Κοινο_Τοπία

·      Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία

·     Οικολογική Κίνηση Πάτρας

Δελτίο Τύπου

31 Ιανουαρίου 2011

Η ΟΙΚΙΠΑ και η ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ προβάλουν ταινίες και συζητούν με τον

καθ. Βιολογίας του ΑΕΙ Θ. Γεωργιάδη με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα Υγροτόπων

Την Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011 στις 7.30μμ στον πολυχώρο της ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑΣ (Μαιζώνος 139, 4^ος όροφος) με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα Υγροτόπων θα προβληθούν οι ταινίες:  «Η τελευταία νανόχηνα» με το Θανάση  Βέγγο, από την ταινία του Π. Βούλγαρη «Όλα είναι δρόμος» διάρκειας 35΄ και το ντοκυμαντέρ «Κοτύχι–Δάσος Στροφυλιάς» από τη σειρά εκπομπών της ΕΡΤ: “Το Υγρό Στοιχείο-Λίμνες και Λιμνοθάλασσες” διάρκειας 30΄.

Στην ταινία «Η τελευταία νανόχηνα» μια ομάδα ορνιθολόγων πηγαίνει στο Δέλτα Έβρου για να παρακολουθήσει την πορεία της τελευταίας νανόχηνας. Εκεί συναντούν ένα ηλικιωμένο θηροφύλακα που ζει χρόνια στον Έβρο και ξέρει σαν την παλάμη του το Δέλτα. Ένας ύμνος στη φύση και στη σχέση του ανθρώπου με αυτή. Υπέροχα πλάνα των υγροτόπων του Έβρου.

           Η δεύτερη ταινία  είναι ένα βραβευμένο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ που μας διηγείται με ποιητικό τρόπο την ιστορία και τη σημερινή κατάσταση της λιμνοθάλασσας Κοτυχίου και του δάσους της Στροφυλιάς.

Μετά την προβολή των ταινιών θα ακολουθήσει συζήτηση την οποία θα συντονίσει ο καθηγητής του βιολογικού τμήματος του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Θεόδωρος Γεωργιάδης.

Παράλληλα συνεχίζεται η έκθεση φωτογραφίας για τους υγροτόπους. Στην έκθεση που γίνεται σε συνεργασία με το Φορέα Διαχείρισης Κοτυχίου-Στροφυλιάς στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας, παρουσιάζεται η φορητή έκθεση του Φορέα που περιλαμβάνει πληροφορίες για το ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχώνNATURA 2000 και το εθνικό πάρκο υγροτόπων ΚΟΤΥΧΙΟΥ – ΣΤΡΟΦΥΛΙΑΣ εστιάζοντας στις λιμνοθάλασσες του Αράξου, του Κοτυχίου και του Προκόπου αλλά και στο έλος της Λάμιας. Επίσης εκτίθενται φωτογραφίες με χαρακτηριστικά είδη της τοπικής πανίδας (θηλαστικά, ψάρια, αμφίβια, πουλιά) αλλά και εντυπωσιακές γιγαντοφωτογραφίες από τον βιότοπο. Παράλληλα στο χώρο θα παρουσιάζονται σχετικές εκδόσεις και υλικό για περιβαλλοντικά προγράμματα για εκπαιδευτικούς της Α/θμιας και Β/θμιας. Για τους επισκέπτης θα υπάρχει προς διάθεση ενημερωτικό υλικό.

Οι ώρες επίσκεψης για το κοινό είναι Δευτέρα, Τετάρτη και Πέμπτη 7.30-10μμ και Σάββατο 11.30πμ-2μμ. Για σχολεία Α/θμιας και Β/θμιας κατόπιν συνεννόησης

Πληροφορίες για τη νανόχηνα

Η νανόχηνα στην Ελλάδα

Η Ελλάδα είναι η πιο σημαντική χώρα στην ευρωπαϊκή μεταναστευτική διαδρομή για τις νανόχηνες καθώς από μετρήσεις και παρατηρήσεις δακτυλιωμένων ατόμων γνωρίζουμε ότι εδώ έρχεται το μεγαλύτερο τμήμα του ευρωπαϊκού πληθυσμού και παραμένει για τέσσερις περίπου μήνες

Τα πρώτα πουλιά εμφανίζονται στη λίμνη Κερκίνη στα τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου και παραμένουν εκεί μέχρι περίπου τα μέσα Δεκεμβρίου. Στη συνέχεια πετούν προς τα ανατολικά για να περάσουν τον υπόλοιπο χειμώνα στοδέλτα του Έβρου, όπου θα μείνουν μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου ή αρχές Μαρτίου. Επίσης την ίδια περίοδο λιγοστά άτομα παρατηρούνται και σε άλλους υγρότοπους της βόρειας Ελλάδας, όπως το δέλτα του Νέστου και η λίμνη Ισμαρίδα (Μητρικού). Σε αντίθεση με άλλα είδη χηνών, η παρουσία της νανόχηνας είναι σχεδόν τακτική κάθε χειμώνα και δεν εξαρτάται τόσο από τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στα Βαλκάνια και την Μαύρη Θάλασσα.

Oι συνθήκες (τροφή, θέσεις κουρνιάσματος, όχληση) που επικρατούν στις περιοχές ξεχειμωνιάσματος και στις περιοχές στάθμευσης κατά την μετανάστευση είναι πολύ σημαντικές για την αναπαραγωγική επιτυχία της νανόχηνας και κατ’ επέκταση για την σταδιακή αύξηση του πληθυσμού ώστε να ξεπεράσει το κρίσιμα χαμηλό επίπεδο που βρίσκεται τώρα.

Πόσες νανόχηνες έρχονται στην Ελλάδα;

Τον χειμώνα του 2006-07 η μέγιστη παρατήρηση στο Δέλτα του Έβρου ήταν 49 νανόχηνες ενώ νωρίτερα στην Κερκίνη η μέγιστη μέτρηση ήταν 42 άτομα. Γενικά τα τελευταία χρόνια οι μέγιστες μετρήσεις στο δέλτα του Έβρου κυμαίνονται μεταξύ 40 έως 50 ατόμων ενώ στο παρελθόν οι μετρήσεις ήταν σαφώς μεγαλύτερες (πχ. 116 άτομα το 1988, 480 το 1973) με ρεκόρ τα 1630 άτομα που είχαν μετρηθεί το 1963.

Η νανόχηνα δεν ήταν πάντα σπάνια!

Ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι το είδος στο παρελθόν είχε πολύ ευρύτερη εξάπλωση στην Ελλάδα και έφτανε αρκετά νοτιότερα. Γύρω στο 1860 δύο δείγματα είχαν συλλεχθεί στην Αττική και θηρευμένες νανόχηνες πωλούνταν σε αγορές της Αθήνας. Στις αρχές του 20ου αιώνα ένα ζευγάρι είχε συλλεχθεί από το δέλτα του Σπερχειού. Όλες οι αναφορές από το 1918 και μετά προέρχονται από την βόρεια Ελλάδα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Πληροφορίες για δημοσιογράφους: Θωμάς Κουτρούμπας 6936.511013 (ΟΙΚΙΠΑ)

                                                   Ανδρέας Σπηλιώτης 2615.002009 (ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ)

Share

Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού

ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ  www.koinotopia.gr

Δελτίο Τύπου

24 Ιανουαρίου 2011

Μέσα σε ατμόσφαιρα μυσταγωγίας

ολοκληρώθηκε το Πανόραμα στον Αντρέι Ταρκόφσκι

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε χθες βράδυ το Πανόραμα ταινιών του Αντρέι Ταρκόφσκι που διοργάνωσε η Κοινο_Τοπία το τριήμερο 21, 22, 23 Ιανουαρίου 2011 στον πολυχώρο της.

Στο πανόραμα προβλήθηκαν όλες οι ταινίες του μεγάλου Ρώσου δημιουργού της 7ης τέχνης. Οι συμπολίτες μας είχαν την ευκαιρία να δουν ή να ξαναδούν ταινίες σπάνιας αισθητικής έτσι όπως ο μεγάλος εικονοποιός απλόχερα μας χάρισε. Η ανταπόκριση του πατρινού κοινού αλλά και των φοιτητών που βρίσκονται στην πόλη μας ήταν μεγάλη, γεμίζοντας την αίθουσα εκδηλώσεων της Κοινο_Τοπίας πράγμα που αποδεικνύει το πόσο σύγχρονο είναι το έργο του, αφού μετά από τόσα χρόνια το ενδιαφέρον γιαυτό παραμένει αμείωτο. 

Μετά το τέλος των προβολών ακολούθησαν συζητήσεις για το κοινωνικό, πολιτικό, φιλοσοφικό και ιστορικό πλαίσιο στο οποίο έζησε και δημιούργησε ο Ταρκόφσκι αλλά και τα θέματα που πραγματεύεται όπως αυτό της σωτηρίας, της θυσίας, της προσφοράς, της αγάπης, της θρησκείας, της γνώσης και των ορίων της. Ακόμα και στα διαλείμματα το ενδιαφέρον για συζήτηση, ανταλλαγή σκέψεων αλλά και πληροφοριών παρέμενε αμείωτο μέσα στα πηγαδάκια και στις φιλικές παρέες.

Με αφορμή το “Σολάρις” έγινε συζήτηση για τους όρους και τα όρια της ανθρώπινης γνώσης το αδιέξοδο που μπορεί να μας φέρει και τις απογοητεύσεις αλλά και την ελπίδα που μας γεννά.

Στο “Αντρέι Ρουμπλιόφ” σε αυτή την υπέροχη τοιχογραφία του Ταρκόφσκι για τη Ρωσία του 14ου-15ου αιώνα, η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το ιστορικό πλαίσιο της εποχής που έζησε ο Αντρέι Ρουμπλιόφ, ένας καλλιτέχνης που δημιούργησε πνευματικούς θησαυρούς διαχρονικής αξίας σε μια δύσκολη περίοδο.

Στα “Παιδικά χρόνια του Ιβάν” ακούστηκαν απόψεις για το πως ο πόλεμος γεννά ήρωες-τέρατα που στη συνέχεια καταβροχθίζει, μιλήσαμε για την ανυπαρξία νικητή και ηττημένου, αφού όποιος κερδίζει έναν πόλεμο, ταυτόχρονα τον χάνει.

Στο “Στάλκερ” αναπτύχθηκαν θέματα γύρω από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το πώς αυτή καθορίζεται, και το πόσο υποφέρει ένας άνθρωπος χωρίς αυτοσεβασμό. Επίσης για την ανθρώπινη αγάπη που αποτελεί, κατά τον Ταρκόφσκι, θαυματουργή απόδειξη κατά της ωμής διαπίστωσης ότι δεν υπάρχει ελπίδα για τον κόσμο ενώ είναι η αδιαφιλονίκητη πολύτιμη περιουσία μας.

Στη “Νοσταλγία” ακούστηκαν απόψεις για τη διαφορετικότητα των λαών και πόσο επηρεάζει τον κάθε άνθρωπο το να βρίσκεται μακριά από την πατρική γη. Παράλληλα έγιναν αναφορές για την απουσία της ελευθερίας και το πόσο τραυματίζεται ο άνθρωπος όταν του βάζουν όρια στην πνευματική του ζωή.

Στη “Θυσία” αναπτύχθηκε το θέμα της προσφοράς και κατά πόσο ο σημερινός άνθρωπος είναι διατεθειμένος να αρνηθεί υλικά αγαθά και ανέσεις. Επίσης αναπτύχθηκε το θέμα της οικολογίας θέμα που ο Ταρκόφσκι ευφυέστατα είχε επισημάνει, μιλώντας για τον άνθρωπο που άρχισε ν’ αμύνεται ενάντια στη φύση που τον είχε δεχθεί στην αγκαλιά της και που αυτός όλο και κάτι της έκλεβε, όλο και την ανάγκαζε να υποχωρήσει, δε σταμάτησε δε να την ντροπιάζει και να την ταπεινώνει, έτσι που στο τέλος κατάφερε να χτίσει έναν πολιτισμό, θεμελιωμένο στη βία, στη δύναμη του ισχυρότερου, στο φόβο και στην καταπίεση. Αυτό δε που ονομάζουμε πρόοδο της τεχνολογίας δεν εξυπηρετεί άλλο σκοπό παρά την εφεύρεση καινούργιων ανέσεων πολυτέλειας και όπλων καταστροφικών. Κάθε επιστημονική ανακάλυψη διαστρέφεται αμέσως σε κάτι κακό.

Το οικολογικό περιεχόμενο της συζήτησης ταίριαζε απόλυτα και με την έκθεση φωτογραφίας του Φορέα Διαχείρισης που φιλοξενείται στον πολυχώρο της Κοινο_Τοπίας μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου 2011 και αφορά τους υγροτόπους και ειδικότερα την προστατευόμενη περιοχή Κοτυχίου – Στροφυλιάς την οποία είχαν τη δυνατότητα να δουν παράλληλα όλοι οι συμμετέχοντες στο τριήμερο.

           Τέλος μετά την προβολή του “Καθρέφτη” μέσα σε μια ατμόσφαιρα μυσταγωγίας, συζητήσαμε για τον ίδιο το δημιουργό, για τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στη Ρωσία την αναγκαστική εγκατάστασή του στην Ευρώπη, αλλά και τον πρόωρο θάνατό του, αφού η ταινία αυτή έχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία. 

Ο σκοπός του πανοράματος πέτυχε απόλυτα αφού οι συζητήσεις πάνω σε κάποιες από τις κορυφαίες στιγμές του κινηματογράφου, στα μεγάλα ερωτήματα που έθεσε ο Ταρκόφσκι με το έργο του, στους ήχους του που ξανακούσαμε, στην αγωνία του για το ανθρώπινο ον που τόσο λάτρεψε και τοποθέτησε στο κέντρο των εικόνων του, στο βλέμμα του που μας διαπέρασε, μας γέννησαν την ελπίδα, μια ελπίδα που την έχουμε ανάγκη σήμερα όσο ποτέ.

Αναπάντεχα μεγάλο ενδιαφέρον είχε η έκθεση βιβλίου που είχε στηθεί στο χώρο με το συγγραφικό έργο του Αντρέι Ταρκόφσκι που έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, καθώς και τα βιβλία που γράφτηκαν και κυκλοφορούν για τον κορυφαίο δημιουργό.

Πληρ. Για δημοσιογράφους Παναγιώτης Καρώνης 6977.378920

Share