|
|
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
10 Μαΐου 2015
Φινάλε του «Ημερολογίου Ταινιών» της Κοινο_Τοπίας με την ταινία ΕΞΙΛΕΩΣΗ(Atonemet) του Tζο Ράιτ (Joe Wright)
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και ΠολιτισμούΚοινο_Τοπία www.koinotopia.gr ολοκληρώνοντας τον κύκλο προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών»προβάλλει την Τετάρτη 13 Μαΐου την ταινίαΕΞΙΛΕΩΣΗ (Atonemet) του Tζο Ράιτ (Joe Wright).
Θα πραγματοποιηθούν δύο προβολές στις 17:30 ακριβώς και στις 20:00.
Οι προβολές θα γίνουν στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης, 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινό συντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ. Κυριακόπουλος. Πρώτη προβολή 17:30 ακριβώς και δεύτερη 20:00.
Ημερολόγιο Ταινιών: Μ Α Ι Ο Σ
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Τζο Ράιτ (Joe Wright), ΧΩΡΑ:Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ, 2007 ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 123΄,ΜΟΥΣΙΚΗ: Dario Marianelli, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ:Seamus McGarvey, ΣΕΝΑΡΙΟ: ChristopherHampton βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα τουIan McEwan
ΠΑΙΖΟΥΝ: Keira Knightley, James McAvoy, Brenda Blethyn, Alfie Allen, Vanessa Redgrave, Saoirse Ronan, Romola Garai, Ailidh Mackay κ.ά.
Η ταινία απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερης πρωτότυπης Μουσικής για τον Ντάριο Μαριανέλι, τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Δραματικής Ταινίας, τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Μουσικής και το Βραβείο BAFTA για το σχεδιασμό παραγωγής.
Ο Παναγιώτης Καρώνης, στην κριτική του στο site της ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑΣ γράφει μεταξύ άλλων: Η ταινία που μας απασχολεί εδώ λέγεταιΕξιλέωση (Atonement) και βασίζεται στο σημαντικό ομώνυμο μυθιστόρημα του Ian McEwan, έχει όμως και την τύχη να υπογράφει το σενάριό της ένας Christopher Hampton.
Μεγάλη Βρετανία 1935, καλοκαίρι. Λίγο πριν δηλαδή ξεσπάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και βυθίσει την Ευρώπη στα ερέβη που όμοιά τους ελπίζουμε να μην ξαναδούμε… Στο περιβάλλον μιας μεγαλοαστικής οικογένειας, η 13χρονη Briony Tallis -την ερμηνεύει η Saoirse Ronan- παρακολουθεί με ζήλια το φλερτ ανάμεσα στη μεγαλύτερη αδελφή της Cecilia Tallis -την ερμηνεύει η Κίρα Νάιτλι (Keira Knightley)- και το γιο της οικογενειακής τους οικονόμου Robbie Turner -τον ερμηνεύει ο Τζέιμς ΜακΒόι (James McAvoy). Εκδηλώνοντας έμπρακτα τη ζήλια της θα κατηγορήσει άδικα το νεαρό για βιασμό, βυθίζοντας τους ήρωες σε ένα δράμα που ισοπεδώνει τις ζωές τους, έτσι ακριβώς όπως οι βόμβες που έρχονται ισοπεδώνουν τις ευρωπαϊκές πόλεις.
Στο πρώτο μέρος ο σκηνοθέτης μας μεταφέρει σε μια υγρή, ζεστή καλοκαιρινή ατμόσφαιρα, στην πλούσια έπαυλη της οικογένειας. Μια ατμόσφαιρα ερωτική και συνάμα τόσο επικίνδυνη όσο και ο έρωτας, αν πραγματικά είναι τέτοιος και όχι ένα καπρίτσιο. Ο σκηνοθέτης με σιγουριά θα μας παρουσιάσει τους χαρακτήρες του κινηματογραφώντας εικόνες μοναδικής ομορφιάς.
Στο δεύτερο μέρος με ένα μονοπλάνο στο οποίο μπορεί κανείς να δει όλη την άδεια Ευρώπη των ισοπεδωμένων ιδανικών, των αγώνων και των επαναστάσεων, ο Ράιτ μας επιδεικνύει το σκηνοθετικό του ύψος προσφέροντας ένα άρτιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Και θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι όλα αυτό είναι μια επίδειξη ταλέντου, ένας αυτοσκοπός που δεν καταλήγει πουθενά. Ο μαέστροςΡάιτ όμως φυλάει τα νώτα του και με έναν εξαιρετικό μονόλογο της -ούτως ή άλλως- σπουδαίας Βανέσα Ρεντγκρέιβ, κλείνει υπέροχα τούτη τη δύσκολη ομολογουμένως μεταφορά του βιβλίου.
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: 2615.002009 Ανδρέας Σπηλιώτης
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
21 Απριλίου 2015
Το «Ημερολόγιο Ταινιών» της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει την ταινίαΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ Ν’ ΑΓΑΠΑΣ του Αντρτζέι Ζουλάφσκι (Andrzej Zulawski)
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.grστη συνέχεια, για 5η χρονιά, του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 29 Απριλίου την ταινία ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ Ν’ ΑΓΑΠΑΣ (L’ important c’ est d’ aimer) του Αντρτζέι Ζουλάφσκι (Andrzej Zulawski)
Θα πραγματοποιηθούν δύο προβολές στις 17:30 ακριβώς και στις 20:00.
Οι προβολές θα γίνουν στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης, 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινό συντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ. Κυριακόπουλος. Πρώτη προβολή 17:30 ακριβώς και δεύτερη 20:00.
Ημερολόγιο Ταινιών: Α Π Ρ Ι Λ Ι Ο Σ
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Αντρτζέι Ζουλάφσκι, ΧΩΡΑ: Γαλλία, Ιταλία, Δ. Γερμανία,1975 ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 109’, ΜΟΥΣΙΚΗ: Ζωρζ Ντελερύ (Georges Deleruy),ΣΕΝΑΡΙΟ: Christopher Frank (βασισμένο στο μυθιστόρημά του «Αμερικάνικη νύχτα» “La Nuit Americaine“)
ΠΑΙΖΟΥΝ: Romy Schneider, Fabio Testi, Jacques Dutronc, Claude Dauphin, Roger Blin, Gabrielle Doulcet, Michel Robin, Klaus Kinski, Nicoletta Machiavelli κ.α.
O Βασίλης Ραφαηλίδης, στο ΒΗΜΑ (18/11/1975), στη σπουδαία κριτική του για την ταινία, έγραφε μεταξύ άλλων: «Ο κόσμος του Ζουλάφσκι εδώ είναι ο κόσμος του θεάματος, με μια διπλή (και πάλι) έννοια: Α) Σχεδόν όλοι οι ήρωες είναι θεατρίνοι σε αναζήτηση “σοβαρού” ρόλου που θα τον χρησιμοποιήσουν σαν παραπλήρωμα ζωής: Η ταινία ανοίγει με μια μανιακή προσπάθεια υποδύσεως ενός σκληρού και δύσκολου ρόλου από την Ρόμυ Σνάιντερ (που στο φιλμ αυτό κάνει το ρόλο της καριέρας της) και κλείνει με μια ανάλογη σκηνή όπου, όμως η κατάσταση δεν είναι “θεατρογενής” αλλά “φυσική” πράγμα που σημαίνει ότι η ηθοποιός “βρήκε” το μεγάλο της ρόλο μέσα στην ίδια τη ζωή και με αφορμή τον υστερικό της έρωτα για έναν πορνοφωτογράφο (Φάμπιο Τέστι). Β) “Ο κόσμος ολόκληρος είναι μια σκηνή και όλοι, άντρες και γυναίκες είναι απλοί ηθοποιοί”, όπως λέει ο Σαίξπηρ και όπως εφαρμόζει τη ρήση κατά γράμμα ο μαθητής του Ζουλάφσκι. Πράγματι η ταινία δεν είναι παρά μια δουλειά πάνω στη ζωή, νοούμενη σαν θέαμα, και πάνω στο θέαμα, νοούμενο σαν υποκατάστατο της ζωής».
Στο επίμετρο της ελληνικής έκδοσης του μυθιστορήματος «Αμερικάνικη νύχτα» (εκδόσεις Πόλις) του Christopher Frank, η Σώτη Τριανταφύλλου αναφέρει μεταξύ άλλων: «Αν η “Αμερικάνικη Νύχτα” είναι ένα μυθιστόρημα βλεμμάτων, το “Σημασία έχει ν’ αγαπάς” είναι μια ταινία φωνών: μια ταινία εκκωφαντική, που ουρλιάζει –καλύτερα: που θρηνεί, που αλυχτά μέσα σε μια πυκνή νύχτα. Τα πρόσωπα φαίνονται παραποιημένα –η Ναντίν είναι αδιάφορη, αλλά μ’ έναν σπαραχτικό τρόπο, ο Ζακ “ένα φάντασμα” (“που αγάπησα και παντρεύτηκα”, όπου λέει προκλητικά στο Σεβραί), ένα φάντασμα που απειλεί να διαλυθεί μέσα σε μια χάρη απόλυτη και τραγική. Όσο για το περιβάλλον του πορνο-κινηματογράφου που περιγράφει ο Ζουλάφσκι, ταυτίζεται με τον υπόκοσμο κι ο τρόπος της ζωής μ’ ένα κακότεχνο θέατρο όπου παρελαύνουν οι καμποτίνοι. Οι κεντρικοί ήρωες μοιάζουν ανήμπορα, παγιδευμένα ζώα σ’ ένα απάνθρωπο σύμπαν που παρουσιάζεται παροξυντικό και τερατώδες».
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: 2615.002009 Ανδρέας Σπηλιώτης
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
7 Μαρτίου 2015
Το «Ημερολόγιο Ταινιών» της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει την ταινία Ο ΞΥΛΟΚΟΠΟΣ (The Woodsman) της Νικόλ Κασέλ (Nicole Kassell)
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία ww.koinotopia.grστη συνέχεια, για 5η χρονιά, του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 11 Μαρτίου την ταινία Ο ΞΥΛΟΚΟΠΟΣ(The Woodsman) της Νικόλ Κασέλ (Nicole Kassell).
Θα πραγματοποιηθούν δύο προβολές στις 17:30 ακριβώς και στις 20:00.
Οι προβολές θα γίνουν στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης, 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινό συντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ. Κυριακόπουλος. Πρώτη προβολή 17:30 ακριβώς και δεύτερη 20:00
Ημερολόγιο Ταινιών: Μ Α Ρ Τ Ι Ο Σ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Νικόλ Κασέλ, ΧΩΡΑ: Η.Π.Α. 2004, ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 87΄ έγχρωμη, ΜΟΥΣΙΚΗ: Nathan Larson, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Xavier Pérez-Grobet,ΣΕΝΑΡΙΟ: Nicole Kassell βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Steven Fechter.
ΠΑΙΖΟΥΝ: Κέβιν Μπέικον (Kevin Bacon), Κίρα Σέτγουικ (Kyra Sedgwick), Μπένζαμιν Μπρατ (Benjamin Bratt), David Alan Grier, Carlos Leon, MichaelShannon, Kevin Rice κ.ά.
Είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Νικόλ Κασέλ και από την αρχή μας δείχνει την τόλμη της! Όταν έπεσε στα χέρια της το θεατρικό έργο “TheWoodsman” του Στίβεν Φέτσερ, δε δίστασε καθόλου. Κάτω από την καθοδήγηση του συγγραφέα, διασκεύασε το θεατρικό έργο σε κινηματογραφικό σενάριο, για να το γυρίσει αμέσως ταινία. Το «θέμα» σκανδαλίζει, η σκηνοθεσία καταπραΰνει. Σπανίως βλέπουμε τέτοια ή ανάλογη ακραία ιστορία που ο σκηνοθέτης της να μην υποκύπτει στον εμπορικό πειρασμό.
Σαν ταινία με σίριαλ κίλερ χωρίς να πέφτει σταγόνα αίματος – ούτε μισό φονικό. Αξιομνημόνευτη λοιπόν η συνέπεια της Νικόλ Κασέλ. Πρώτα μεταφέρει την πάλη (ανάμεσα στον στιγματισμένο παιδεραστή και την κοινωνία) μέσα στον ίδιο τον ήρωά της. Έπειτα μετακινεί το πρόβλημα από το Άτομο στο Σύνολο, δηλαδή από τον συγκεκριμένο παιδεραστή στο κακοφορμισμένο σώμα της ίδιας της αμερικανικής (και όχι μόνο) πραγματικότητας. Και τρίτο αχρηστεύει με διακριτικό ύφος όλες τις νόμιμες μεθόδους θεραπείας και κοινωνικής αποκατάστασης (ψυχανάλυση, σωφρονιστικά ιδρύματα, αστυνομική επιτήρηση).
Αργά, ήπια, προσεκτικά, ίσως περισσότερο απ’ όσο αντέχει ο φυσιολογικός, ανθρώπινος ρυθμός, υπονομεύει την αθεράπευτη ασθένεια της αμερικανικής κινηματογραφικής «περιπτωσιολογίας» και του νατουραλισμού. Άρρωστος δεν είναι ο ένας (Κέβιν Μπέικον), αλλά ο πυρήνας της κοινωνίας. Μέσα από ανατριχιαστικές εξομολογήσεις, σχεδόν με καθημερινότητα διατυπωμένες ώστε να ενσωματώνονται στο χαμηλόφωνο ύφος της ταινίας, όλοι με το στίγμα της σεξουαλικής κακοποίησης. Χαλασμένος ιστός, χαλασμένες ψυχές, χαλασμένη κοινωνία. Ο αδέσποτος παιδεραστής, που ντάλα μεσημέρι ψάχνει στο σχολείο το φαΐ του. Όλοι περισσότερο ένοχοι από τον στιγματισμένο. Κι εκείνος όσο περισσότερα μαθαίνει από τα κακουργήματα των άλλων, τόσο περισσότερη ντροπή αισθάνεται μέσα του!
Για πρώτη ταινία, με τέτοια συγκρατημένη ερμηνεία (Κέβιν Μπέικον) και με τόσο ισορροπημένο έλεγχο των ρυθμών, αλλά και με αδιόρατη κορύφωση που καταλήγει σε μια ποιητική, ανατρεπτική τελευταία σκηνή, εκεί όπου ο παιδεραστής φλερτάρει με την Κόλαση και τον Παράδεισο, η ταινία της Νικόλ Κασέλ αξίζει όσο ελάχιστες από τα έργα της ανεξάρτητης, αμερικανικής, σκηνής. Αλλά για να τη δεις πρέπει και εσύ, ο θεατής, να διαθέτεις ανάλογη αρετή!
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: 2615.002009 Ανδρέας Σπηλιώτης
-
-
-
-
-
-
-
Nicole Kassell, director, Kevin Bacon, Kyra Sedgwick and Lee Daniels
“The Woodsman” New York Premiere – Inside Arrivals
The Skirball Center
New York City, New York United States
December 15, 2004
Photo by Dimitrios Kambouris/WireImage.com
To license this image (4062879), contact WireImage:
+1 212-686-8900 (tel)
+1 212-686-8901 (fax)
info@wireimage.com (e-mail)
www.wireimage.com (web site)
-
-
CA.0715.Woodsman2 — Hannah Pilkes (left) as Robin and Kevin Bacon as Walter on a Philadephia park bench in a scene from THE WOODSMAN. For Lewis Beale’s story. Photo credit: Adger Cowans
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
9 Φεβρουαρίου 2015
Το «Ημερολόγιο Ταινιών» της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει την ταινίαΜΟΝΑΧΙΚΟ ΑΣΤΕΡΙ (Lone Star) του Τζον Σέιλς (John Sayles)
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.grστη συνέχεια, για 5η χρονιά, του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου την ταινία ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΑΣΤΕΡΙ (Lone Star) του Τζον Σέιλς (John Sayles).
Θα πραγματοποιηθούν δύο προβολές στις 17:00 ακριβώς και στις 20:00.
Οι προβολές θα γίνουν στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης, 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινό συντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ. Κυριακόπουλος. Πρώτη προβολή 17:00 ακριβώς και δεύτερη 20:00
Ημερολόγιο Ταινιών: Φ Ε Β Ρ Ο Υ Α Ρ Ι Ο Σ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζον Σέιλς (John Sayles), ΧΩΡΑ: Η.Π.Α. 1996, ΔΙΑΡΚΕΙΑ:135΄έγχρωμο, ΜΟΥΣΙΚΗ: Mason Daring, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Stuart Dryburgh,ΣΕΝΑΡΙΟ: John Sayles, ΠΑΙΖΟΥΝ: Chris Cooper, Elizabeth Pena, KrisKristofferson, Matthew McConaughey, Frances McDormand, Stephen J.Lang, Vanessa Martinez, Tay Strathairn, Miriam Colon κ.ά.
Ο Παναγιώτης Καρώνης, στην κριτική του στο site της ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑΣ γράφει μεταξύ άλλων: Φανταστείτε τρεις γενιές σερίφηδων. Ο πρώτος, ο διεφθαρμένος Τσάρλι Ουέιντ, είναι ένας κλασικός σερίφης που ενεργεί με τη βία -πιστεύει πως μόνο αυτή έχει αποτέλεσμα- για να επιβάλει την τάξη, αλλά και για να γεμίσει την τσέπη του, αφού δεν αφήνει ευκαιρία να πάει χαμένη, και ενεργεί ούτε λίγο ούτε πολύ σαν γκάνγκστερ. Ο δεύτερος, ο μυθικός Μπάντι Ντιντς, πατέρaς του τρίτου –που θα μας απασχολήσει περισσότερο- δε χρησιμοποιεί βία γνωρίζοντας ότι το καλύτερο μέσο για να γεμίσει την τσέπη του, αλλά και να φαίνεται ότι έχει επιβάλει το νόμο, είναι η διπλωματία. Έτσι, έχει τα αλισβερίσια του με τους παράνομους και σαν καλός μέτοχος παίρνει τα ποσοστά του από τις “δράσεις” τους. Και ερχόμαστε στο σημερινό τρίτο σερίφη, τον Σαμ Ντιντς, έναν άριστο τεχνοκράτη της νομιμότητας, αφού πιστεύει πως δε θα μειώσει το κακό επί της γη όσο και αν τρέξει, έτσι δεν του μένει παρά να εφαρμόζει απόλυτα και αντικειμενικά το νόμο. Ο Σαμ κληρονόμησε το αστέρι από τον πατέρα του, αν και το αξίωμα του σερίφη είναι αιρετό, είναι δηλαδή η φυσική συνέχειά του, μόνο που δε γνωρίζει τα παραμέσα…
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Βρισκόμαστε στην Φροντέιρα μια μικρή πόλη του Τέξας, στα σύνορα με το Μεξικό. Ο σκελετός ενός σαραντάχρονου άνδρα που αποκαλύπτουν στην έρημο δύο στρατιωτικοί, θα βάλει σε μπελάδες τον Σαμ που καλείται να διερευνήσει το θέμα. Προχωρώντας σιγά-σιγά την έρευνά του, μπαίνει όλο και πιο βαθιά στα μυστικά της πόλης, φέρνοντας στο φως όλο και περισσότερα στοιχεία, ώσπου η άκρη του νήματος που ξετυλίγει θα φτάσει στον μακαρίτη τον πατέρα του και ξαφνικά, όλος ο μύθος του έντιμου και ακέραιου προγόνου θα σωριαστεί εμπρός του σαν τραπουλόχαρτα, όταν ανακαλύψει το βίο και την πολιτεία του πατέρα του…
Ο Τζον Σέιλς σε τούτη τη σπουδαία ταινία ασχολείται με το δίπολο κακό-καλό, τόσο με τη μεταξύ τους σχέση, όσο και με την προσέγγισή τους σαν έννοιες διαφοροποιούμενες μέσα στο χρόνο κάτω από την επίδραση συγκεκριμένων κοινωνικών, οικονομικών και ηθικών αντιλήψεων για τη ζωή και τον άνθρωπο.
Ο Τζον Σέιλς ανατέμνει την ακριτική τούτη κοινότητα διεισδύοντας στο εσώτερο των ηθών, του πολιτισμού, των χρωμάτων, των φυλών, των συμπεριφορών, με μια λέξη της πολυπολιτισμικότητας τούτης της επαρχίας, κάτοικοι της οποίας είναι οι δυο πρωταγωνιστές της ταινίας, που όταν ανακαλύψουν το βαρύ (για την κοινωνία και τη θρησκεία) αμάρτημα της αιμομιξίας δε θα ξενιστούν, ούτε θα τρέξουν στους εξομολόγους όπως θα έκαναν σε άλλες εποχές, αλλά θα συνεχίσουν τη ζωή του απολαμβάνοντας τον έρωτά τους όπως ακριβώς και πριν γίνουν γνώστες της αλήθειας. Το καλό και το κακό γι’ αυτούς είναι έννοιες άλλης εποχής, αφού βρίσκονται μετέωροι στο μεταίχμιο της αλλαγής του ηθικού συστήματος και επιθυμούν μια ζωή πέρα και πάνω από τα συντρίμμια της υπάρχουσας μασκαρεμένης ηθικής.
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: 2615.002009 Ανδρέας Σπηλιώτης
-
-
-
-
-
LONE STAR, Matthew McConaughey, Kris Kristofferson, 1996, angled
-
-
-
Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού
ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ www.koinotopia.gr
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
10 Ιανουαρίου 2015
Το «Ημερολόγιο Ταινιών» της Κοινο_Τοπίας παρουσιάζει
την ταινία ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ του Ντάβιντ Τρουέμπα
Η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.grστη συνέχεια, για 5η χρονιά, του κύκλου προβολών της με τίτλο «Ημερολόγιο ταινιών» προβάλλει την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου την ταινία ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ (Soldados de Salamina) του Ντάβιντ Τρουέμπα (David Trueba).
Θα πραγματοποιηθούν δύο προβολές στις 17:30 ακριβώς και στις 20:00.
Η προβολές θα γίνουν στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, Μαιζώνος 139 και Παντανάσσης, 4ος όροφος (έναντι Δημαρχιακού Μεγάρου) στην Πάτρα με ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ. Τη διοργάνωση προβολής και τη συζήτηση με το κοινό συντονίζουν οι Π. Καρώνης και Κ. Κυριακόπουλος. Πρώτη προβολή 17:30 ακριβώς και δεύτερη 20:00
Ημερολόγιο Ταινιών: Ι Α Ν Ο Υ Α Ρ Ι Ο Σ
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Ντάβιντ Τρουέμπα, ΧΩΡΑ: Ισπανία 2003 ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 119’,ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Javier Aquirresarobe, ΣΕΝΑΡΙΟ: Ντάβιντ Τρουέμπα, βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Χαβιέρ Θέρκας (Javier Cercas).
ΠΑΙΖΟΥΝ: Αριάντνα Χιλ (Ariadna Gil), Ντιέγκο Λούνα (Diego Luna), Μαρία, Μπότο (María Botto), Ραμόν Φοντσέρε (Ramon Fontserè), Χοάν Δαλμάου (Joan Dalmau), κ.α.
Ο Παναγιώτης Καρώνης, στο site της ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑΣ γράφει σχετικά: Κανείς δε γνωρίζει ποιοι ήταν οι στρατιώτες της Σαλαμίνας· αυτοί οι «ανώνυμοι» άντρες που γενναία πολέμησαν κατατροπώνοντας τους Πέρσες. Στην ιστορία πάντα πλανάτε ένα σκοτεινό, όσο και ανώνυμο στρώμα που συμβάλει στην εξέλιξή της· που τη «γράφει» αν θέλουμε, και που με τη σειρά της το γράφει και αυτή στα παλαιότερα των υποδημάτων της.
Η ταινία που μας απασχολεί στο παρόν κείμενο είναι ελεύθερη μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Χαβιέρ Θέρκας και αναφέρετε στο ισπανικό εμφύλιο που από το 1936 έως το 1939 αιματοκύλισε τη χώρα, τελειώνοντας με νίκη των φασιστών. Η ταινία δεν είναι ένα μνημειακό αρχαιολατρικό είδος θεώρησης του εμφυλίου. Μιλάει για πρόσωπα απλά, καθημερινά, πρόσωπα που έγραψαν την ιστορία και με τη σειρά της τα ξέκανε γατί όπως λέει και ο Οκτάβιο Πας: «η ιστορία δεν έχει σκοπό ούτε τέλος. Η έννοια της ιστορίας είμαστε εμείς που την κάνουμε και που κάνοντάς την ξεκαμωνόμαστε οι ίδιοι».
Η ταινία αργά-αργά μας εντάσσει στο κλίμα της, δίνοντας πληροφορίες για τον Ραφαέλ Σάντσεθ Μάθας, έναν φασίστα ποιητή που συνελήφθη από τους δημοκρατικούς πριν το τέλος του πολέμου, αλλά γλύτωσε την ομαδική εκτέλεση αφού ένας στρατιώτης του δημοκρατικού στρατού, έκανε τα «στραβά μάτια». Όλα αυτά μας γίνονται γνωστά από τη Λόλα, μια καθηγήτρια φιλόλογο που σε ένα άρθρο της διερευνά αυτό το δευτερεύον επεισόδιο του εμφυλίου, με σκοπό να γράψει ένα βιβλίο πάνω σ’ αυτή την «ασήμαντη ιστορία» που πρωταγωνιστεί μια μεγάλη ψυχή. Και εδώ είναι που χανόμαστε μέσα στο ανθρωπομάνι των ηττημένων. Ποιος είναι αυτός ο άγνωστος στρατιώτης που με συνεχόμενα φλας μπακ τον βλέπουμε να χορεύει πάσο ντόμπλε, στη σκοπιά του κάτω από τη βροχή; που αρνείται να πυροβολήσει τον συμπατριώτη του (κάτι που οι φασίστες δε δίστασαν να κάνουν με τον Λόρκα);
Η αναζήτηση του ανώνυμου ήρωα δεν είναι εύκολη, αφού γι’ αυτόν η ιστορία έχει σιωπήσει. Με τρόπο ανθρώπινο και συγκινητικό, χωρίς κραυγές, χωρίς να παίρνει θέση, ο σκηνοθέτης αφουγκράζεται σήμερα τον απόηχο του ισπανικού εμφυλίου που στοίχειωσε ολόκληρες γενιές. Γνωρίζει καλά ότι η αρχαιολατρική διάθεση ενός ανθρώπου, μιας κοινότητας, ενός ολόκληρου λαού, έχει πάντοτε εξαιρετικά περιορισμένο οπτικό πεδίο. Τα περισσότερα πράγματα δεν τα αντιλαμβάνεται καν, και τα λιγοστά που βλέπει, τα βλέπει από πολύ κοντά και απομονωμένα. Γι αυτό και χτίζει μια οικουμενική ταινία με θέμα τους ανώνυμους ήρωες, αφού γνωρίζει καλά ότι η γνώση του παρελθόντος είναι κάτι επιθυμητό μόνο εφόσον εξυπηρετεί το μέλλον και το παρόν, κι όχι την εξασθένηση του παρόντος ή την εκρίζωση ενός ζωτικού και δυναμικού μέλλοντος, όπως γνωρίζει ότι, η ιστορία πρέπει να υπηρετεί την πράξη και τη ζωή και όχι να τις κατευθύνει αυτή εμποδίζοντας το ελεύθερο και κυριαρχικό ξεδίπλωμά τους.
Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Ανδρέας Σπηλιώτης 2615.002009
|
