeke Hastrupκ.α.
ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ:
· Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας 1988
· Βραβείο Καλύτερης ταινίας της Βρετανικής Ακαδημίας (BAFTA)
· Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής στις Κάννες
· Αρκετά βραβεία κριτικών και αρκετές διακρίσεις για την πρωταγωνίστρια Στεφάν Οντράν
Ο Παναγιώτης Καρώνης, στο site της ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑΣ γράφει σχετικά: Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα της Κάρεν Μπελίξεν (Karen Blixen). Σε βιβλίο της οποίας πριν ένα χρόνο είχε βασιστεί και το γνωστό Πέρα από την Αφρική. Ταινία η οποία τόσο αυτή, όσο και Η Γιορτή της Μπαμπέτ, είχαν αποσπάσει για δύο συνεχόμενες χρονιές τα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Όσκαρ Καλύτερης Ξένης Ταινίας για το Δανό σκηνοθέτη Γκάμπριελ Άλεξ (Gabriel Axel). Δηλαδή τα βιβλία της Μπελίξεν μεταφερμένα στον κινηματογράφο σάρωναν στα Όσκαρ το 1987 και 1988.
Στο Δείπνο της Μπαμπέτ, όπως είναι και ο κανονικός τίτλος του βιβλίου της Μπλίξεν, μας παρουσιάζει μια κλειστή μεσαιωνική κοινωνία ανθρώπων στην οποία τον πρώτο και καθοριστικό λόγο έχει ο Ιερέας. Η κοινότητα ανήκει σε μια προτεσταντική αίρεση. Όλα ερμηνεύονται, πορεύονται και υπάρχουν χάρη στο Θεό. Ό,τι κάνουμε, λέμε και φτιάχνουμε πρέπει να υμνεί Αυτόν. Κανείς και τίποτα δε μπορεί να παρεισφρήσει και να αλλάξει σε τούτη την αενάωςαγκυλωτική και προσωπιδοφόρα κοινότητα.
Οι δυο πανέμορφες κόρες του ιερέα, γαλουχημένες με την αρετή της εγκράτειας και της αποχής από οποιαδήποτε ανθρώπινη απόλαυση, θα αρνηθούν να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή, αφομοιωμένες σε μια ανεξήγητη αγνότητα, έγκλειστες και μαραζωμένες στο θρησκόληπτο περιβάλλον τους. Ουδεμία προσπάθεια για ζωή, ακόμα και όταν δέχονται την ερωτική πολιορκία των όμορφων νεαρών αξιωματικών. Ο ερχομός της Μπαμπέτ -την ερμηνεύει εκπληκτικά η σύζυγος και πρωταγωνίστρια του Κλωντ Σαμπρόλ, Στεφάν Ωντράν- η οποία ήταν αρχιμαγείρισσα σε πολυτελές εστιατόριο στο Παρίσι και αναγκάστηκε να φύγει μετά την αποτυχία της παρισινής Κομμούνας στην οποία και συμμετείχε, ουσιαστικά συμβολίζει την επίγεια απόλαυση, την ίδια την ορμή και όρεξη για ζωή, τον αγώνα για μια καλύτερη ζωή, όπου το φαγητό θα είναι αρκετό, νόστιμο και προσιτό σε όλους. Ο ερχομός της Μπαμπέτ θα φέρει μια αναστάτωση, αλλά δε θα καταφέρει να αλλάξει τη ζωή της μικρής κοινότητας. Γι’ αυτό και η Μπαμπέτ αποτυγχάνει να κάνει τους χωρικούς να ξεπεράσουν τον πουριτανισμό τους και να προσπαθήσουν να έχουν ένα πιο νόστιμο φαγητό πέρα από το άγευστο μπυρόψωμο, το οποίο και αυτό καταφέρνει να τους το κάνει πιο νόστιμο με την υψηλή τέχνη της. Αλλά μήπως η Μπαμπέτ έχει επιτύχει το σκοπό της; Δείτε τα βλέμματα των συνδαιτυμόνων, δείτε τις εκφράσεις απόλαυσης κατά τη διάρκεια του δείπνου, ακούστε τις κουβέντες τους για την αναπόληση του παρελθόντος και τις εξομολογήσεις τους που κάθε άλλο παρά αναμάρτητες ακούγονται. Ναι, η Μπαμπέτ, δεν απέτυχε. Έσπειρε και περιμένει υπομονετικά το θέρο. Μπορεί να περιμένει βέβαια αρκετά χρόνια, αλλά η συγκομιδή σίγουρα θα έρθει έστω και από την επόμενη γενιά.
Η ταινία μπορεί να αναγνωσθεί ως αλληγορία πάνω στη χαρά και στις απολαύσεις της ζωής -της τόσο σύντομης ζωής του ανθρώπου σε τούτο τον όμορφο κόσμο. Σαν αλληγορία για το εφήμερο και σύντομο του βίου, που σαν σύντομος πρέπει να ζει και να απολαμβάνει την κάθε μέρα. Οι ενοχές και οι τύψεις που από μικρά παιδιά μας ενσταλάζουν, δηλητηριάζοντας τη ζωή μας και ζωή φορτωμένη με ενοχές και τύψεις δεν μπορεί να λέγεται ζωή, αλλά, ευθανασία. Εξάλλου -όπως έλεγε και ο Μάνος Χατζιδάκις- η αμαρτία είναι βυζαντινή και ο έρωτας αρχαίος. Μην ξεχνάμε ότι ο αρχαίος Έλληνας δεν περίμενε καμιά δικαίωση και καμιά επιβράβευση στον Κάτω Κόσμο για τα έργα του και την ζωή του στον επάνω. Όλοι οι αρχαίοι ήρωες είχαν επίγνωση του πόσο αξίζει η ζωή και πως πέρα από αυτή δεν υπάρχει τίποτα όμοιό της. Ο χριστιανισμός -όλων των δογμάτων και αιρέσεων- τάζει μεταθανάτια ζωή στους ανά τον κόσμο οπαδούς του, παραδείσους και τιμωρίες σαν ανταμοιβή για τα έργα τους σε τούτη τη ζωή, αλλά και νεκρανάσταση και νέα κρίση που την ονομάζει Δευτέρα Παρουσία. Η Μπαμπέτ ξέρει καλά ότι βουνά με πιλάφι δεν υπάρχουν στον Κάτω Κόσμο, παρά μόνο στον επάνω και καλό θα κάνει κανείς να τα φάει εδώ που υπάρχουν στα σίγουρα ή να τα δοκιμάσει έστω…
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Ανδρέας Σπηλιώτης 2615.002
