Κοινο_Τοπία

Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού

ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

12 Ιανουαρίου 2014

Αφιέρωμα στον Ιρλανδό σκηνοθέτη Νηλ Τζόρνταν παρουσιάζει

η Κοινο_Τοπία. Μετά τις προβολές ακολουθεί συζήτηση.

 

Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ, σε μια ευρύτερη συζήτηση για θέματα όπως οι συνέπειες της βίας, η σεξουαλικότητα, η αναζήτησης ταυτότητας όχι μόνο σεξουαλικού αλλά πολιτικού κοινωνιολογικού και φυλετικού περιεχομένου, αλλά και θέματα όπως η σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ευρώπης, παρουσιάζει ένα τριήμερο αφιέρωμα 24, 25 και 26 Ιανουαρίου στον Ιρλανδό σκηνοθέτη, συγγραφέα και σεναριογράφο Νηλ Τζόρνταν (Neil Jordan). Το αφιέρωμα θα πραγματοποιηθεί στον Πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139, 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου). Στο τέλος κάθε προβολής ακολουθεί συζήτηση. Το αφιέρωμα και τα κείμενα επιμελήθηκε ο Παναγιώτης Καρώνης.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ

Παρασκευή 24/1/14   Το παιχνίδι των λυγμών (The Crying Game) στις 20:00

Σάββατο 25/1/14   Το τέλος μιας σχέσης (The End of the Affair) στις 20:00

Κυριακή 26/1/14   Μάικ Κόλινς, ο επαναστάτης (Michael Collins) στις 17:00

Κυριακή 26/1/14   Συνέντευξη με έναν βρικόλακα (Interview with the Vampire)στις 20:00

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΝΗΛ ΤΖΟΡΝΤΑΝ

Ο Νηλ Τζόρνταν (Neil Jordan) γεννήθηκε το 1950 στο Sligo της Ιρλανδίας και από νωρίς άρχισε την καριέρα του σαν συγγραφέας αλλά και ως σύμβουλος σεναρίου. Με τη συλλογή διηγημάτων Νύχτες στην Τυνησία (Night in Tunisia) το 1976, κέρδισε το βραβείο των Guardian. Στη συνέχεια έγραψε και άλλα μυθιστορήματα: The Past, 1980, Το όνειρο ενός τέρατος (Τhe Dream of a Beast), 1983, Ανατολή με το τέρας της θάλασσας (Sunrise with sea monster), 1994. Το 1982 έγραψε και σκηνοθέτησε το πρώτο του φιλμ, Angel, για το οποίο κέρδισε το βραβείο των κριτικών του Λονδίνου για τον περισσότερα υποσχόμενο νέο (The London Evening Standard’s Most Promising Newcomer Award). Μιλώντας από το πρώτο του κιόλας φιλμ για τις συνέπειες της βίας και πως αυτές βιώνονται από τους ήρωες, ο Τζόρνταν, έθεσε τα ενδιαφέροντα του κινηματογραφικού του στερεώματος. Με τον καιρό οι θεματικές του εμπλουτίστηκαν με ζητήματα όπως η αναζήτηση ταυτότητας αλλά και η σύγχρονη πολιτική ιστορία της πατρίδας του. Το επόμενο φιλμ του ήταν το The company of wolves (1984) ένα γκόθικ (gothic) φιλμ τρόμου για το οποίο και πάλι βραβεύτηκε. Ακολούθησε το Mona Lisa (1986) με το οποίο κέρδισε υποψηφιότητες για βραβεία σε Αγγλία και Αμερική, καθώς και υποψηφιότητα για Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου για τον πρωταγωνιστή Bob Hoskins. Συνέχισε με δυο κωμωδίες το High Spirits, (1988) και We’re no Angels, (1989), η πρώτη του εξ’ ολοκλήρου Αμερικάνικη παραγωγή, ενώ το 1989 έκανε ένα μικρό φιλμ, το The miracle. To 1992 έγραψε και σκηνοθέτησε το The Crying Game που προτάθηκε για 6 Oscar και χάρισε στον ίδιο το Oscar πρωτότυπου σεναρίου. Ένα φιλμ με έντονα τα στοιχεία του πολιτικού θρίλερ αν και το θέμα της αναζήτησης φύλου αποτελεί την κύρια προβληματική του, στηριγμένο πάνω σε ένα άρτια δομημένο σενάριο χαρακτήρων.

Το 1994 θα έρθει το φιλμ Interview With a Vampire. Εδώ ο Τζόρνταν μας παρασύρει σε μια κοινωνία βρικολάκων χωρίς να υπάρχει ούτε ένας ανθρώπινος χαρακτήρας που να αναλύετε ή απλά να δρα καταλυτικά στην εξέλιξη της δράσης. Μια ταινία για το μαρτύριο της αθανασίας, που μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε τέρατα, και ανιχνεύει στα τέρατα την ανθρωπιά. Το 1996 με τον Michael Collins, θα προσπαθήσει να προσεγγίσει τη σύγχρονη ιστορία της πατρίδας του με τον Λίαμ Νίσον στο ρόλο του Ιρλανδού απελευθερωτή. Η ταινία απέσπασε το βραβείο Χρυσού Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Την ίδια χρονιά βραβεύτηκε και στη Γαλλία, και πήρε το βραβείο για την καλύτερη ξένη ταινία στη Νορβηγία. Το 1997 συνεργάστηκε με τον Πάτρικ Μακ Κέιμπ (Pat McCabe) και έκανε το μυθιστόρημά του The Butcher Boy, ταινία, ασχολούμενος με το θέμα της βίας και της σεξουαλικότητας. Η ταινία απέσπασε την αργυρή άρκτο στο Διεθνές Φεστιβάλ του Βερολίνου το 1998. To 1999 γύρισε το ψυχολογικό θρίλερ In Dreams, και την ίδια χρονιά γύρισε τη δικιά του ερμηνεία του βιβλίου του Graham Greene, Το τέλος μιας σχέσης (he end of the Affair) που προτάθηκε για μια σειρά βραβείων. Σκηνοθέτησε το φιλμ Not I (2000) και το 2001 του απονεμήθηκε το πτυχίο Doctor of literature στο Queen’s University Belfast. Το 2002 σκηνοθέτησε το φιλμ The Good Thief.

Το 2005 μας χάρισε την ταινία Πρόγευμα στον Πλούτωνα (Breakfast on Pluto). Ακόμα μια ταινία πάνω στην αναζήτηση ταυτότητας. Ο ήρωας, ο νεαρός PartickBraden (Σίλιαν Μέρφι), αν και αναζητάει την πραγματική του οικογένεια, δίνει στον Τζόρνταν την ευκαιρία να σκιαγραφήσει την προσπάθεια αναζήτησης ταυτότητας, όχι μόνο σεξουαλικού, αλλά πολιτικού, κοινωνιολογικού και φυλετικού περιεχομένου.

Οι ταινίες Company of Wolves, The Actors και Intermission γυρίστηκαν με δική του εταιρεία παραγωγής.

Με την τελευταία του ταινία το Βyzantium, επανέρχεται στον μύθο των βρικολάκων που τον χρησιμοποιεί προκείμενου να επαναπροσδιορίσει τη σχέση μητέρας και κόρης. Αν και η ταινία δεν έχει τίποτα από τις συμβάσεις μιας κοινής βαμπιρικής ιστορίας.
Ο σκηνοθέτης, συγγραφέας και σεναριογράφος Νηλ Τζόρνταν ζει στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας.

ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

Angel (1982) – σενάριο, σκηνοθεσία

The Company of Wolves (1984) – σενάριο, σκηνοθεσία

Mona Lisa (1986) – σενάριο, σκηνοθεσία

High Spirits (1988) – σενάριο, σκηνοθεσία

We’re No Angels (1989) – σκηνοθεσία

The Miracle (1990) – σενάριο, σκηνοθεσία

The Crying Game (1992) – σενάριο, σκηνοθεσία

Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles (1994) – σκηνοθεσία

Michael Collins (1996) – σενάριο, σκηνοθεσία

The Butcher Boy (1997) – σενάριο, σκηνοθεσία

The End of the Affair (1999) – σενάριο, σκηνοθεσία

In Dreams (1999) – σενάριο, σκηνοθεσία

Not I (μικρού μήκους) (2000) – σενάριο, σκηνοθεσία

The Good Thief (2002) – σενάριο, σκηνοθεσία

Breakfast on Pluto (2005) – σενάριο, σκηνοθεσία

The Brave One (2007) – σκηνοθεσία

Ondine (2009) – σενάριο, σκηνοθεσία

The Borgias (TV Series) (2011) – σενάριο, σκηνοθεσία

Byzantium (2012) – σκηνοθεσία

ΝΟΥΒΕΛΕΣ

Night in Tunisia, 1976

The Past, 1980

The Dream of a Beast, 1983

Sunrise with Sea Monster, 1994

Shade, 2005

Mistaken, 2011

ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΤΖΟΡΝΤΑΝ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Νύχτες στην Τυνησία. Το όνειρο ενός τέρατος. Το παιχνίδι των λυγμών, Κέδρος, 1997

Ανατολή με το τέρας της θάλασσας, Κέδρος, 1998

Σκιά, Νεφέλη, 2005

Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού

ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr

Δελτίο Τύπου

 

10 Δεκεμβρίου 2013

 

Το “Ημερολόγιο Ταινιών” της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει

την ταινία Φαρινέλι του Ζεράρ Κορμπιό

Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.gr σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου την ταινία Φαρινέλι (FARINELLI Il Castrato) του Ζεράρ Κορμπιό (Gérard Corbiau). Θα πραγματοποιηθούν δύο προβολές στις 17:30 και στις 20:00.

Σκοπός των προβολών είναι -πέρα από το να δούμε ή να ξαναθυμηθούμε διαμάντια της έβδομης τέχνης- η συζήτηση και ο προβληματισμός που ξεκινούν από τη θεματική μιας ταινίας. Θεματική που με συναρπαστικό τρόπο θέτει το εύρημα όλης της προβληματικής της με την εντελώς βέβαια προσωπική αισθητική του δημιουργού της, αλλά και η ανάγκη για συνάντηση των ανθρώπων. Μετά την προβολή της ταινίας για όσους το επιθυμούν, ακολουθεί συζήτηση πάνω στη θεματική της.

Η προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινόσυντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ. Κυριακόπουλος. Πρώτη προβολή 17:30 και δεύτερη 20:00.

Ημερολόγιο Ταινιών: Δ Ε Κ Ε Μ Β Ρ Ι Ο Σ

ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Ζεράρ Κορμπιό (Gérard Corbiau)

ΧΩΡΑ: Βέλγιο, Γαλλία, Ιταλία, 1994 ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 106΄

ΣΕΝΑΡΙΟ: Marcel Beaulieu, Andrée Corbiau, Gérard Corbiau

ΜΟΥΣΙΚΗ: Riccardo Broschi, Johann Adolf Hasse, Giovanni Battista Pergolesi, Nicola Antonio Porpora, Georg Friedrich Handel.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ:Walther van den Ende ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Olga Berluti, Anne De Laugardiere ΜΟΝΤΑΖ: Joelle Hache

ΠΑΙΖΟΥΝ: Stefano Dionisi, Enrico Lo Verso, Elsa Zylberstein, Jeroen Krabbé, Caroline Cellier, Omero Antonutti, Marianne Basler, Pier Paolo Capponi, Graham Valentine, Jacques Boudet, Delphine Zentout, Richard Reeves, Jonathan Fox, Jo Betzing κ. α.

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ και ΒΡΑΒΕΙΑ: Υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας 1994, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας 1994, Βραβείο Σεζάρ για τα κοστούμια 1994

Βραβείο Σεζάρ για τον ήχο 1994

Ο Παναγιώτης Καρώνης, στο site της ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑΣ γράφει σχετικά:«Ελάχιστα πράγματα γνωρίζουμε για της ζωή των καστράτι, ένα πυκνό πέπλο μυστηρίου φαίνεται να καλύπτει τη ζωή τους. Οι τραυματισμένοι, ακρωτηριασμένοι σωματικά και ψυχικά αυτοί άνθρωποι, δεν είχαν καμιά επιθυμία ν’ αποκαλύψουν τα συναισθήματά τους, τις σκέψεις τους, τα προβλήματά τους, έτσι απέφυγαν να αφήσουν κάποια προσωπική μαρτυρία. Το φαινόμενο των καστράτι το συναντάμε στην Ιταλία κατά τον 18 αιώνα, με κέντρο τη Νάπολη όπου οι Βουρβόνοι την είχαν καταστήσει μητρόπολη της όπερας. Με τις ευλογίες της καθολικής εκκλησίας εκατοντάδες παιδιά υπέστησαν ακρωτηριασμό των γεννητικών τους αδένων με σκοπό να κρατήσουν την παιδική τους φωνή για να τραγουδούν κυρίως εκκλησιαστική μουσική. Τούτη η θυσία της σωματικής ακεραιότητας των παιδιών στο βωμό του Bel Canto γίνονταν συνήθως με τη σύμφωνη γνώμη των γονιών τους, αφού οι εκκλησιαστικοί κύκλοι τους έταζαν ένα λαμπρό μέλλον γι’ αυτά. Η μοίρα των ανθρώπων αυτών, των καστράτι (Il Castrato), όπως μπορεί να φανταστεί κανείς δεν ήταν στρωμένη με ρόδα. Ελάχιστοι από αυτούς κατάφερναν να κάνουν καριέρα στο λυρικό θέατρο, οι περισσότεροι κατέληγαν υπηρέτες στις αυλές των ευγενών ακόμα και σε οίκους ανοχής. Ο κόσμος ποτέ δεν έπαψε να τους αντιμετωπίζει σαν λειψούς ανθρώπους και αυτοί το μόνο που είχαν να αντιπαραθέσουν ήταν η φωνή τους. Μετά τη Γαλλική Επανάσταση η αποδοκιμασία των ευνούχων αοιδών μεγάλωσε αφού οι άνθρωποι αυτοί συμβόλιζαν -αν και άδικα- λόγω της σωματικής τους ανωμαλίας μια παλιά διεφθαρμένη, αργόσχολη, άσεμνη τάξη με εξεζητημένα ήθη. Ένα παλιό σύστημα που έπρεπε να αλλάξει. Τούτοι οι άνθρωποι εν αγνοία τους -όλα είχαν γίνει εν αγνοία τους- ταυτίστηκαν με την παρηκμασμένη αριστοκρατία και ήταν πολύ νωρίς για να μιλήσει κανείς για ελευθερίες στη διαφοροποίηση του φύλου και σεξουαλικές ελευθερίες. Μια ανοιχτή αντίληψη της ζωής είναι πολύ μακριά ακόμα και η λέξη Unisex θα αργήσει να μπει στο λεξιλόγιο των ανθρώπων.

Ο διασημότερος καστράτι, ο Carlo Broschi, γεννήθηκε το 1705 στα περίχωρα της Νάπολης. Είχε την τύχη να έχει δάσκαλο το συνθέτη Nicola Antonio Porpora που ήταν δάσκαλος των καστράτι. Εμφανίστηκε στη σκηνή της όπερας στην ηλικία των 15 ετών. Μαρτυρίες της εποχής αναφέρουν ότι η έκταση της φωνής του έφτανε τιςτρεισήμισι οκτάβες, μιλούν επίσης για την καθαρότητά της και τον έλεγχο της αναπνοής του. Σίγουρα πρόκειται για έναν σπουδαίο και επιδέξιο ερμηνευτή. Λόγος επίσης γίνεται για την ομορφιά του. Ο Broschi που έκανε καριέρα με το ψευδώνυμο Farinelli ήταν γνωστός σε όλη την Ευρώπη. Τραγούδησε στα μεγαλύτερα θέατρα της εποχής. Στο Λονδίνο βρέθηκε ανάμεσα στη διαμάχη της Covent Garden Opera House που αντιπροσωπευόταν από τον Georg Friedrich Handel και στο θέατρο των ευγενών, το Nobles Theatre. Στην ηλικία όμως των 32, ο Broschi, αποφάσισε να αποσυρθεί και να παραμείνει στην αυλή του βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππου τραγουδώντας αποκλειστικά γι’ αυτόν. Από το 1737 μέχρι το 1759 συνέχισε στην υπηρεσία βασιλιάδων. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ιταλία, και εγκαταστάθηκε στη Μπολόνια μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1782.

Η ταινία αφηγείται μια μυθιστορηματική ζωή τούτου του μεγάλου ερμηνευτή της όπερας. Ο Αντρέ Κορμπιό, μετά από χρόνια ερευνών εντοπίζει και μας παρουσιάζει τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής του Farinelli. Σε καμιά περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε με μια βιογραφία, αλλά με ένα πορτρέτο του Φαρινέλι και κατ’ επέκταση των καστράτι. Η ταινία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μουσική τοιχογραφία της εποχής εκείνης. Το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα ήταν εκείνο της φωνής μια και δεν υπάρχει ηχογράφηση των καστράτι. Το πρόβλημα αυτό λύθηκε με την πρόσμιξη -μέσω κομπιούτερ- δύο φωνών: του Derek Lee Ragin (contratenor) και της Ewa Mallas- Godlewska (soprano). Το ηχητικό αποτέλεσμα είναι σπουδαίο, όπως σπουδαία είναι και η ηχητική επένδυση της ταινίας με άριες και εισαγωγές από όπερες της εποχής. Το εξαιρετικό soundtrack της ταινίας συγκεντρώνει μουσικές των Riccardo Broschi, Johann Adolf Hasse, Giovanni Battista Pergolesi, Nicola Antonio Porpora και φυσικά Georg Friedrich Handel, μουσικοί με όργανα εποχής αποδίδουν το κλίμα αλλά και σφραγίζουν το σπουδαίο του εγχειρήματος. Στο σκηνογραφικό επίπεδο έχουμε μια άκρως γοητευτική μπαρόκ τοιχογραφία, με παραμυθένια ντεκόρ και εξαιρετικά κοστούμια που δίκαια τιμήθηκαν με το βραβείο Σεζάρ το 1994. Πρόκειται για τη γοητευτική ανάπλαση μια εποχής και ενός κόσμου· μουσικού και όχι μόνο».

 

Πληρ. για δημοσιογράφους: Ανδρέας Σπηλιώτης 2615.002009

Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού

ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr

Δελτίο Τύπου

20 Οκτωβρίου 2013

Με επιτυχία προβλήθηκε από την Κοινο_Τοπία

η ταινία του Τζέρεμι Ποντέσουα Οι πέντε αισθήσεις

Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» παρουσίασε στον πολυχώρο της την ταινία Οι πέντε αισθήσεις του Τζέρεμι Ποντέσουα.

Ήταν η πρώτη ταινία του φετινού κύκλου προβολών με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» οι οποίες πραγματοποιούνται από τον Οκτώβριο μέχρι και τον Μάιο, για τέταρτη χρονιά με σκοπό το διάλογο, τα σχόλια, τις απόψεις, τις παρατηρήσειςαλλά και τις προτάσεις που έχουν ως αφετηρία τη θεματική της ταινίας και τη σύνδεσή της με τη ζωή. Υπεύθυνοι των προβολών είναι ο Παναγιώτης Καρώνης και ο Κωνσταντίνος Κυριακόπουλος.

Η πολύ μεγάλη συμμετοχή των σινεφίλ από την πρώτη κιόλας προβολή των φετινού Ημερολογίου ταινιών δημιούργησε την ανάγκη να οριστεί και μια δεύτερη απογευματινή προβολή στις 5.30μμ στις ίδιες πάντα μέρες που έχουν ανακοινωθεί.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης που ακολούθησε με συντονιστή τον Κωνσταντίνο Κυριακόπουλο έντονο ήταν το ενδιαφέρον του κοινού για τούτη την ταινία που ως κεντρικό της θέμα είχε τις ανθρώπινες σχέσεις και τα συναισθήματα των ηρώων.

Ανταλλάχθηκαν απόψεις για τους πέντε χαρακτήρες της ταινίας και για τον ιδιαίτερο τρόπο που ο καθένας συνδέεται με μια από τις πέντε αισθήσεις και το πως ένα φαινομενικά άσχετο γεγονός ήταν το κεντρικό νήμα που ένωνε τις ιστορίες τους. Ιστορίες που συμβαίνουν σε μια σημερινή μεγαλούπολη. Η σκηνή μάλιστα που ένας νεαρός επισκέπτεται τη μασέρ δηλώνοντάς της ότι «έχει καιρό να με αγγίξει κάποιος» σχολιάστηκε έντονα και παραλληλίστηκε με ένα διήγημα του Τσέχοφ.

Ειδική μνεία έγινε στο πως ο σκηνοθέτης χειριζόταν τους χαρακτήρες, από τη μασέζ Ρουθ, που προσπαθεί να ξαναμάθει τρόπους για να αγγίζει αληθινά, τον καθαριστή αμφισεξουαλικό Ρόμπερτ που προσπαθεί να βρει τον έρωτα της ζωής του και αναρωτιέται πως να μυρίζει η αγάπη, μέχρι τον οφθαλμίατρο Ρίτσαρντ, -τον πιο ολοκληρωμένο χαρακτήρα της ταινίας- που αρχίζει να χάνει την ακοή του και προσπαθεί ν’ ανακαλύψει καινούργιους τρόπους ν’ ακούει.

Συμφωνήθηκε πως πρόκειται για ταινία που αν και ο τίτλος μιλάει για αισθήσεις, απευθύνεται κυρίως στα συναισθήματά μας, και προσεγγίζει τις διαπροσωπικές σχέσεις με χιούμορ, αισιοδοξία και αληθινή συγκίνηση.

Τέλος έγινε αναφορά στις πολύ καλές ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς της ταινίας και στην πολύ καλή σκηνοθεσία του Τζέρεμι Ποντέσουα.

Το υπόλοιπο πρόγραμμα του ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΑΙΝΙΩΝ της Κοινο_Τοπίας

Νοέμβριος (Τετάρτη 13/11ου στις 20:00): Τζουντ (Jude) του Μάικλ Γουιντερμπότομ (Michael Winterbottom), 1996.

Δεκέμβριος (Τετάρτη 18/12ου στις 20:00): Φαρινέλι (FARINELLI Il Castrato)του Ζεράρ Κορμπιό (Gérard Corbiau), 1994.

Ιανουάριος (Τετάρτη 08/1ου στις 20:00): Σαν μια εικόνα (Comme une Image) της Aνιές Ζιαουί (Agnes Jaoui), 2005.

Φεβρουάριος (Τετάρτη 12/2ου στις 20:00): Η παγοθύελλα (The Ice Storm) του Ανκ Λι (Ang Lee), 1996.

Μάρτιος (Τετάρτη 12/3ου στις 20:00): Ουρλιαχτό (Howl) των Ρ. Επστάιν – Τζ. Φρίντμαν (Rob Epstein, Jeffrey Friedman), 2010.

Απρίλιος (Τετάρτη 9/4ου στις 20:00): Τραγούδια από το δεύτερο όροφο (Songs from the Second Floor) του Ρόι Άντερσον (Roy Andersson), 2000.

Μάιος (Τετάρτη 7/5ου στις 20:00): Άννα Καρένινα (Anna Karenina) του Τζο Ράιτ (Joe Wright), 2012.

 

Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Ανδρέας Σπηλιώτης 2615.002009