|
|
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
Δελτίο Τύπου
8 Δεκεμβρίου 2012
Με επιτυχία συνεχίζονται στην Κοινο_Τοπία
οι προβολές με τίτλο Ημερολόγιο ταινιών
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία συνεχίζει τον κύκλο προβολών με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών». Συγκεκριμένα στις 14 Νοεμβρίουπροβλήθηκε η ταινία του Tarsem Singh The Fall, και στις 5 Δεκεμβρίου η ταινία του Ζαν-Μαρκ Βαλέ (Jean-Marc Vallee) C.R.A.Z.Y.
Οι προβολές οι οποίες πραγματοποιούνται από τον Οκτώβριο μέχρι και το Μάιο έχουν σκοπό, πέρα από το να δούμε -ή να ξαναδούμε- διαμάντια της έβδομης τέχνης, το διάλογο, τα σχόλια, τις απόψεις, τις παρατηρήσεις αλλά και τις προτάσεις που έχουν ως αφετηρία τη θεματική της ταινίας και τη σύνδεσή της με τη ζωή. Υπεύθυνοι των προβολών είναι ο Παναγιώτης Καρώνης και ο Κωνσταντίνος Κυριακόπουλος.
Στη συζήτηση που ακολούθησε την ταινία του Tarsem Singh The Fall, έγινε δεκάλεπτη προβολή σλάιτ με θέμα την δουλειά της Εϊκο Ισιόκα (Eiko Ishioka), η οποία υπογράφει τα κοστούμια στην ταινία. Η μικρή αυτή παρουσίαση έγινε αφού η σπουδαία αυτή καλλιτέχνης πέθανε τον Ιανουάριο του 2012. Η βραβευμένη με όσκαρ καλλιτέχνης για τη δουλειά της στην ταινία Brams Stoker’s Dracula(1992) του Φράνσις Φορτ Κόπολα έχει αφήσει πίσω της ένα σημαντικό έργο τόσο στα κοστούμια αλλά και σε άλλους τομείς όπως η διαφήμιση με την οποία ασχολήθηκε. Πέραν τούτου η συζήτηση της βραδιάς περιστράφηκε γύρω από τα εξαιρετικής ομορφιάς πλάνα της ταινίας του Tarsem, αφού είναι γυρισμένη σε 18 διαφορετικές χώρες μεταξύ των οποίων η Ινδονησία, Χιλή, τα νησιά Φίτζι, Νεπάλ, Αίγυπτος, Καμπότζη, Ρουμανία, Τουρκία. Δεν παραμελήσαμε όμως να αναφερθούμε και στην εποχή του βουβού κινηματογράφου στα πρώτα του δηλαδή βήματα, εποχή που η ταινία αναφέρεται.
Στην ταινία του Ζαν-Μαρκ Βαλέ (Jean-Marc Vallee) C.R.A.Z.Y. η πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που ακολούθησε περιστράφηκε γύρω από τη διαφορετικότητα και το δικαίωμα της ανάπτυξης και έκφρασης της προσωπικότητας αφού η ταινία ουσιαστικά έθετε ένα σοβαρό, αιώνιο, και άκρως επίκαιρο ερώτημα: Πόσο έτοιμοι είμαστε να δεχτούμε έναν άνθρωπο με διαφορετική σεξουαλική ταυτότητα; συγκεκριμένα έναν ομοφυλόφιλο.
Συμφωνήσαμε ότι η ταινία θίγει πολύ καίρια, άμεσα και εύστοχα το θέμα, αφού ο μικρός Ζαν -ο ήρωας της ταινίας- θα ενηλικιωθεί μέσα στο φόβο και την απόρριψη της κοινωνίας, και κάτω από την ομοφοβική συμπεριφορά του πατέρα του και ότι θα ακολουθήσει μια οδυνηρή πορεία μέχρι την αυτογνωσία, την ανακάλυψη, την κατανόηση και αποδοχή του εαυτού του.
Τέλος δεν παραλείψαμε να αναφερθούμε στη εξαιρετική μουσική επένδυση της ταινίας με τραγούδια της εποχής όπως: το Crazy της Patsy Cline ή το Space Oddity του David Bowie, τραγούδια που συντροφεύουν τον Μικρό Ζαν αλλά και μας εντάσσουν στο γενικό κλίμα της εποχής σε τούτη την ξεχωριστή ταινία που θέτει επί τάπητος τη διαφορετικότητα και την μη ετοιμότητα μιας σεμνότυφης κοινωνίας να τη αποδεχτεί.
Το υπόλοιπο πρόγραμμα του Ημερολογίου Ταινιών:
· Ιανουάριος (Τετάρτη 09/1ου στις 20:00): ΧΩΡΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ(Hora Proelefsis-Homeland) του Σύλλα Τζουμέρκα, 2010
· Φεβρουάριος (Τετάρτη 06/2ου στις 20:00): LANTANA του Ρέι Λόρενς (Ray Lawrence), 2001
· Μάρτιος (Τετάρτη 6/3ου στις 20:00): SHORTBUS του Τζον Κάμερον Μίτσελ (John Cameron Mitchell), 2006
· Απρίλιος (Τετάρτη 10/4ου στις 20:00): AGORA του Αλεχάντρο Αμεναμπάρ (Alejandro Amenábar), 2009
· Μάιος (Τετάρτη 15/5ου στις 20:00): ΠΙΝΑ ΜΠΑΟΥΣ (PINA) του Βιμ Βέντερς (Wim Wenders), 2011
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: 2615.002009 Ανδρέας Σπηλιώτης
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
Δελτίο Τύπου
29 Νοεμβρίου 2012
Το Ημερολόγιο Ταινιών της Κοινο_Τοπίας την Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου παρουσιάζει την ταινία του Jean-Marc ValleeC.R.A.Z.Y.
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου στις 20:00 την ταινία του Ζαν-Μαρκ Βαλέ (Jean-Marc Vallee)C.R.A.Z.Y.
Σκοπός των προβολών είναι -πέρα από το να δούμε ή να ξαναθυμηθούμε διαμάντια της έβδομης τέχνης- η συζήτηση και ο προβληματισμός που ξεκινούν από τη θεματική μιας ταινίας. Θεματική που με συναρπαστικό τρόπο θέτει το εύρημα όλης της προβληματικής της με την εντελώς βέβαια προσωπική αισθητική του δημιουργού της, αλλά και η ανάγκη για συνάντηση των ανθρώπων.
Η προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινόσυντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ.Κυριακόπουλος. Ώρα προσέλευσης 7.45μμ. Έναρξη προβολής 8.00μμ.
C.R.A.Z.Y.
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Ζαν-Μαρκ Βαλέ (Jean-Marc Vallee), ΧΩΡΑ: Καναδάς 2005, ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 127΄ΣΕΝΑΡΙΟ: Francois Boulay, Jean-Marc ValleeΜΟΝΤΑΖ: Paul Jutras, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Pierre Mignot ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: GinetteMagny
ΠΑΙΖΟΥΝ: Michel Côté, Marc-Andre Grondin, Danielle Proulx, Émile Vallée, Pierre-Luc Brillant, Maxime Tremblay, Alex Gravel, Natasha Thompson,Johanne Lebrun, Mariloup Wolfe, Francis Ducharme, Hélène Grégoire, Michel Laperrière, Jean-Louis Roux, Mohamed Majd κ.α.
Ως ηθική μπορεί να χαρακτηριστεί εκείνος ο κλάδος της φιλοσοφίας που θα λέγαμε απλοϊκά, ότι ασχολείται με το ποιες ανθρώπινες πράξεις είναι ορθές, δηλαδή αποδεκτές και ποιες το αντίθετο. Τα άλλα τρία τμήματα της φιλοσοφίας είναι η Γνωσιολογία, η Μεταφυσική και τελευταία και καταϊδρωμένη η Αισθητική. Η Ηθική λοιπόν θέτει ως κεντρικό της θέμα τα κριτήρια ορθότητας ή όχι των πράξεών μας και γενικά τις αρχές που πρέπει να διέπουν τον τρόπο ζωής μας.
Έως τώρα ο άνθρωπος έχει βαδίσει με δίπολα: Άσπρο-μαύρο, άντρας-γυναίκα, μέρα-νύχτα, καλό-κακό κλπ. Αυτό το τελευταίο είναι που θα μας απασχολήσει και στο παρόν κείμενο που σε καμιά περίπτωση δεν είναι κριτική της ταινίας, αλλά σκέψεις και ερωτήματα που ξεκινούν από την προβληματική της. Μια προβληματική που πολύ εύστοχα τίθεται από το δημιουργό της, που αν μη τι άλλο καταφέρνει να μας παρακινήσει να συνδιαλλαχτούμε μαζί του και όταν ένας δημιουργός έχει καταφέρει κάτι τέτοιο, το να ψάχνεις με το μικροσκόπιο ανά χείρας για ψεγάδια και ατέλειες είναι παντελώς περιττό.
Το καλό και το κακό και τα μεταξύ τους όρια λοιπόν είναι το δίπολο που θα απασχολήσει το σκηνοθέτη μας και εμάς στη συνέχεια. Το καλό εκπροσωπείται από την ίδια την ομάδα με όλες της εκφάνσεις της, γιορτές, εκκλησιασμούς κλπ. το κακό θα εκπροσωπηθεί από το μικρό Ζαν και τη σεξουαλική συμπεριφορά του, που σε καμιά περίπτωση δεν είναι αποδεκτή από την ομάδα, ούτε και πρόκειται να γίνει. Αλλά το κακό εκπροσωπείται και από κάτι άλλο, την εξάρτηση του μεγάλου γιου από ναρκωτικές ουσίες.
Προσέξτε όμως πόσο ανεκτική είναι η ομάδα σε αυτό το πρόβλημα, πρόβλημα σοβαρότατο που θα επιφέρει θλίψη, πόνο και οδυρμό στην ομάδα, αφού ο νεαρός θα οδηγηθεί στο θάνατο. Παρ’ όλα αυτά δε θα δούμε ποτέ τον πατέρα να κάνει κήρυγμα στον μεγάλο του γιο, αντιθέτως θα υπερβάλει ασχολούμενος με την ιδιαιτερότητα του Ζαν που θα λέγαμε του έχει γίνει ο εφιάλτης της ζωής του.
Ουσιαστικά η ταινία θέτει ένα σοβαρό, αιώνιο, και άκρως επίκαιρο ερώτημα: Πόσο έτοιμοι είμαστε να δεχτούνε ένα διαφορετικό από εμάς άνθρωπο; Εν προκειμένω, έναν ομοφυλόφιλο, όχι γενικά έναν ομοφυλόφιλο, αλλά, συγκεκριμένα, τον αδελφό μας, το φίλο μας, το θείο μας, το γείτονά μας, το συμφοιτητή μας, εν τέλει το ίδιο μας το παιδί. Εδώ η ηθική για να επιτύχει το σκοπό της, μιας και ο Ζαν έχει ξεκαθαρίσει τα πράγματα με τη θρησκεία, θα συνδεθεί με το συμφέρον του ανθρώπου, με τις ανάγκες της φύσης -βλέπε πως ο πατέρας κατακεραυνώνει τον έφηβο Ζαν λέγοντάς του ότι ποτέ δε θα νοιώσει το αίσθημα της πατρότητας-, θα συνδεθεί με το συμφέρον της ομάδας και το συμφέρον αυτής της μικρής ομάδας, που ακούει στο όνομα οικογένεια Beaulieu, είναι να μη στιγματιστεί έχοντας ως μέλος έναν ομοφυλόφιλο. Το φρικτό είναι ότι θα συνδεθεί και με την ευτυχία, αφού, δεν πιστεύουν πως ένας άνθρωπος με αυτό τον τρόπο ζωής μπορεί να είναι ευτυχισμένος, σκέψη με την οποία έχουν διαποτίσει και το μυαλό του μικρού Ζαν που προσεύχεται συνέχεια και παρακαλεί το Θεό να τον κάνει σαν τους άλλους «Χριστέ μου όχι αυτό» τον ακούμε να λέει χαρακτηριστικά. Καθόλου τυχαίο που ο Ζαν θα καταπιέσει τον εαυτό του προσπαθώντας να παίξει το ρόλο του «άντρα», ρόλο που όλοι εναγωνίως περιμένουν απ’ αυτόν.
Ο σκηνοθέτης αργά και σταθερά μας παρουσιάζει την οδυνηρή πορεία του Ζαν προς την αυτογνωσία, προς την ανακάλυψη και κατανόηση του εαυτού του, θα λέγαμε καλύτερα.
Συνεπικουρούμενος από την εξαιρετική μουσική επένδυση τραγουδιών της εποχής όπως: το Crazy της Patsy Cline ή το Space Oddity του David Bowie, τραγούδια που θα ζηλέψουν οι νεότεροι και θα νοσταλγήσουν οι παλιότεροι, καταφέρνει να μας εντάξει στο κλίμα της εποχής σε μια ξεχωριστή ταινία που θέτει επί τάπητος τη διαφορετικότητα και την μη ετοιμότητα μιας σεμνότυφης κοινωνίας να τη αποδεχτεί.
Ο Ζαν Κοκτώ στο Λευκό βιβλίο αναφέρει «… Όμως εγώ δε δέχομαι να με ανέχονται. Δε δέχομαι να μου κάνουν χάρη. Τραυματίζει την αγάπη μου για τον Έρωτα και την Ελευθερία», και ο μικρός Ζαν που πλέον έχει ενηλικιωθεί περνώντας μέσα από συμπληγάδες, έχει κατανοήσει απόλυτα τούτα τα λόγια.
Παναγιώτης Καρώνης, από το site της Κοινο_Τοπίας
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
Δελτίο Τύπου
7 Νοεμβρίου 2012
Το Ημερολόγιο Ταινιών της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει
την ταινία του Tarsem Singh THE FALL
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου στις 20:00 την ταινία του Tarsem Singh The Fall.
Σκοπός των προβολών είναι -πέρα από το να δούμε ή να ξαναθυμηθούμε διαμάντια της έβδομης τέχνης- η συζήτηση και ο προβληματισμός που ξεκινούν από τη θεματική μιας ταινίας. Θεματική που με συναρπαστικό τρόπο θέτει το εύρημα όλης της προβληματικής της με την εντελώς βέβαια προσωπική αισθητική του δημιουργού της, αλλά και η ανάγκη για συνάντηση των ανθρώπων.
Η προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινόσυντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ. Κυριακόπουλος. Ώρα προσέλευσης 7.45μμ.Έναρξη προβολής 8.00μμ.
Η ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ παρουσιάζει…
Ημερολόγιο ταινιών
Ν Ο Ε Μ Β Ρ Ι Ο Σ
THE FALL
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: (Tarsem Singh), ΧΩΡΑ: ΗΠΑ, Ινδία 2006 ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 117΄
ΣΕΝΑΡΙΟ:Dan Gilroy, Nico Soultanakis, Tarsem Singh, ΜΟΥΣΙΚΗ: KrishnaLevy ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Εϊκο Ισιόκα (Eiko Ishioka), ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ColinWatkinson ΜΟΝΤΑΖ: Robert Duffy, Spot Welders
ΠΑΙΖΟΥΝ: Catinca Untaru, Lee Pace, Justine Waddell, Kim Uylenbroek, Aiden Lithgow, Sean Gilder, Ronald France, Andrew Roussouw, Michael Huff, Grant Swanby, Emil Hostina, Robin Smith, Jeetu Verma, Leo Bill, Marcus Wesley κ.α.
Ο σκηνοθέτης Tarsem Singh γνωστός από τη δημιουργία του Το κελί (The Cell, 2000), μας απογειώνει χαρίζοντάς μας ένα ξεχωριστό παραμύθι. Ένα παραμύθι γεμάτο μαγεία, δράση, εικόνες αξεπέραστης ομορφιάς που μας μεταφέρουν σε έναν ονειρικό και παράξενο κόσμο, και όταν ο κινηματογράφος καταφέρνει να σε παρασύρει αυτό που έχεις να κάνεις είναι να αφεθείς στη μαγεία του.
Μεταφερόμαστε σε ένα νοσοκομείο του Λος Άντζελες στις αρχές του 20ου αιώνα. Εκεί, νοσηλεύεται με σπασμένο χέρι η πεντάχρονη Αλεξάνδρεια (Alexandria). Στο ίδιο νοσοκομείο την ίδια περίοδο όμως, νοσηλεύεται μετά από ατύχημα και ο Ρόι (Roy), ένας νεαρός κασκαντέρ και χρήστης ουσιών. Η συνάντηση των δύο και η περίεργη συμπάθεια που αναπτύσσεται μεταξύ τους είναι το βασικό στόρι της ταινίας. Υπάρχει βέβαια ιδιοτέλεια, τουλάχιστον από την πλευρά του Ρόι, αλλά υπάρχει και αγάπη σ’ αυτή τη σχέση, αφού ο νεαρός πλησιάζει τη μικρή με σκοπό να εξασφαλίσει τη δόση του ζητώντας της να μπει και να την πάρει από το φαρμακείο του νοσοκομείου. Σε αντάλλαγμα της διηγείται παραμύθια.
Ο μάγος Tarsem ξετυλίγει την ιστορία του παίζοντας εναλλάξ μια στον πραγματικό κόσμο του νοσοκομείου, εστιάζοντας στη σχέση του Ρόι με την Αλεξάνδρεια και μια σε αυτόν του παραμυθιού με τα διάφορα μυστικά να αποκαλύπτονται αργά και σταθερά κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον. Οι δυο αυτοί κόσμοι διαφέρουν τόσο σε σκηνογραφικό όσο και σε χρωματικό επίπεδο. Με ένα μεστό σενάριο που συνυπογράφει μαζί με τους Dan Gilroy και Nico Soultanakis, σταθερό συνεργάτη του Singh, το οποίο είναι βασισμένο στη Βουλγάρικη ταινία του 1981, Yo ho ho, ο σκηνοθέτης θα μας παρασύρει σε εποχές και κόσμους μαγικούς και ονειρεμένους.
Χωρίς αμφιβολία ο Tarsem καταφέρνει να μας αιχμαλωτίσει από τα πρώτα ασπρόμαυρα πλάνα της ταινίας επενδυμένα με το Allegretto από την 7η Συμφωνία του Μπετόβεν (Symphony No. 7 in A Major, Op. 92). Θα ακολουθήσουν απίστευτης ομορφιάς πλάνα, να σημειώσουμε ότι τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν σε 18 διαφορετικές χώρες μεταξύ των οποίων η Ινδονησία, Χιλή, τα νησιά Φίτζι, Νεπάλ, Αίγυπτος, Καμπότζη, Ρουμανία, Τουρκία. Αξίζει επίσης να σημειώσουμε ότι αυτά τα πλάνα δεν έχουν ίχνος ψηφιακού εφέ, παρά μόνο ψηφιακή επεξεργασία στο post-production των χρωματισμών και παιχνίδι με τον αριθμό των καρέ.
Το μεγάλο όμως ατού της ταινίας είναι το μαγικό άγγιγμα της Ishioka. Η σπουδαία αυτή καλλιτέχνης, μόνιμη συνεργάτης του Tarsem, υπογράφει τα κοστούμια δίνοντας μια φανταστική μορφή στο έργο δημιουργώντας πολυδιάστατους ήρωες, αλλά και μια εκκεντρικότητα που τους επιτρέπει να αγγίζουν την απαραίτητη φανταστική διάσταση της ιστορίας τους. Αν και ο Tarsem αφήνει μόνο υπαινιγμούς για την υπαρκτή διάσταση της ιστορίας που μας αφηγείται καθώς και των χαρακτήρων του, η Ishioka δεν αργεί να εμπνευστεί, να συλλέξει και να προσμίξει ενδυμασίες διαφόρων ιστορικών εποχών, καταλήγοντας έτσι σε μια πολυσυλλεκτική ενδυματική ρετροσπεκτίβα, η οποία δε χάνει τις φουτουριστικά στυλιζαρισμένες πτυχές της. Το σίγουρο όμως είναι, ότι κάτι τέτοιο ταιριάζει απόλυτα με το φανταστικό και πολυεπίπεδο ξεδίπλωμα της υπόθεσης.
Παναγιώτης Καρώνης, από το site της Κοινο_Τοπίας
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Ανδρέας Σπηλιώτης 2615.002009
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
THE FALL, 2006. ©Roadside Attractions
-
-
-
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
Δελτίο Τύπου
22 Οκτωβρίου 2012
Με επιτυχία προβλήθηκε στην Κοινο_Τοπία
η ταινία του Φεντερίκο Φελλίνι ARMACORD
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» παρουσίασε στον πολυχώρο της την ταινία του Φεντερίκο Φελλίνι ARMACORD
Ήταν η πρώτη ταινία του κύκλου προβολών οι οποίες πραγματοποιούνται από τον Οκτώβριο μέχρι και το Μάιο με σκοπό το διάλογο, τα σχόλια, τις απόψεις, τις παρατηρήσεις αλλά και τις προτάσεις που έχουν ως αφετηρία τη θεματική της ταινίας και τη σύνδεσή της με τη ζωή. Υπεύθυνοι των προβολών είναι ο Παναγιώτης Καρώνης και ο Κωνσταντίνος Κυριακόπουλος.
Στη συζήτηση που ακολούθησε μιλήσαμε για τον Φελλίνι, και τον κόσμο του που μας διδάσκει ανεξάρτητα και εξαντλητικά, και που γνωρίζει βαθιά τα μυστικά μας και τα νομιμοποιεί, αλλά και πως κουβεντιάζει μαζί μας ώρες ατελείωτες για μυστικιστικές καταβολές και για μια σύγχρονη ερμηνεία τους, αλλά εκφράσαμε και το θαυμασμό και την αγάπη μας για τούτο τον αποκλειστικό προσωπικό μας μάγο, που κάθε φορά μας αποκαλύπτει και μιαν αθέατη πλευρά του εαυτού μας, που μας συμπληρώνει.
Μιλήσαμε επίσης για το πως ο σκηνοθέτης γυρνάει και θυμάται τα παιδικά του χρόνια, σε τούτη τη φανταστική κωμόπολη της Αδριατικής ακτής, τη δεκαετία του ’30, για το πως τα μυθοποιεί και μας τα παρουσιάζει με τέτοιο τρόπο που μόνο αυτός γνωρίζει. Οι πικρές θύμισές του που αποτελούν την «πρώτη ύλη» τούτης της ταινίας, μερικά σημαντικά (όπως τα πρώτα χρόνια του ιταλικού φασισμού, η καθολική ανατροφή) αλλά και ασήμαντα περιστατικά που συνέβησαν κατά την παιδική του ηλικία και που πολύ εύστοχα τα συλλαμβάνει και τα μετατρέπει σε κινηματογραφική γραφή.
Δεν παραλείψαμε να αναφερθούμε στους σπουδαίους συντελεστές της ταινίας. Στη μουσική του αξέχαστου Νίνο Ρότα που τόσο έχει δεθεί με τον φελλινικό κόσμο και που ένας άλλος αξέχαστος και αυτός συνθέτης, ο Μάνος Χατζιδάκις θαύμαζε και εκτιμούσε. Στον Τονίνο Γκουέρα συχνό συνεργάτη του στο σενάριο αλλά και συχνό συνεργάτη του δικού μας Θόδωρου Αγγελόπουλου.
Τέλος μιλήσαμε για τα περίφημα στούντιο της Τσινετσιτά όπου ο Φέλλινι σχεδόν μόνιμα χρησιμοποιούσε για τα γυρίσματα των ταινιών του, τους ηθοποιούς του που κάτω από την καθοδήγησή του με μοναδικό τρόπο αποδίδουν τους ρόλου τους. Φυσικά συμφωνήσαμε ότι αγαπάμε το Φελλίνι μιας και γνωρίζει πως να μας εξαφανίζει, κάνοντάς μας μυθικούς έτσι που με άνεση να μπορούμε να κυκλοφορούμε ελεύθερα τόσο στο μέλλον όσο και στο παρελθόν.
Το υπόλοιπο πρόγραμμα του Ημερολογίου Ταινιών:
· Νοέμβριος (Τετάρτη 14/11ου στις 20:00): THE FALL του Tarsem Singh, 2006
· Δεκέμβριος (Τετάρτη 5/12ου στις 20:00): C.R.A.Z.Y. του Ζαν-Μαρκ Βαλέ (Jean-Marc Vallee) 2005
· Ιανουάριος (Τετάρτη 09/1ου στις 20:00): ΧΩΡΑ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ (Hora Proelefsis-Homeland) του Σύλλα Τζουμέρκα, 2010
· Φεβρουάριος (Τετάρτη 06/2ου στις 20:00): LANTANA του Ρέι Λόρενς (Ray Lawrence) 2001
· Μάρτιος (Τετάρτη 6/3ου στις 20:00): SHORTBUS του του Τζον Κάμερον Μίτσελ (John Cameron Mitchell), 2006
· Απρίλιος (Τετάρτη 10/4ου στις 20:00): AGORA του Αλεχάντρο Αμεναμπάρ (Alejandro Amenábar), 2009
· Μάιος (Τετάρτη 15/5ου στις 20:00): ΠΙΝΑ ΜΠΑΟΥΣ (PINA) του του Βιμ Βέντερς (Wim Wenders), 2011
Υπεύθυνοι Δράσης: Παναγιώτης Καρώνης, karonispan@gmail.com
Κωνσταντίνος Κυριακόπουλος, malamask@ymail.com
Πληρ. για δημοσιογράφους: Ανδρέας Σπηλιώτης 2615.002009
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
Δελτίο Τύπου
12 Οκτωβρίου 2012
Το Ημερολόγιο Ταινιών της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει
την ταινία του Φεντερικο Φελλίνι AMARCORD
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία σε συνέχεια του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 17 Οκτώβρηστις 20:00 την ταινία του Φεντερίκο Φελλίνι Amarcord
Σκοπός των προβολών είναι -πέρα από το να δούμε ή να ξαναθυμηθούμε διαμάντια της έβδομης τέχνης- η συζήτηση και ο προβληματισμός που ξεκινούν από τη θεματική μιας ταινίας. Θεματική που με συναρπαστικό τρόπο θέτει το εύρημα όλης της προβληματικής της με την εντελώς βέβαια προσωπική αισθητική του δημιουργού της, αλλά και η ανάγκη για συνάντηση των ανθρώπων.
Η προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινόσυντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ. Κυριακόπουλος. Ώρα προσέλευσης 7.45μμ. Έναρξη προβολής 8.00μμ.
Η ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ παρουσιάζει….
Ημερολόγιο ταινιών
Ο Κ ΤΩ Β Ρ Ι Ο Σ
AMARCORD
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Φεντερίκο Φελλίνι (Federico Fellini)
ΧΩΡΑ: Ιταλία Γαλλία, 1973 ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 123΄
ΣΕΝΑΡΙΟ: Federico Fellini, Tonino Guerra, ΜΟΥΣΙΚΗ: Nino Rota
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Giuseppe Rotunno, ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ–ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ: Danilo Donati
ΠΑΙΖΟΥΝ: Pupella Maggio, Armando Branci, Magali Noël, Magali Noël, Ciccio, Nando Orfei Ingrassia, Luigi Rossi, Bruno Zanin, Gianfilippo Carcano, Josiane Tanzilli, Maria Antonietta Beluzzi, Giuseppe Ianigro, Ferruccio Brembilla, Antonino Faà di Bruno, Mauro Misul, Ferdinando Villella κ.α.
«Το Αrmacrord σήμαινε αποχαιρετισμό σε μια συγκεκριμένη εποχή της ζωής· εκείνη την περίοδο της αθεράπευτης εφηβείας που καραδοκεί να μας παγιδεύσει για πάντα»
Φεντερίκο Φελλίνι
Σε μια φανταστική κωμόπολη της Αδριατικής ακτής, τη δεκαετία του ’30, ο νεαρός Τίτα μεγαλώνει ανάμεσα στην καθολική ανατροφή, τη φασιστική ρητορική και την καταπιεστική οικογένεια: ο πατέρας Αουρέλιο αντιφασίστας αναρχικών αποχρώσεων, η μητέρα Μιράντα θρησκόληπτη και κτητική, ο θείος «Πατάκα» γλοιώδης φασίστας και άεργος, ο θείος Τεό στο τρελοκομείο, ο παππούς κοτσονάτος και ζωηρός, ο μικρός ξάδελφος επαναστάτης και αυθάδης, το σχολείο με τους συμμαθητές και τα αστεία, τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα και οι κωμικοερωτικές καταστάσεις, η «Γκραντίσκα», η περιπτερού με τα τεράστια στήθη, οι εφηβικές περιπέτειες και οι πατρικές επιπλήξεις. Ο καιρός περνά, η άνοιξη έρχεται με το άναμμα της φωτιάς, όπου καίγεται ο χειμώνας, οι καλοκαιρινοί χοροί στο Grand Hotel, το πέρασμα του υπερωκεάνιου Rex και η μυθική κούρσα Mille Miglia που διασχίζει τη μικρή πόλη. Ο θάνατος της μητέρας, θα σημαδέψει το τέλος της εφηβείας και των ψευδαισθήσεων του Τίτα.
Ο Μάνος Χατζιδάκις, στο βιβλίο του Ο καθρέφτης και το μαχαίρι, (εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα, 1995), γράφει: «Αγαπώ το Φελλίνι, σαν άνθρωπο που με διδάσκει ανεξάρτητα και εξαντλητικά, σαν φίλο που γνωρίζει βαθιά τα μυστικά μου και τα νομιμοποιεί, σαν σύντροφο που κουβεντιάζει μαζί μου ώρες ατελείωτες για μυστικιστικές καταβολές και για μια σύγχρονη ερμηνεία τους, τέλος, σαν αποκλειστικό προσωπικό μου μάγο, που κάθε φορά μου αποκαλύπτει και μιαν αθέατη πλευρά του εαυτού μου, με συμπληρώνει πότε σαν άστρο και πότε σαν πουλί, έτσι που να γίνομαι αγνώριστος και, τελικά, διαφεύγων. […]
Πόσες φορές δε βγήκα από την πόρτα του σπιτιού μου για να βρεθώ σε δρόμο πόλης που έμελλε ύστερ’ από καιρό να επισκεφθώ, ή σ’ άλλη πόλη που έζησα στο παρελθόν. Πόσες φορές βγαίνοντας απ’ το δωμάτιό μου, δε βρέθηκα σ’ άλλο δωμάτιο γνώριμο, της παιδικής ή εφηβικής μου ηλικίας;
Η αληθινή ζωή είναι σα χίλιες επαναλαμβανόμενες στιγμές θανάτου. Ζούμε ξανά το βίο μας σε μια μοναδική στιγμή. Μόνο που ο θάνατος θ’ αναβληθεί άπειρες φορές, ώσπου να ‘ρθει η τελική αναμέτρηση και η αρμονική αποδοχή του ονείρου.
Αυτή είναι μια ταυτότητα γνησίως Φελλινική, που μας ξανασυνθέτει σε καρικατούρες παραγεμισμένες από βιώματα, μνήμες κι αθέατες μελλοντικές ήττες κι επιβολές.
Να γιατί αγαπώ τον Φελλίνι. Γιατί γνωρίζει πως να με εξαφανίσει, κατασκευάζοντάς με ξωτικό, που να κυκλοφορεί με άνεση κι ελευθερία τόσο στο μέλλον όσο και στο παρελθόν». […]
Πληρ. Για δημοσιογράφους: Ανδρέας Σπηλιώτης 2615.002009
|
