|
|
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
5 Δεκεμβρίου 2017
Συνέχεια του κύκλου προβολών της «Σινε-Παρέας» για τη σαιζόν 2017-18 με την ταινία ‘‘Πριν το ξημέρωμα’’ του Richard Linklater
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.gr, συνεχίζει για τη φετινή χρονιά τις προβολές της με την ταινία Πριν το ξημέρωμα (Before sunrise), του Richard Linklater την Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου,ώρα 8μμ. Προσέλευση 7.45μμ
H προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης, 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με δωρεάν είσοδο αλλά με κάρτα κράτησης θέσης η οποία δίνεται από τη γραμματεία της Κοινο_Τοπίας. Θα ακολουθηθεί σειρά προτεραιότητας, πληροφορίες στο 2615.002009. Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με αφορμή την ταινία. Συντονίζουν Κώστας Νταλιάνης και Χριστίνα Σκούτα.
Πριν το ξημέρωμα (Before sunrise)
Σκηνοθεσία: Richard Linklater, Σενάριο: Richard Linklater–Kim Krizan, Χώρα: ΗΠΑ-Αυστρία-Ελβετία (1995),Μοντάζ: Sandra Adair, Διάρκεια: 105 λεπτά, Μουσική: Fred Firth, Φωτογραφία: Lee Daniel, Παίζουν: Ethan Hawke, Julie Delpy
Ο Κώστας Νταλιάνης, στο site της Κοινο_Τοπίας γράφει σχετικά: Στο τρένο Βουδαπέστη-Παρίσι, στις 16 Ιουνίου, δυο ταξιδιώτες γνωρίζονται. Και οι δυο περίπου στα 23, δίχως σύντροφο και άλλη παρέα μαζί τους. Εκείνος είναι ένας όμορφος αμερικανός ονόματι Jesse (Ethan Hawke) και εκείνη μια χαριτωμένη γαλλίδα με τ’ όνομα Céline (Julie Delpy). Ο Jesse πηγαίνει στη Βιέννη, από όπου φεύγει η πτήση του για Αμερική, ενώ η Céline πηγαίνει σπίτι της, στο Παρίσι. Λίγο πριν φτάσουν στην πρωτεύουσα της Αυστρίας, αρχίζουν να συνομιλούν και καταλήγουν στο εστιατόριο του τρένου να μιλάνε περί ανέμων και υδάτων. Η ώρα περνά γρήγορα και πριν το καταλάβουν η αμαξοστοιχία φτάνει στο σταθμό της Βιέννης. Ο Jesse όμως δε θέλει να αφήσει την κουβέντα στη μέση και έτσι προσκαλεί και προκαλεί την Celine να κατεβεί μαζί του. Αυτή δέχεται και έτσι καταλήγουν να τριγυρίζουν στην πόλη μέχρι το επόμενο πρωί. Σχεδόν αναπόφευκτα ερωτεύονται ο ένας τον άλλο.
Στo πανέμορφο αστικό τοπίο της Βιέννης ξετυλίγεται μια ρομαντική ιστορία για έναν μεγάλο ερωτά που κράτησε δεκατέσσερις ώρες. Σ’ αυτό το χρόνο, όμως, οι πρωταγωνιστές καταφέρνουν να μάθουν πράγματα ο ένας για τον άλλο που άλλοι χρειάζονται μια ζωή. Έτσι μιλώντας για την αγάπη, τον έρωτα, τη θρησκεία, την ποίηση, το γάμο, το θάνατο, το σεξ, τους ψυχίατρους, το χορό, το φεμινισμό και τη ζωή, μας αποκαλύπτουν αμέτρητες αλήθειες. Φιλοσοφίες, αμπελοφιλοσοφίες, περίεργες ή σοφές απόψεις όλα γίνονται ένα μεγάλο μείγμα και ξεχειλίζουν από την οθόνη με τη μορφή διαλόγου, ενός ερωτευμένου ζευγαριού.
Εύκολα θα υπέθετε κανείς πως η ιστορία της ταινίας είναι στ’ αλήθεια βιωμένη από τον Richard Linklater(σεναριογράφο και σκηνοθέτη της ταινίας) και πως ακριβώς γι’ αυτό είχε ο δημιουργός την ανάγκη να την αφηγηθεί κινηματογραφικά. Πράγματι ο Linklater την εμπνεύστηκε από κάποια παρόμοια εμπειρία του, η εν λόγω αίσθηση όμως προκαλείται αφ’ ενός από το πάθος με το οποίο μοιάζει να έχει δημιουργηθεί το έργο και αφ’ ετέρου από το εξαιρετικό του σενάριο. Ένα σενάριο γεμάτο διαλόγους, τόσο δεξιοτεχνικά γραμμένους ώστε μέσα από λόγια απλά και απολύτως καθημερινά αναδύεται σε όλο του το μεγαλείο ο έρωτας του νεαρού ζευγαριού. Τόσο αληθινούς ώστε υπάρχουν στιγμές που ο θεατής αντικρίζει τον εαυτό του στη θέση των πρωταγωνιστών. Και, τέλος, τόσο εμπνευσμένους και προσεγμένους ώστε σκιαγραφούνται τέλεια οι χαρακτήρες των δύο ηρώων σε όλες τις διαστάσεις τους. Δεν είναι τυχαία μάλιστα η συμμετοχή της Kim Krizan ως συν-σεναριογράφου, μιας και όντας γυναίκα συνέβαλε σημαντικά στην εντυπωσιακή σεναριακή κατανόηση και, κατά συνέπεια, την διεισδυτική απόδοση τόσο μιας ανδρικής όσο και μιας γυναικείας προσωπικότητας. Αξιοσημείωτη η σεκάνς του «παιχνιδιού της τηλεφωνικής συνομιλίας», λόγω του πόσο ουσιαστική, πολυεπίπεδη και αφοπλιστικά ευρηματική μέσα στη ρεαλιστική λιτότητά της είναι.
Κατά τη διάρκεια της ταινίας δε θα παρατηρηθούν φοβερά πλάνα ή εκπληκτικά σκηνικά και φωτογραφία. Αυτό που εντυπωσιάζει είναι η απλότητα του φιλμ. Ο σκηνοθέτης πήρε καμιά δεκαριά εκπληκτικές βιεννέζικες γωνιές και τοποθέτησε δυο εξαιρετικούς ηθοποιούς, που μιλούν για τη ζωή. Η τόσο απλή ιδέα εκτοξεύτηκε από τις ερμηνείες των Hawke και Delpy, που ώρες-ώρες νομίζεις ότι υποδύονται τους εαυτούς τους με αρωγή τους μαγευτικούς διαλόγους του σεναρίου.
«Στην καλύτερη νύχτα της ζωής σου!» εύχεται ένας από τους ολιγάριθμους δεύτερους χαρακτήρες της ταινίας στον πρωταγωνιστή. Ταυτόχρονα, κλείνει το μάτι στο θεατή θυμίζοντάς του προσωπικά βιώματα που πιθανότατα να έχουν αποδειχτεί πράγματι οι καλύτερες εμπειρίες της ζωής του.
Κι έτσι είναι που η ταινία κατορθώνει όχι απλώς να σε κερδίσει, αλλά να σε αγκαλιάσει σφιχτά: με τη συγκλονιστική του ειλικρίνεια, αλλά και την απίστευτα ρομαντική ψυχή του…
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Σπηλιώτης Ανδρέας 2615.002009
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
8 Νοεμβρίου 2017
Συνέχεια του κύκλου προβολών της «Σινε-Παρέας»
με την ταινία Επικίνδυνες σχέσεις του Stephen Frears
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.gr, συνεχίζει τις προβολές της με την ταινία Επικίνδυνες σχέσεις (Dangerous liaisons) σε σκηνοθεσία Stephen Frears την Τετάρτη 15 Νοεμβρίου και ώρα 8μμ. Προσέλευση 7.45μμ
H προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης, 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με δωρεάν είσοδο αλλά με κάρτα κράτησης θέσης η οποία δίνεται από τη γραμματεία της Κοινο_Τοπίας. Θα ακολουθηθεί σειρά προτεραιότητας, πληροφορίες στο 2615.002009. Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με αφορμή την ταινία. Συντονίζουν Κώστας Νταλιάνης και Χριστίνα Σκούτα.
Επικίνδυνες σχέσεις (Dangerous liaisons)
Σκηνοθεσία: Stephen Frears, Σενάριο: Christopher Hampton, Μουσική: George Fenton, Φωτογραφία:Philippe Rousselot, Χώρα: ΗΠΑ-Ηνωμένο Βασίλειο (1988), Διάρκεια: 119΄ Παίζουν: Glenn Close, John Malkovich,Michelle Pfeiffer, Uma Thurman, Keanu Reeves, Swoosie Kurtz, Mildred Natwick.
Ο Κώστας Νταλιάνης, στο site της Κοινο_Τοπίας γράφει σχετικά: Στους κύκλους της αριστοκρατίας η Μαρκησία Ντε Μερτέιγ (Glenn Close) είναι μια δημοφιλής περσόνα, που φημίζεται για τις αξίες της και τις συμβουλές της. Στην πραγματικότητα όμως είναι μια αυθεντία στη συνωμοσία και έχει τελειοποιήσει την τέχνη της ίντριγκας. Μαζί με το υποχείριο της και πρώην εραστή της υποκόμη ντε Βαλμόν (John Malkovich), θα καταστρώσουν ένα σχέδιο για να εκδικηθούν τον πρώην σύζυγο της Μαρκησίας, αποπλανώντας τη μέλλουσα παρθένα σύζυγο του (Uma Thurman). O Βαλμόν, θεωρώντας εύκολη την αποστολή θα κάνει το παιχνίδι ακόμα πιο σκληρό και θα στοιχηματίσει με τη Μερτέιγ ότι μπορεί να αποπλανήσει τη Μαντάμ ντε Τουρβέλ, γνωστή για τις ενάρετες πεποιθήσεις της και για την αρετή της. Όλα αυτά υπό έναν όρο: Όταν ολοκληρωθεί η αποστολή, η Μαρκησία και ο υποκόμης θα περάσουν μια νύχτα μαζί. Η Μαρκησία θα δεχθεί αλλά θα απαιτήσει γραπτές αποδείξεις, που θα επισφραγίζουν τη μεγάλη δολοπλοκία τους.
Η ταινία ανοίγει με τους δύο μεγάλους ηθοποιούς την Glenn Close και τον John Malkovich σε παράλληλο μοντάζ, στην πρωινή τους ρουτίνα να ντύνονται και να μακιγιάρονται προκειμένου να κάνουν τη μεγάλη τους είσοδο. Και την κάνουν προϊδεάζοντας ότι αυτό που θα ακολουθήσει θα είναι κάτι «μεγαλειώδες». Οι ίντριγκες τους θα αρχίσουν να ξετυλίγονται μπροστά στα μάτια μας, και ακόμα πιο θαυμαστή είναι η χαρά που αισθάνονται όταν τις δημιουργούν. Ο Stephen Frears ξεκινάει την ταινία με μακρινά πλάνα των ηθοποιών και καθώς η ταινία και οι δολοπλοκίες αρχίζουν να παίρνουν «μορφή», η κάμερα του αρχίζει να πλησιάζει τα πρόσωπα με εξαιρετικά γκρό πλαν στα πρόσωπα των θυτών και των θυμάτων. Το παγωμένο πρόσωπο της Glenn Close που εναλλάσσει μορφές και διαθέσεις μέσα σε δευτερόλεπτα, το πρόσωπο-μαριονέτα του John Malkovich και το διάφανο δέρμα της Michelle Pfeiffer γίνονται αντικείμενα λατρείας της κάμερας και του φωτογράφου Philippe Rousselot. Η δουλειά στα κοστούμια, στα σκηνικά και στη μουσική αγγίζει την τελειότητα. Όμως η μεγάλη δύναμη της ταινίας είναι οι ερμηνείες και το σενάριο του Hampton.
Σαν ένα μεγάλο έργο τέχνης, που αφήνει την ιστορία του να μιλήσει και όχι μόνο την εικόνα του, οι «Επικίνδυνες Σχέσεις» είναι μια ταινία με αριστουργηματικό σενάριο. Οι διάλογοι των πρωταγωνιστών είναι ένα εξουθενωτικό παιχνίδι πινγκ πονγκ που στο τέλος περιμένουμε το ματς πόιντ. Την παράσταση κλέβει με ευκολία η Glenn Close, στον καλύτερο ρόλο της καριέρας της, η οποία φορώντας τα κοστούμια της μεταμορφώθηκε στη ραδιούργα Μαρκησία με τόση ευκολία που ως θεατές νοιώθουμε ότι γεννήθηκε για να ερμηνεύσει τον συγκεκριμένο ρόλο. Από την άλλη πλευρά οι John Malkovich και Michelle Pfeiffer αποτελούν τα ιδανικά θύματα της δολοπλοκίας, και νοιώθουν άνετα μέσα στη γυάλα με το νερό που τους έχει τοποθετήσει η Close, προκειμένου την κατάλληλη στιγμή να τη σπάσει κηρύσσοντας τον πόλεμο ακόμα και στο συμπαίκτη της.
Η κοινωνική θέση και πως αυτή ορίζεται μέσα από την καταγωγή, η ξενάγηση στα μπουντουάρ και στα σαλόνια της αριστοκρατίας όπου κυριαρχεί η κομψότητα μαζί με την κακοβουλία, η ματαιοδοξία και η ευτυχία που ποτέ δε συμβιβάζονται, όλα αυτά είναι οι «Επικίνδυνες Σχέσεις». Μια πολυτελέστατη κινηματογραφική ματιά πάνω στη λαγνεία, την προδοσία και τις ενοχές που δημιούργησε ένα μεγάλο παρακμιακό δράμα. Το φινάλε της ταινίας αποτελεί την πεμπτουσία της κατάβασης στην κόλαση της ψυχής και στην κοινωνική διαπόμπευση.
Υποψήφια για 7 Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένου και της καλύτερης ταινίας, κέρδισε δικαιωματικά αυτά του διασκευασμένου σεναρίου, των κοστουμιών και των σκηνικών. Ταινία που σε ακολουθεί για το υπόλοιπο της ζωής σου, οι «Επικίνδυνες σχέσεις» αποτελούν την αγαπημένη ταινία πολλών θεατών διότι κατάφερε να αποδώσει τα σημαντικότερα κεφάλαια της ζωής (αγάπη, έρωτας, σεξ, αποπλάνηση, προδοσία, θάνατος από έρωτα) στην πραγματική και αρχέγονη μορφή τους, γεμάτα όμως πολυτέλεια και γοητεία.
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Σπηλιώτης Ανδρέας 2615.002009
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
17 Οκτωβρίου 2017
Πρεμιέρα του κύκλου προβολών της «Σινε-Παρέας» για τη σαιζόν 2017-18 με την ταινία Ο φίλος μου κι εγώ (Withnail & I)
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.gr, ξεκινά για τη φετινή χρονιά τις προβολές της με την ταινία Ο φίλος μου κι εγώ (Withnail & I), του Bruce Robinson την Τετάρτη 25 Οκτωβρίου και ώρα 8μμ. Προσέλευση 7.45μμ
H προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης, 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με δωρεάν είσοδο αλλά με κάρτα κράτησης θέσης η οποία δίνεται από τη γραμματεία της Κοινο_Τοπίας. Θα ακολουθηθεί σειρά προτεραιότητας, πληροφορίες στο 2615.002009. Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με αφορμή την ταινία. Συντονίζουν Κώστας Νταλιάνης και Χριστίνα Σκούτα.
Ο φίλος μου κι εγώ (Withnail & I)
Σκηνοθεσία και Σενάριο: Bruce Robinson, Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο (1987), Διάρκεια:107 λεπτά, Μουσική: David Dundas, Rick Wentworth, Φωτογραφία: Peter Hannan,Παίζουν: Paul McGann, Richard E. Grant, Richard Griffiths
Ο Κώστας Νταλιάνης, στο site της Κοινο_Τοπίας γράφει σχετικά: Μπορεί οι επόμενες ταινίες του Μπρους Ρόμπινσον να ήταν απογοητευτικές, αυτό, όμως, δε μειώνει την ιδιάζουσα γοητεία του ντεμπούτου του. Η ταινία αυτή αποτελεί έναν νοσταλγικό και κωμικό απολογισμό της φτωχής και άθλιας ζωής στο Κάμντεν Τάουν του Λονδίνου στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στηρίζεται, εν πολλοίς, στη ζωή του ίδιου του σκηνοθέτη.
Ο Ρίτσαρντ Γκραντ είναι απολαυστικός και αλησμόνητος στο ρόλο του Γουίθνεϊλ, ενός μεσοαστού άσωτου υιού, ο οποίος ζει φτωχικά, ενώ -μάταια και σπάνια- ψάχνει δουλειά ως ηθοποιός. Η ταινία αυτή ήταν μόλις η δεύτερη του Γκραντ και παρά το γεγονός, ότι σήμερα στην φιλμογραφία του υπάρχουν πάνω από 60 κινηματογραφικές ταινίες, έχει συνδεθεί άρρηκτα με το «Withnail and I».
Ο Πολ Μακ Γκαν μας αγγίζει εξίσου στο ρόλο του πιο συνετού, (ελαφρώς) πιο ευσυνείδητου και όμορφου νεαρού συγκατοίκου του, που ουσιαστικά αποτελεί το alter egoτου σκηνοθέτη. Το παράξενο είναι ότι ο ρόλος αυτός δεν έχει όνομα και στα credits της ταινίας αναφέρεται ως «…& I». Για τους παρατηρητικούς φαν της ταινίας, βέβαια, δεν ήταν δύσκολο να διαβάσουν το όνομά του στο κοντινό πλάνο ενός γράμματος: «Μάργουντ».
Οι δυό τους, με αφορμή το άνοιγμα μιας βεντέτας σε ένα μπαρ, αποφασίζουν να αφήσουν πίσω τους τη μιζέρια του βρώμικου δωματίου τους στο βόρειο Λονδίνο και φεύγουν για φτηνές διακοπές στην περιοχή των λιμνών, σε ένα εξοχικό σπίτι, που ανήκει στον χοντρό και υπερφίαλο ομοφυλόφιλο θείο του Γουίθνεϊλ, τον Μόντυ (Ρίτσαρντ Γκρίφιθς). Οι δύο εξαθλιωμένοι, αλκοολικοί και ναρκομανείς φίλοι μπερδεύονται, αγριεύουν και πολιορκούνται από τους επαρχιώτικους τρόπους των άξεστων χωρικών και τους πόθους του θείου.
Είναι αξιοσημείωτο, ότι ο ρόλος του θείου Μόντυ βασίστηκε στο σκηνοθέτη Φράνκο Τζεφιρέλι, που ήταν ανοιχτά ομοφυλόφιλος. Ο Μπρους Ρόμπινσον, που αρχικά ήταν ηθοποιός, είχε καταγγείλει, ότι στα γυρίσματα μιας ταινίας του Τζεφιρέλι, ο τελευταίος τον παρενοχλούσε σεξουαλικά, απαγγέλλοντάς του συγχρόνως ποίηση.
Το «Withnail and I» είναι μια αλησμόνητη ταινία, την ατμόσφαιρα της οποίας πολλές μεταγενέστερες ταινίες προσπάθησαν να αναπαράγουν. Η παρουσίαση της ιστορίας και το ηθικό δίδαγμα (ο συγκάτοικος βλέπει τελικά ότι η συνεχής ανευθυνότητα του Γουίθνεϊλ είναι λάθος και αναλαμβάνει τις ευθύνες της καριέρας του) δεν είναι τόσο σημαντική όσο οι κωμικές ατάκες, τα αστεία συμβάντα και η ελαφρώς γκροτέσκα υπερβολή, που ενισχύει την κωμική νοσταλγία του παρελθόντος και τους απολαυστικούς, αν και κάπως απωθητικούς, ολοζώντανους χαρακτήρες. Διάλογοι της ταινίας έχουν περάσει, μάλιστα, στην καθομιλουμένη στην Αγγλία, όπως η ατάκα του Γουίθνεϊλ, «Fork it!».
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Σπηλιώτης Ανδρέας 2615.002009
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
5 Οκτωβρίου 2017
Η «ΣΙΝΕ-ΠΑΡΕΑ» της Κοινο_Τοπίας
προβάλει οκτώ ποιοτικές ταινίες για την περίοδο 2017-18
Η Eταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr στα πλαίσια των πολιτιστικών της δράσεων, συνεχίζει για μία ακόμη χρονιά τον κύκλο των προβολών της ανανεώνοντας το ραντεβού με τους φίλους της Έβδομης Τέχνης.
Μετά την προβολή των ταινιών ακολουθεί εποικοδομητική συζήτηση, καθώς όλοι θα μπορούν να εκφράσουν την προσωπική τους άποψη, ανεξάρτητα των κινηματογραφικών τους γνώσεων. Γιατί αυτό αποτελεί τη «συνταγή» μιας επιτυχημένης ταινίας: Αφενός κατά τη διάρκεια της να ψυχαγωγείσαι, να χάνεις την αίσθηση του χρόνου κι αφετέρου μετά το πέρας της να έχεις τη θέληση να κουβεντιάσεις σχετικά με αυτήν.
Οι συγκεκριμένες ταινίες επιλέχτηκαν με τη λογική να μην είναι πολυπαιγμένες, ώστε να έχει κάποιος την ευκαιρία να τις ανακαλύψει ίσως για πρώτη φορά. Αν έστω ένας χαρακτήρας, μια σκηνή, ένας διάλογος από την ταινία χαραχτεί στη μνήμη ενός θεατή και γίνει κτήμα του, τότε θα έχει επιτευχθεί ο στόχος.
Οι προβολές θα γίνονται μια φορά το μήνα (ημέρα Τετάρτη) στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με δωρεάν είσοδο αλλά με κάρτα κράτησης θέσης η οποία δίνεται από τη γραμματεία της Κοινο_Τοπίας. Θα ακολουθηθείτε σειρά προτεραιότητας. Πληροφορίες στο 2615.002009. Ώρα προσέλευσης 7.45μμ. Έναρξη προβολής 8μμ. Υπεύθυνοι για τη φετινή περιπλάνηση θα είναι ο Κώστας Νταλιάνης, η Χριστίνα Σκούτα και ο Χρήστος Σκλίβας.
Πρόγραμμα προβολών της Σινε-Παρέας για την περίοδο 2017-18
1. 25/10 Ο φίλος μου κι εγώ (Withnail & I), Ηνωμένο Βασίλειο (1987), σε σκηνοθεσία Bruce Robinson
2. 15/11 Επικίνδυνες σχέσεις (Dangerous liaisons), ΗΠΑ-Ηνωμένο Βασίλειο (1988),σε σκηνοθεσία Stephen Frears
3. 13/12 Πριν το ξημέρωμα (Before sunrise), ΗΠΑ-Αυστρία-Ελβετία (1995), σε σκηνοθεσία Richard Linklater
4. 17/1 Με τα μάτια του έρωτα (Proof), Αυστραλία (1991), σε σκηνοθεσία Jocelyn Moorhouse
5. 21/2 Μετά τα μεσάνυχτα (After hours), ΗΠΑ (1985), σε σκηνοθεσία Μartin Scorsese
6. 21/3 Παίζοντας στα τυφλά (Hollywood ending), ΗΠΑ (2002), σε σκηνοθεσία Woody Allen
7. 18/4 Χτυπημένος από έρωτα (Punch drunk love), ΗΠΑ (2002), σε σκηνοθεσία Paul Thomas Anderson
8. 9/5 Είναι τρελοί αυτοί οι Βόρειοι (Bienvenue chez les Ch’tis), Γαλλία (2008), σε σκηνοθεσία Dany Boon
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Σπηλιώτης Ανδρέας 2615.002009
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
24 Απριλίου 2017
Συνέχεια του κύκλου προβολών της «Σινε-Παρέας»
με την ταινία ‘‘Τυχερή κι ευτυχισμένη” του Μάικ Λι
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.gr,συνεχίζει τις προβολές της με την ταινία ‘‘Τυχερή κι ευτυχισμένη” (Happy-Go-Lucky) του Μάικ Λι την Τετάρτη 3 Μαΐου 8μμ. Προσέλευση 7.45μμ
H προβολή θα γίνει στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης, 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με δωρεάν είσοδο αλλά με κάρτα κράτησης θέσης η οποία δίνεται από τη γραμματεία της Κοινο_Τοπίας. Θα ακολουθηθεί σειρά προτεραιότητας, πληροφορίες στο 2615.002009. Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με αφορμή την ταινία. Συντονίζουν Κώστας Νταλιάνης και Χρήστος Σκλίβας.
ΤΥΧΕΡΗ ΚΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ (HAPPY-GO-LUCKY)
Σκηνοθεσία–Σενάριο: Μάικ Λι, Φωτογραφία: Ντικ Πόουπ, Πρωταγωνιστούν: Σάλι Χόκινς, Έντι Μάρσαν, Αγγλία 2008, Έγχρωμο, Διάρκεια: 118 λεπτά
Ο Κώστας Νταλιάνης, στο site της Κοινο_Τοπίας γράφει σχετικά: Ο Μάικ Λι, πιο ανθρωπιστής από ποτέ, δημιουργεί μια χαμηλότονη κωμωδία χωρίς συγκεκριμένο σενάριο. Η ταινία εστιάζει σε ορισμένες στιγμές της ζωής της Πόπι, μιας δασκάλας δημοτικού σχολείου. Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη σαχλαμάρα και την ουσιαστική κωμωδία είναι ιδιαίτερα λεπτή και ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος του μοιραίου λάθους. Ο Μάικ Λι όμως κερδίζει το στοίχημα με τον εαυτό του γιατί ακριβώς πλάθει μια ηρωίδα με γήινα χαρακτηριστικά, προσθέτει στο σενάριο του τις απαραίτητες δόσεις γέλιου και δράματος και επεξεργάζεται κατάλληλα τους λιτούς και ανθρώπινους διαλόγους.
Η Πόπι είναι το είδος του ανθρώπου που θα θέλαμε να είμαστε αλλά φοβόμαστε. Είναι χαμογελαστή, πρόσχαρη, αντιμετωπίζει τους πάντες και τα πάντα με γέλιο, διασκεδάζει και χαίρεται τη ζωή της. Είναι όμως αποδεκτή μια διαφοροποιημένη συμπεριφορά, μέσα στο ομοιογενές σύνολο; Η Πόπι έχει τα χαρακτηριστικά ενός υπερβολικά καλοσυνάτου ατόμου που καταβάλλει προσπάθειες να επιβιώσει στη σύγχρονη κοινωνία. Είναι μια γυναίκα τυχερή και ευτυχισμένη γι’ αυτήν και κάθε άλλη της επιλογή. Αποτέλεσμα, η συμπεριφορά της να μοιάζει στα μάτια των άλλων τρομακτική και συνάμα αφελής. Ο ρόλος ερμηνεύεται από τη Σάλι Χόκινς σατανικά όμορφα, χαριτωμένα, προσγειωμένα και κωμικά, αποδίδοντας ακριβώς τα χαρακτηριστικά που της προσδίδει ο τίτλος.
Ο Μάικ Λι καταφέρνει τελικά να αντιπαραβάλλει την ανθρώπινη ευτυχία απέναντι στον ρατσισμό, την κακοποίηση και τον ανθρώπινο εξευτελισμό όπως αυτά παρουσιάζονται στην ταινία. Ο σχεδόν ειρωνικός τίτλος της παραπέμπει ακριβώς σ’ ένα πρόσωπο που νιώθει τυχερό και ευτυχισμένο. Εκείνοι όμως που θα έπρεπε πραγματικά να καταλαμβάνονται από τέτοιου είδους συναισθήματα είναι όλοι όσοι ζουν δίπλα σε αυτό. Τελικά ο άνθρωπος μπορεί να αντέξει το βάρος μιας τόσο μεγάλης ευτυχίας;
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Σπηλιώτης Ανδρέας 2615.002009
|
